ΗΠΑ: Σε οικονομική ασφυξία οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί λόγω ομοσπονδιακών περικοπών

Οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί στις ΗΠΑ βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή οικονομική κρίση, καθώς οι περικοπές στην ομοσπονδιακή χρηματοδότηση συμπίπτουν με την εκτόξευση της ζήτησης για κοινωνικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με νέα στοιχεία, το 39% των οργανώσεων παρουσιάζει πλέον ελλείμματα, θέτοντας σε κίνδυνο τη λειτουργία κρίσιμων δομών από συσσίτια μέχρι καταφύγια αστέγων.

Η τρέχουσα οικονομική συγκυρία στις Ηνωμένες Πολιτείες διαμορφώνει ένα ασφυκτικό πλαίσιο για την κοινωνία των πολιτών, καθώς η σταδιακή απόσυρση της κρατικής στήριξης αποκαλύπτει τη δομική εξάρτηση του κλάδου από τα δημόσια κονδύλια. Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας περιόδου έντονων δημοσιονομικών ανακατατάξεων, όπου η ανάγκη για κοινωνική προστασία αυξάνεται αντιστρόφως ανάλογα με τους διαθέσιμους πόρους.

Η ακτινογραφία της οικονομικής κρίσης στον τρίτο τομέα

Σύμφωνα με νέα έρευνα του Center for Effective Philanthropy, η οποία βασίστηκε σε δείγμα 380 οργανισμών, η ανησυχία για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα αγγίζει πλέον το 66% των συμμετεχόντων. Το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη αίσθηση είναι η ραγδαία αύξηση των οργανισμών που λειτουργούν με αρνητικό πρόσημο.

Το ποσοστό των οργανώσεων με λειτουργικά ελλείμματα εκτοξεύτηκε στο 39%, σημειώνοντας σχεδόν διπλασιασμό σε σύγκριση με το 22% που καταγράφηκε το 2022. Η πίεση αυτή εντείνεται από τον επίμονο πληθωρισμό, ο οποίος διαβρώνει την αγοραστική δύναμη των δωρεών, την ώρα που το κόστος λειτουργίας των δομών αυξάνεται κατακόρυφα.

Ενώ στην Ευρώπη καταγράφονται περιπτώσεις όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση δαπάνησε 1,45 δισεκατομμύρια ευρώ σε εξωτερικούς συμβούλους, στις ΗΠΑ η συζήτηση επικεντρώνεται στην περικοπή βασικών προγραμμάτων όπως το SNAP (κουπόνια τροφίμων). Η έλλειψη πόρων οδηγεί σε έναν σκληρό ανταγωνισμό για ιδιωτικές δωρεές, οι οποίες όμως δεν επαρκούν για να καλύψουν το κενό.

Η εξάρτηση από τα 240 δισεκατομμύρια των κρατικών επιχορηγήσεων

Η έκθεση του Urban Institute υπογραμμίζει το μέγεθος της πρόκλησης: οι κρατικές επιχορηγήσεις προς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς υπερβαίνουν τα 240 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Το ποσό αυτό είναι υπερδιπλάσιο από τη συνολική χρηματοδότηση που παρέχουν όλα τα ιδιωτικά ιδρύματα μαζί.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών του κλάδου, η δημοσιονομική πειθαρχία που επιβάλλεται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση πλήττει ακόμη και προγράμματα με διακομματική αποδοχή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι πρωτοβουλίες κατά των συμμοριών στη Μασαχουσέτη, οι οποίες είδαν τους πόρους τους από το Υπουργείο Δικαιοσύνης να συρρικνώνονται.

Η κατάσταση περιγράφεται ως οριακή, καθώς το 75% των επικεφαλής των οργανώσεων αναφέρει αυξημένη ζήτηση για υπηρεσίες. Η αδυναμία κάλυψης των εξόδων χωρίς κρατική στήριξη είναι πλέον καθολική, καθώς το 2023 δεν υπήρχε καμία εκλογική περιφέρεια στις ΗΠΑ όπου ένας τυπικός οργανισμός θα μπορούσε να επιβιώσει αυτόνομα.

Η επόμενη μέρα και η αναζήτηση εναλλακτικών πόρων

Η στροφή προς ιδιώτες δωρητές και εναλλακτικές πηγές εσόδων αποτελεί πλέον μονόδρομο, ωστόσο η μετάβαση αυτή κρύβει κινδύνους για τη βιωσιμότητα των μικρότερων οργανώσεων. Η γραφειοκρατική πολυπλοκότητα, παρόμοια με αυτή που αναδεικνύει η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας για το επιχειρείν, δυσχεραίνει την πρόσβαση σε νέα χρηματοδοτικά εργαλεία.

Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η οικονομική ασφυξία θα οδηγήσει σε συγχωνεύσεις ή ακόμα και σε αναστολή λειτουργίας πολλών δομών. Η ανάγκη για έναν νέο στρατηγικό σχεδιασμό που θα μειώνει την εξάρτηση από τον κρατικό κορβανά είναι πιο επιτακτική από ποτέ για τη διατήρηση του κοινωνικού ιστού.