Ρούλα Πατεράκη: Γιατί θεωρεί την πολιτική ένα «φτηνιάρικο θέατρο» και η εξομολόγηση για την έπαρση

Η Ρούλα Πατεράκη, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται», προχώρησε σε μια αιχμηρή σύγκριση ανάμεσα στην πολιτική σκηνή και την τέχνη του θεάτρου. Η σπουδαία καλλιτέχνιδα εξήγησε γιατί θεωρεί την πολιτική μια εύκολη ενασχόληση, ενώ παραδέχτηκε με ειλικρίνεια πως στο παρελθόν είχε «καβαλήσει το καλάμι», τονίζοντας πως η σημερινή της στάση απέναντι στους πολιτικούς πηγάζει από μια βαθιά αίσθηση απόγνωσης.

Η Ρούλα Πατεράκη αποτελεί μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, έχοντας διαγράψει μια πορεία που χαρακτηρίζεται από πνευματική εγρήγορση και καλλιτεχνική τόλμη. Η άρνησή της να εγκλωβιστεί σε στερεότυπα για την «ιερότητα» της τέχνης της, την καθιστά μια φωνή που συχνά αποδομεί την πραγματικότητα με χειρουργική ακρίβεια.

Η πολιτική ως «φτηνιάρικο θέατρο» και η ευκολία της δράσης

Μιλώντας στον Βλάση Κωστούρο, η ηθοποιός και σκηνοθέτις δεν δίστασε να χαρακτηρίσει την πολιτική ως ένα «φτηνιάρικο θέατρο». Σύμφωνα με την ίδια, η ενασχόληση με τα κοινά είναι κάτι που μπορεί κανείς να κάνει πολύ πιο εύκολα από ένα «σοβαρό θέατρο», υποδηλώνοντας την έλλειψη βάθους και αισθητικής που συχνά εντοπίζει στον δημόσιο λόγο.

Αυτή η τοποθέτηση έρχεται να προστεθεί σε μια ευρύτερη συζήτηση για τη σχέση των καλλιτεχνών με την εξουσία. Παρόμοια καχυποψία για τους καλλιτέχνες στην πολιτική έχει εκφράσει στο παρελθόν και ο Φοίβος Δεληβοριάς, υπογραμμίζοντας το ασυμβίβαστο της δημιουργίας με τον κομματικό στίβο.

Η Πατεράκη αποκάλυψε μάλιστα πως στο παρελθόν την είχε απασχολήσει το ενδεχόμενο να πολιτευτεί. Ωστόσο, όπως σημείωσε, την παρέσυρε το «σοβαρό θέατρο», το οποίο απαιτεί μια αφοσίωση που η πολιτική φαίνεται να στερείται, τουλάχιστον στη μορφή που την αντιλαμβάνεται η ίδια.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις κοινωνικών ερευνητών και αναλυτών της συμπεριφορικής ψυχολογίας, η τάση των έμπειρων καλλιτεχνών να απορρίπτουν την πολιτική πηγάζει από την απογοήτευση για την επικοινωνιακή διαχείριση της αλήθειας. Επισημαίνεται από παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων ότι η Πατεράκη χρησιμοποιεί την έννοια της «απόγνωσης» ως εργαλείο κριτικής απέναντι στην ελληνική πολιτική πραγματικότητα.

Η παραδοχή για την έπαρση και η άρνηση των απολογισμών

Η Ρούλα Πατεράκη αναφέρθηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια και στην προσωπική της διαδρομή, παραδεχόμενη πως στα 18 της χρόνια είχε «καβαλήσει το καλάμι». Η έμπειρη ηθοποιός, που πρόσφατα απάντησε για τα «σημαδεμένα χέρια» της δίνοντας τέλος σε φήμες, εξήγησε πως η ματαιοδοξία είναι ένα στάδιο από το οποίο πέρασε και η ίδια.

Σήμερα, η στάση της είναι διαφορετική. Δηλώνει πως δεν κάνει απολογισμούς ζωής, καθώς βρίσκεται ακόμα σε διαρκή δράση. Για την Πατεράκη, το θέατρο δεν είναι μια αφηρημένη έννοια που «κάνει τον κόσμο καλύτερο», αλλά ένας χώρος σκληρής δουλειάς που συχνά οδηγεί σε ψευδαισθήσεις ανωτερότητας.

«Στο θέατρο την έχουμε ψιλοψωνίσει», ανέφερε χαρακτηριστικά, καταρρίπτοντας το ρομαντικό αφήγημα περί τέχνης που σταματά τους πολέμους. Η προσέγγισή της παραμένει ρεαλιστική, εστιάζοντας στην αισθητική ποιότητα και όχι σε ηθικοπλαστικά συμπεράσματα που συχνά χρησιμοποιούνται ως άλλοθι στον χώρο.

Η επόμενη μέρα και η καλλιτεχνική προοπτική

Κλείνοντας τη συνέντευξή της, η Ρούλα Πατεράκη τόνισε πως όλοι οι Έλληνες πολιτικοί βρίσκονται στην «προοπτική» της, όχι όμως με τη διάθεση συμμετοχής, αλλά ως αντικείμενο παρατήρησης και απόγνωσης. Η δήλωσή της αυτή υπογραμμίζει το χάσμα ανάμεσα στην καλλιτεχνική ηθική και την πολιτική πρακτική.

Η ίδια συνεχίζει να επικεντρώνεται στα νέα της θεατρικά εγχειρήματα, αποδεικνύοντας πως η δημιουργικότητα δεν γνωρίζει ηλικιακούς περιορισμούς ή ανάγκη για νοσταλγικές αναδρομές. Η παρουσία της παραμένει ένας καταλύτης για τον επαναπροσδιορισμό του τι σημαίνει σοβαρή τέχνη στην Ελλάδα του σήμερα.