Λυρίτσης: Βαθιά προβληματική η στάση του ΥΠΟΙΚ για την απόφαση του Αρείου Πάγου στα δάνεια του νόμου Κατσέλη

Ως βαθιά προβληματική, πολιτικά και θεσμικά, χαρακτηρίζει ο δικηγόρος Δημήτριος Λυρίτσης την τοποθέτηση του Υπουργού Οικονομικών σχετικά με την απόφαση 6/2026 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου. Ο κ. Λυρίτσης υπογραμμίζει ότι η δικαστική κρίση για τον εκτοκισμό επί της μηνιαίας δόσης είναι τελεσίδικη και δεν επιδέχεται πολιτική διαμεσολάβηση ή αναζήτηση «χρυσής τομής» με τα funds.

Η θεσμική σύγκρουση για την εφαρμογή της απόφασης 6/2026

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της μακροχρόνιας δικαστικής διαμάχης για την ερμηνεία του άρθρου 9 του ν. 3869/2010, γνωστού και ως νόμου Κατσέλη. Η πρόσφατη δικαστική απόφαση-σταθμός ήρθε να ξεκαθαρίσει οριστικά το τοπίο σχετικά με τον τρόπο υπολογισμού των τόκων, ωστόσο η κυβερνητική επιφύλαξη για την «αυτόματη παραγωγή αποτελεσμάτων» δημιουργεί νέα ερωτήματα για την ασφάλεια δικαίου στην Ελλάδα.

Ο Δημήτριος Λυρίτσης, παραστάς δικηγόρος στη δίκη της Ολομέλειας, ξεκαθαρίζει ότι ο Άρειος Πάγος δεν εξέδωσε μια απλή γνωμοδότηση προς διαβούλευση, αλλά μια δεσμευτική δικαστική απόφαση. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο νόμιμος τρόπος εκτοκισμού πρέπει να γίνεται αποκλειστικά επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου, όπως επιδίωκαν οι πιστωτές.

Το επιχείρημα της «χρυσής τομής» και η νομιμότητα

Η αναφορά του Υπουργού Οικονομικών σε μια «χρυσή τομή» ανάμεσα στην προστασία των πολιτών και την ευστάθεια του συστήματος δέχεται σφοδρά πυρά. Ο κ. Λυρίτσης επισημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ενδιάμεση λύση ανάμεσα στη νομιμότητα και την παραβίασή της, ειδικά μετά από μια καθαρή κρίση της Πλήρους Ολομέλειας.

Επιπλέον, τίθεται το ερώτημα γιατί η κυβέρνηση δεν αναζήτησε αντίστοιχη ισορροπία όταν οι δανειολήπτες ηττήθηκαν σε προηγούμενες δικαστικές μάχες για τη νομιμοποίηση των funds. Σύμφωνα με τον νομικό, η πολιτική ηγεσία οφείλει να εγγυηθεί την άμεση εφαρμογή της απόφασης 6/2026 της Ολομέλειας και όχι να λειτουργεί ως προστάτης των συμφερόντων των εταιρειών διαχείρισης.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων νομικών παραστατών που παρακολουθούν στενά την υπόθεση, η προσπάθεια εισαγωγής πολιτικής διαμεσολάβησης σε μια τελεσίδικη δικαστική κρίση ενδέχεται να κλονίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη διάκριση των εξουσιών. Η συμμόρφωση των τραπεζών και των servicers δεν μπορεί να εξαρτάται από τις αντοχές των ισολογισμών τους.

Η υποχρέωση για επανεκκαθάριση των ρυθμίσεων

Το δημόσιο συμφέρον, όπως τονίζεται στην παρέμβαση, ταυτίζεται με την προστασία της πρώτης κατοικίας και την αποτροπή νέας ταλαιπωρίας για χιλιάδες νοικοκυριά. Η κυβέρνηση έχει κοινωνική υποχρέωση να απαιτήσει από τα funds την επανεκκαθάριση των ρυθμίσεων και τη διόρθωση των δόσεων βάσει του νέου νομικού δεδομένου.

Οι αντιδράσεις των servicers που προσπαθούν να περιορίσουν τις συνέπειες της απόφασης πρέπει να αντιμετωπιστούν με θεσμική αυστηρότητα. Η αποκατάσταση της νομιμότητας απαιτεί τον αντιλογισμό των παράνομων χρεώσεων και την καθολική συμμόρφωση όλων των εμπλεκόμενων μερών στις επιταγές του ανωτάτου δικαστηρίου.

Εν αναμονή των επίσημων κινήσεων του Υπουργείου, οι δανειολήπτες παραμένουν σε εγρήγορση. Η επόμενη μέρα θα κριθεί από το αν η εκτελεστική εξουσία θα σεβαστεί την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης ή αν θα επιτρέψει τη συνέχιση μιας πρακτικής που ο Άρειος Πάγος έκρινε ως παράνομη και καταχρηστική.