Νετανιάχου: Αδυναμία επιρροής στις αποφάσεις του προέδρου των ΗΠΑ για το Ιράν

Σε μια αποκαλυπτική παραδοχή που αναδεικνύει τη γεωπολιτική απομόνωση του Ισραήλ, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου φέρεται να δήλωσε σε στενούς του συνεργάτες ότι η δυνατότητά του να επηρεάσει τις αποφάσεις που λαμβάνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ για το Ιράν είναι πλέον περιορισμένη. Ενώ ο Λευκός Οίκος προχωρά σε έμμεσες διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη μέσω του Πακιστάν, η ισραηλινή ηγεσία εκφράζει έντονη ανησυχία για το περιεχόμενο του υπό διαμόρφωση μνημονίου κατανόησης.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της Επιχείρησης Epic Fury, η οποία ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου και άλλαξε άρδην τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή. Παρά την αρχική κοινή στρατηγική, οι στόχοι της Ουάσιγκτον και της Ιερουσαλήμ φαίνεται να αποκλίνουν, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ επικεντρώνεται πλέον στην αποκατάσταση της παγκόσμιας ενεργειακής ροής.

Η απόκλιση των στρατηγικών στόχων ΗΠΑ και Ισραήλ

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, ο Νετανιάχου αναγνωρίζει ιδιωτικά ότι το Ισραήλ δεν διαθέτει πλέον το απαραίτητο γεωπολιτικό αποτύπωμα για να καθορίσει την αμερικανική ατζέντα. Ενώ το Ισραήλ επιδίωκε την πλήρη ανατροπή του θεοκρατικού καθεστώτος, η Ουάσιγκτον προκρίνει μια λύση που θα διασφαλίσει την ελεύθερη ναυσιπλοΐα.

Το κεντρικό σημείο τριβής παραμένει η διαχείριση του εμπλουτισμένου ουρανίου. Παρά τον θάνατο του Χαμενεΐ στα πρώτα πλήγματα του πολέμου, το Ιράν διατηρεί κρίσιμες υποδομές, τις οποίες ο πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται διατεθειμένος να διαπραγματευτεί με αντάλλαγμα την άρση του ναυτικού αποκλεισμού.

Το μνημόνιο για τα Στενά του Ορμούζ και οι πυρηνικές δεσμεύσεις

Η υπό διαμόρφωση συμφωνία προβλέπει το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, από όπου διέρχεται το 20% των παγκόσμιων αποστολών πετρελαίου. Σε αντάλλαγμα, οι ΗΠΑ θα άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό, ανοίγοντας τον δρόμο για περαιτέρω συνομιλίες σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.

Ιρανικές πηγές αναφέρουν ότι εξετάζονται «εφικτές φόρμουλες» για την αραίωση του αποθέματος ουρανίου υπό την επίβλεψη του ΟΗΕ. Ωστόσο, ο Νετανιάχου επιμένει στην πλήρη διάλυση των εγκαταστάσεων εμπλουτισμού, μια απαίτηση που προς το παρόν δεν φαίνεται να αποτελεί προτεραιότητα για τον Λευκό Οίκο.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών στρατηγικής, η στάση του προέδρου των ΗΠΑ, ο οποίος δήλωσε χαρακτηριστικά για τον Νετανιάχου πως «θα κάνει ό,τι θέλω εγώ», υποδηλώνει μια μετατόπιση της ισχύος στη διμερή σχέση. Η Ουάσιγκτον φαίνεται να επιβάλλει τους δικούς της όρους, αφήνοντας το Ισραήλ σε ρόλο παρατηρητή των εξελίξεων.

Το μέτωπο του Λιβάνου και η ελευθερία δράσης

Ένα από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα είναι η ελευθερία δράσης στον Λίβανο. Ο Νετανιάχου απαιτεί το δικαίωμα συνέχισης των επιχειρήσεων κατά της Χεζμπολάχ, παρά την εκεχειρία της 16ης Απριλίου. Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, ζητά τον πλήρη τερματισμό των ισραηλινών στρατιωτικών κινήσεων στον νότιο Λίβανο.

Η εσωτερική πίεση στο Ισραήλ εντείνεται, καθώς ο Νετανιάχου βρίσκεται αντιμέτωπος με πρόωρες εκλογές και δημοσκοπική κατάρρευση. Οι επικριτές του τον κατηγορούν ότι απέτυχε να επιτύχει τους δηλωμένους στόχους του πολέμου, παρά την τεράστια στρατιωτική κινητοποίηση και τις απώλειες.

Η επόμενη μέρα για τη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ

Παρά τις τρεις τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχαν οι δύο ηγέτες την τελευταία εβδομάδα, η στρατηγική ασυμφωνία παραμένει εμφανής. Το Ισραήλ προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο επιστροφής στις αεροπορικές επιδρομές, στοχεύοντας ενεργειακές υποδομές, εάν η διπλωματία αποτύχει.

Η κατάσταση παραμένει ρευστή, με την παγκόσμια κοινότητα να παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις επαφές στο Πακιστάν. Η τελική έκβαση των διαπραγματεύσεων θα καθορίσει όχι μόνο το μέλλον του Ιράν, αλλά και τη νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.