- Ο Ζερόμ Καλούτα απάντησε στη σκληρή κριτική για τον σχολιασμό της Eurovision.
- Υπερασπίστηκε την επιλογή του «καναπέ» ως μια ισότιμη προσέγγιση με τον θεατή.
- Άφησε αιχμές για κλειστές «αδελφότητες» στον χώρο της τηλεόρασης.
- Τόνισε ότι δεν προσπάθησε ποτέ να μιμηθεί τον Γιώργο Καπουτζίδη ή τον Αλέξη Κωστάλα.
Ο Ζερόμ Καλούτα βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα αργά», όπου προχώρησε σε μια αφοπλιστική εξομολόγηση για την εμπειρία του στη Eurovision. Ο καλλιτέχνης απάντησε με ειλικρίνεια για τη σκληρή κριτική που δέχθηκε, το περιβόητο «μπινελίκι» και την απόφασή του να μην ακολουθήσει την πεπατημένη των παραδοσιακών σχολιαστών, αποκαλύπτοντας παράλληλα ένα παρασκήνιο που τον ενόχλησε.
| Θεματική Ενότητα | Κύρια Τοποθέτηση |
|---|---|
| Εμπειρία Eurovision | Θεωρείται υπέρτατη εμπειρία και προσωπικό κέρδος |
| Στυλ Σχολιασμού | Επιλογή για «παρεΐστικο» ύφος αντί για αυθεντία |
| Αντιδράσεις | Παραδοχή για έντονο «μπινελίκι» από το κοινό |
| Κριτική για τον «Καναπέ» | Διαπίστωση ότι το πρόβλημα ήταν τα πρόσωπα, όχι το στυλ |
| Σχέση με Προκατόχους | Σαφής διαχωρισμός από Καπουτζίδη και Κωστάλα |
Αυτή η εξέλιξη στην τηλεοπτική πορεία του Ζερόμ Καλούτα έρχεται σε μια περίοδο που ο δημόσιος διάλογος για το ύφος της Eurovision έχει αλλάξει ριζικά. Η μετάβαση από το αυστηρό, θεσμικό σχόλιο σε μια πιο χαλαρή, «παρεΐστικη» προσέγγιση αποτέλεσε ένα πείραμα που δίχασε το κοινό και τους κριτικούς, ειδικά μετά την εμπειρία της Eurovision 2026.
Το πρόβλημα δεν ήταν η προσέγγιση, δεν ήταν ο καναπές. Μάλλον ήταν ότι κάποιοι δεν ήθελαν να είμαστε εμείς στον καναπέ τους.
Ζερόμ Καλούτα, Καλλιτέχνης
Η φιλοσοφία του «καναπέ» και η σύγκριση με το παρελθόν
Ο Ζερόμ Καλούτα ξεκαθάρισε από την αρχή ότι η απόφαση που πήρε με τον Θανάση Αλευρά ήταν συνειδητή. Δεν θέλησαν να υποδυθούν τους ειδήμονες, αλλά να λειτουργήσουν ως ισότιμοι σχολιαστές με τον κόσμο που παρακολουθεί από το σπίτι.
«Είπαμε ότι δεν είμαστε ούτε ο Γιώργος Καπουτζίδης, ούτε ο Κωστάλας», τόνισε χαρακτηριστικά. Η επιλογή τους να κάθονται σε έναν καναπέ και να σχολιάζουν αυθόρμητα ήταν η αιτία του πολέμου που δέχθηκαν από μερίδα του κοινού.
Παρά τη σκληρή κριτική, ο ίδιος θεωρεί ότι η εμπειρία ήταν υπέρτατη. Για τον καλλιτέχνη, η Eurovision παραμένει μια μεγάλη γιορτή στην οποία εκείνη τη χρονιά οι διοργανωτές αποφάσισαν να καλέσουν «άλλον κόσμο», προκαλώντας αντιδράσεις.
Το «μπινελίκι» και η αποκάλυψη για την αδελφότητα «ΚΔΖ»
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών της τηλεοπτικής αγοράς, η περίπτωση των Καλούτα και Αλευρά ανέδειξε τη δυσκολία του κοινού να αποδεχθεί την αποδόμηση παραδοσιακών προτύπων. Ο Ζερόμ δεν δίστασε να αναφερθεί στο «μπινελίκι» που δέχθηκαν για την προσέγγισή τους.
Ωστόσο, μια πρόσφατη παρατήρησή του τον οδήγησε σε νέα συμπεράσματα. Ακούγοντας μια παρουσιάστρια να εκθειάζει έναν άλλο σχολιαστή επειδή ένιωθε σαν να είναι «στον καναπέ μαζί της», ο Ζερόμ αντιλήφθηκε ότι το πρόβλημα δεν ήταν το στυλ.
«Μάλλον ήταν ότι κάποιοι δεν ήθελαν να είμαστε εμείς στον καναπέ τους», ανέφερε με νόημα. Χρησιμοποίησε μάλιστα τους κωδικούς «ΚΔΖ» (Κάποιοι Δεν Ζούσαν;) και «ΜΓΘ» (Μόνο Γιώργο Θέλω), υπονοώντας μια κλειστή «αδελφότητα» που δεν δέχεται νέους παίκτες.
Η επόμενη μέρα και η γεύση που έμεινε
Κλείνοντας τη συνέντευξή του στην Αθηναΐδα Νέγκα, ο Ζερόμ Καλούτα έδειξε να έχει αφήσει πίσω του την πικρία. Παρά την ένταση των σχολίων, παραμένει αισιόδοξος και προσηλωμένος στην καλλιτεχνική του ταυτότητα.
Η ανάλυσή του για το παρασκήνιο της τηλεόρασης δείχνει έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνεται τις ισορροπίες του χώρου. Η Eurovision ήταν ένα μάθημα για το πώς η διαφορετικότητα μπορεί να ενοχλήσει όταν εισβάλλει σε «παραδοσιακά πάρτι».
Το σίγουρο είναι ότι η παρουσία του άφησε έντονο αποτύπωμα. Είτε θετικό είτε αρνητικό, το στίγμα του «καναπέ» θα μνημονεύεται για καιρό ως μια προσπάθεια αλλαγής του τηλεοπτικού κώδικα.