- Ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος θεωρεί ακατάλληλη τη χρήση μαντηλιών κατά τη διάρκεια συναυλιών στο Ηρώδειο.
- Επέκρινε τη σύντομη παραχώρηση του μνημείου στον Κωνσταντίνο Αργυρό σε σχέση με την Άννα Βίσση.
- Αμφισβήτησε την ετοιμότητα της Λιόλιου και της Ελληνίδου για εμφανίσεις σε αρχαία θέατρα.
- Προέταξε τη διαχρονικότητα και την ποιότητα του ρεπερτορίου ως βασικά κριτήρια επιλογής.
Ο γνωστός ραδιοφωνικός παραγωγός Ποσειδώνας Γιαννόπουλος εξαπέλυσε «πυρά» κατά του Κωνσταντίνου Αργυρού, τονίζοντας πως ο καλλιτέχνης δεν αντιλαμβάνεται τη βαρύτητα του Ηρωδείου. Μιλώντας στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται», έθεσε το ζήτημα της καλλιτεχνικής διαχρονικότητας, συγκρίνοντας την πορεία του τραγουδιστή με την Άννα Βίσση και την πολυετή αναμονή της για τον ιερό χώρο της Ακρόπολης.
| Καλλιτέχνης | Βασική Ένσταση | Κριτήριο Γιαννόπουλου |
|---|---|---|
Καλλιτέχνης Κωνσταντίνος Αργυρός | Βασική Ένσταση Χρήση μαντηλιών (ξεσήκωμα κόσμου) | Κριτήριο Γιαννόπουλου Κατανόηση βαρύτητας χώρου |
Καλλιτέχνης Άννα Βίσση | Βασική Ένσταση Καθυστέρηση 20 ετών για άδεια | Κριτήριο Γιαννόπουλου Αναγνώριση διαχρονικότητας |
Καλλιτέχνης Κατερίνα Λιόλιου | Βασική Ένσταση Έλλειψη καλλιτεχνικής διάρκειας | Κριτήριο Γιαννόπουλου 30 χρόνια πορείας & υπέροχα τραγούδια |
Καλλιτέχνης Ρία Ελληνίδου | Βασική Ένσταση Εφήμερο ρεπερτόριο (π.χ. Σαφάρι) | Κριτήριο Γιαννόπουλου Απόδειξη διαχρονικότητας στο χρόνο |
Η συζήτηση για το ποιοι καλλιτέχνες δικαιούνται να πατήσουν τη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου του Αττικού παραμένει ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα της εγχώριας πολιτιστικής επικαιρότητας. Η αντίθεση ανάμεσα στην εμπορική επιτυχία και την ιστορική ιερότητα των αρχαίων μνημείων δημιουργεί συχνά τριβές ανάμεσα σε κριτικούς και καλλιτέχνες.
Δεν γίνεται η Άννα Βίσση να ζητάει το Ηρώδειο 20 χρόνια και ο Κωνσταντίνος Αργυρός να μην κατανοεί ότι δεν ξεσηκώνεις τον κόσμο με μαντήλια εκεί.
Ποσειδώνας Γιαννόπουλος, Ραδιοφωνικός Παραγωγός
Η σύγκριση με την Άννα Βίσση και η «βιασύνη» του Αργυρού
Ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο Κωνσταντίνος Αργυρός κατάφερε να εξασφαλίσει τη σκηνή του Ηρωδείου σε σύντομο χρονικό διάστημα. Αντίθετα, υπενθύμισε πως η Άννα Βίσση χρειάστηκε να περιμένει 20 ολόκληρα χρόνια μέχρι να της δοθεί η σχετική άδεια.
Προτεινόμενο Νένα Μεντή: Η συγκίνηση για την Άννα Παναγιωτοπούλου και η άρνηση για μια μελλοντική βιογραφία
Σύμφωνα με τον ραδιοφωνικό παραγωγό, ο Αργυρός δεν φαίνεται να κατανοεί ότι ο τρόπος διασκέδασης πρέπει να προσαρμόζεται στον χώρο. «Δεν πρέπει να ξεσηκώσει τον κόσμο με τα μαντήλια υπό τη σκιά της Ακρόπολης», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για σεβασμό στην αισθητική του μνημείου.
Παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων επισημαίνουν ότι η «λαϊκοποίηση» των αρχαίων θεάτρων αποτελεί μια σύγχρονη πρόκληση για την πολιτιστική ταυτότητα της χώρας. Η ισορροπία ανάμεσα στο λαϊκό έρεισμα και την καλλιτεχνική ποιότητα είναι συχνά δυσδιάκριτη.
Οι αιχμές για την Κατερίνα Λιόλιου και τη Ρία Ελληνίδου
Στο στόχαστρο του Γιαννόπουλου βρέθηκαν επίσης η Κατερίνα Λιόλιου και η Ρία Ελληνίδου. Ο ίδιος δήλωσε κατηγορηματικά πως δεν θα ήθελε να τις δει στο Ηρώδειο στο άμεσο μέλλον, θεωρώντας πως απαιτείται μια διαδρομή 30 ετών για τέτοια καταξίωση.
Σχολιάζοντας το ρεπερτόριό τους, αναφέρθηκε σκωπτικά στο τραγούδι «Σαφάρι» της Ελληνίδου και τον «Λογαριασμό» της Λιόλιου. Υποστήριξε ότι οι καλλιτέχνιδες θα πρέπει πρώτα να αποδείξουν τη διαχρονικότητά τους μέσα από υπέροχα τραγούδια πριν διεκδικήσουν τη συγκεκριμένη σκηνή.
Η καλλιτεχνική διαχρονικότητα ως κριτήριο
Ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επιτυχία της στιγμής δεν αποτελεί «διαβατήριο» για ιστορικούς χώρους. Η καλλιτεχνική ωριμότητα και η ποιότητα του στίχου είναι τα στοιχεία που, κατά την άποψή του, θα έπρεπε να καθορίζουν τις αποφάσεις των αρμόδιων επιτροπών.
Η τοποθέτησή του αυτή ανοίγει εκ νέου τον διάλογο για τα κριτήρια επιλογής των σχημάτων που φιλοξενούνται στα κρατικά φεστιβάλ. Η ανάγκη για πολιτιστική θωράκιση των μνημείων φαίνεται να είναι η κεντρική συνισταμένη των προβληματισμών του.
