- Το ΔΝΤ χαμηλώνει την πρόβλεψη ανάπτυξης για το 2026 στο 1,8%.
- Το δημόσιο χρέος υποχώρησε στο 145% του ΑΕΠ, δείχνοντας ισχυρή δημοσιονομική βελτίωση.
- Η κρίση στη Μέση Ανατολή και οι τιμές ενέργειας αποτελούν τους βασικούς κινδύνους.
- Απαιτούνται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στη δικαιοσύνη και τη δημόσια διοίκηση.
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) αναθεωρεί προς τα κάτω τις προβλέψεις του για την ελληνική οικονομία, εκτιμώντας ανάπτυξη 1,8% για το 2026. Παρά την ισχυρή εγχώρια ζήτηση και τη μείωση του δημοσίου χρέους στο 145% του ΑΕΠ, η γεωπολιτική αστάθεια στη Μέση Ανατολή και οι δομικές αδυναμίες σκιάζουν τις προοπτικές της χώρας.
| Δείκτης Οικονομίας | Εκτίμηση / Πρόβλεψη |
|---|---|
| Ανάπτυξη ΑΕΠ 2025 | 2,1% |
| Πρόβλεψη Ανάπτυξης 2026 | 1,8% |
| Δημόσιο Χρέος (% ΑΕΠ) | 145% |
| Ανεργία (Τέλος 2025) | 8,3% |
| Πληθωρισμός (Φεβ. 2026) | 3,1% |
Η αναθεώρηση αυτή έρχεται ως συνέχεια μιας περιόδου έντονης ανάκαμψης, κατά την οποία η Ελλάδα προσπάθησε να κεφαλαιοποιήσει την επενδυτική βαθμίδα και τη σταθερή δημοσιονομική πορεία. Η μετάβαση από την εποχή των υψηλών ρυθμών μεγέθυνσης μετά την πανδημία σε μια φάση σταθεροποίησης απαιτεί πλέον βαθύτερες τομές, καθώς το Ταμείο Ανάκαμψης εισέρχεται στο δεύτερο μισό της διάρκειας ζωής του.
Η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας παραμένει ισχυρή, αλλά οι διεθνείς εξελίξεις δημιουργούν νέες αβεβαιότητες.
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Έκθεση Αποστολής
Οι νέες προβλέψεις και οι κινητήριοι μοχλοί της ανάπτυξης
Σύμφωνα με τα προκαταρκτικά συμπεράσματα της αποστολής του ΔΝΤ, το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 2,1% το 2025, στηριζόμενο στην εγχώρια ζήτηση και τις επενδύσεις. Ο τουρισμός κατέγραψε νέο ιστορικό ρεκόρ, ενώ η ανεργία υποχώρησε στο 8,3%, πλησιάζοντας τα επίπεδα προ της κρίσης του 2010.
Ωστόσο, για το 2026, ο πήχης χαμηλώνει στο 1,8%, ενώ μεσοπρόθεσμα η ανάπτυξη αναμένεται να περιοριστεί στο 1,5%. Οι αναλυτές αποδίδουν αυτή την επιβράδυνση στις δημογραφικές πιέσεις και τη χαμηλή παραγωγικότητα, που παραμένει ένα από τα βασικά θεσμικά αγκάθια για την πραγματική σύγκλιση.
Δημοσιονομική πειθαρχία και το «αγκάθι» του πληθωρισμού
Η δημοσιονομική εικόνα της Ελλάδας παρουσιάζει σημαντική βελτίωση, με το δημόσιο χρέος να μειώνεται ταχύτατα στο 145% του ΑΕΠ. Η εξέλιξη αυτή ευθυγραμμίζεται με τις πρόσφατες εκτιμήσεις διεθνών οίκων, όπως η Scope Ratings, που διατηρούν θετικό ορίζοντα για την αξιολόγηση της χώρας.
Προτεινόμενο Ιση αμοιβή ανδρών και γυναικών: Παραδόθηκε το πόρισμα για τη νέα ευρωπαϊκή οδηγία
Παρά τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, ο πληθωρισμός παραμένει πηγή ανησυχίας, φτάνοντας το 3,1% τον Φεβρουάριο του 2026. Η υψηλή ζήτηση για εισαγωγές διατηρεί το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών σε επίπεδα που υποδηλώνουν δομικές αδυναμίες στο εξωτερικό ισοζύγιο της οικονομίας.
Η ακτινογραφία των τραπεζών και η κρίση στη στέγαση
Το τραπεζικό σύστημα εμφανίζεται θωρακισμένο, με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (NPLs) να βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Σύμφωνα με τον Γιάννη Στουρνάρα, η υποχώρηση των κόκκινων δανείων ενισχύει την ικανότητα των τραπεζών να χρηματοδοτήσουν την πραγματική οικονομία.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο στεγαστικό ζήτημα, καθώς οι τιμές των ακινήτων εκτοξεύθηκαν το 2025 λόγω της περιορισμένης προσφοράς. Το ΔΝΤ προτείνει την άμεση αξιοποίηση κενών ακινήτων και την ενίσχυση της κοινωνικής κατοικίας για την ανακούφιση των νοικοκυριών.
Οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι και η επόμενη μέρα
Οι προοπτικές σκιάζονται από την κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή, η οποία απειλεί να πυροδοτήσει νέες αυξήσεις στις τιμές ενέργειας. Μια παρατεταμένη κρίση θα μπορούσε να ανατρέψει τους σχεδιασμούς του προϋπολογισμού και να επιβραδύνει περαιτέρω την κατανάλωση.
Οικονομικοί αναλυτές που παρακολουθούν τις εκθέσεις του Ταμείου επισημαίνουν ότι η διατήρηση της δυναμικής εξαρτάται από την ταχύτητα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Η ψηφιοποίηση, η επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης και η μείωση της γραφειοκρατίας αποτελούν τα κλειδιά για την προσέλκυση νέων επενδύσεων.
Η πλήρης αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων παραμένει ο κρισιμότερος παράγοντας για την κάλυψη του επενδυτικού κενού. Η Ελλάδα καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στη δημοσιονομική σύνεση και την ανάγκη για στοχευμένη στήριξη των ευάλωτων ομάδων απέναντι στο αυξημένο κόστος διαβίωσης.
Οδηγός προστασίας από το αυξημένο κόστος
- Αξιοποίηση επιδοτούμενων στεγαστικών προγραμμάτων για χαμηλότερο κόστος δανεισμού.
- Στοχευμένη χρήση ενεργειακών βοηθημάτων για την αντιστάθμιση των διεθνών ανατιμήσεων.
- Ενημέρωση για προγράμματα ανακαίνισης ακινήτων που αυξάνουν την ενεργειακή απόδοση.
- Παρακολούθηση των φορολογικών ελαφρύνσεων για νέους και οικογένειες.
