- Ο Πέτρος Γαϊτάνος χαρακτήρισε τη Eurovision «πολύχρωμο τσίρκο» χωρίς φωνητικό βάθος.
- Αποκάλυψε συζητήσεις για συμμετοχή το 1990 με τον Σταμάτη Σπανουδάκη.
- Εξέφρασε την αντίθεσή του στα «δαιμονικά στοιχεία» και την αναισχυντία του θεσμού.
- Τόνισε την ανάγκη για επιστροφή στη μουσική ως στάση ζωής και όχι ως χαβαλέ.
Ο Πέτρος Γαϊτάνος εξαπέλυσε δριμεία κριτική κατά του διαγωνισμού της Eurovision, χαρακτηρίζοντας τη σύγχρονη μορφή του θεσμού ως ένα «πολύχρωμο τσίρκο» που δίνει προτεραιότητα στα εντυπωσιακά τεχνάσματα έναντι του φωνητικού ταλέντου. Μιλώντας στην εκπομπή «Το Πρωινό», ο καταξιωμένος ερμηνευτής αποκάλυψε το άγνωστο παρασκήνιο μιας πιθανής συμμετοχής του τη δεκαετία του ’90, ενώ εξέφρασε την έντονη ανησυχία του για την «αναισχυντία» και τα «δαιμονικά στοιχεία» που, όπως υποστηρίζει, απαξιώνουν την ανθρώπινη φύση επί σκηνής.
| Θέμα Δήλωσης | Τοποθέτηση Πέτρου Γαϊτάνου |
|---|---|
| Χαρακτηρισμός Eurovision | «Πολύχρωμο τσίρκο» |
| Κριτήρια Επιλογής | Προτίμηση σε φωνητικό ταλέντο αντί για «τσαλίμια» |
| Πνευματικό Υπόβαθρο | Εντοπισμός «δαιμονικών στοιχείων» και αναισχυντίας |
| Ιστορική Αποκάλυψη | Σκέψη για συμμετοχή το 1990 με Στ. Σπανουδάκη |
| Ορισμός Μουσικής | Στάση ζωής και μελοποιημένος λόγος |
Η τοποθέτηση του Πέτρου Γαϊτάνου έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου η συζήτηση για την καλλιτεχνική ταυτότητα της Eurovision έχει φουντώσει ξανά, με πολλούς να αναρωτιούνται αν ο θεσμός παραμένει ένας διαγωνισμός τραγουδιού ή έχει μετατραπεί σε ένα καθαρά τηλεοπτικό προϊόν θεάματος. Ο ερμηνευτής, γνωστός για την προσήλωσή του στη βυζαντινή μουσική και τον μελοποιημένο λόγο, φαίνεται να εκπροσωπεί μια σχολή σκέψης που αναζητά την πνευματικότητα και την ποιότητα πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας.
Τείνει η Eurovision να ομοιάζει με ένα τσίρκο πολύχρωμο. Βλέπω αναισχυντία και πολλά δαιμονικά στοιχεία που απαξιώνουν τον άνθρωπο.
Πέτρος Γαϊτάνος, Ερμηνευτής
Η κριτική στο «θέαμα» και η έλλειψη ταλέντου
Σύμφωνα με τον Πέτρο Γαϊτάνο, η Eurovision έχει διολισθήσει σε μια κατάσταση όπου τα «τσαλίμια» και τα σκηνικά κόλπα υπερτερούν της φωνητικής αξίας. Ο ίδιος τόνισε πως θα προτιμούσε να βλέπει ανθρώπους με πραγματικό ταλέντο στη φωνή, σημειώνοντας ότι η τάση προς τον εντυπωσιασμό οδηγεί συχνά σε γραφικά αποτελέσματα που θυμίζουν τσίρκο.
Αυτή η άποψη συμπλέει με πρόσφατες δηλώσεις άλλων καλλιτεχνών, όπως ο Μιχάλης Ρακιντζής, ο οποίος έχει επισημάνει ότι ο διαγωνισμός δεν ήταν πάντα αξιοκρατικός. Η εστίαση στο οπτικό κομμάτι φαίνεται να απομακρύνει τον θεσμό από τις ρίζες του, δημιουργώντας ένα χάσμα ανάμεσα στην κλασική μουσική παιδεία και τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα.
Το παρασκήνιο του 1990 και ο Σταμάτης Σπανουδάκης
Προτεινόμενο Δάφνη Μπόκοτα: Οι αιχμηρές δηλώσεις για την Κέλλυ Βρανάκη και τη Eurovision
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αποκαλύψεις της συνέντευξης ήταν η αναφορά στο παρελθόν και συγκεκριμένα στη δεκαετία του ’90. Ο Πέτρος Γαϊτάνος εξομολογήθηκε ότι είχε εξετάσει σοβαρά το ενδεχόμενο να εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε συνεργασία με τον Σταμάτη Σπανουδάκη. Παρά τις αρχικές σκέψεις, η πρόταση δεν προχώρησε ποτέ πέρα από το επίπεδο των ιδιωτικών συζητήσεων.
Η αποκάλυψη αυτή ρίχνει φως σε μια άλλη εποχή της ελληνικής δισκογραφίας, όπου ποιοτικοί δημιουργοί φλέρταραν με την ιδέα της εξωστρέφειας μέσω της Eurovision. Σήμερα, οι απαιτήσεις της ΕΡΤ για τον εθνικό τελικό φαίνεται να κινούνται σε διαφορετική κατεύθυνση, κάτι που έχει σχολιάσει καυστικά και ο Λάκης Γαβαλάς, ασκώντας κριτική στην αισθητική των επιλογών του κρατικού φορέα.
«Δαιμονικά στοιχεία» και η απαξίωση του ανθρώπου
Ο Πέτρος Γαϊτάνος δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει σκληρή γλώσσα, κάνοντας λόγο για «αναισχυντία» και «δαιμονικά στοιχεία» που εντοπίζει στις σύγχρονες συμμετοχές. Κατά την άποψή του, πολλές από τις εμφανίσεις απαξιώνουν τον άνθρωπο και δεν αποτελούν καλό παράδειγμα για το κοινό, ειδικά όταν η μουσική παύει να είναι στάση ζωής και γίνεται απλώς ένας τρόπος για «χαβαλέ».
Αυτή η ηθική και πνευματική προσέγγιση του καλλιτέχνη αναδεικνύει τη βαθιά του ανησυχία για την πολιτισμική κατεύθυνση της Ευρώπης. Ενώ νέοι καλλιτέχνες όπως ο Ακύλας προσπαθούν να φέρουν μια πιο ανθρώπινη και συγκινητική πλευρά στον διαγωνισμό, οι ενστάσεις για το συνολικό πλαίσιο της διοργάνωσης παραμένουν έντονες στους κόλπους των παλαιότερων δημιουργών.
Σύμφωνα με αναλυτές των κοινωνικών τάσεων, τέτοιες τοποθετήσεις αντανακλούν την ανάγκη ενός μέρους της κοινωνίας για επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες. Η Eurovision, ως καθρέφτης της ευρωπαϊκής κοινωνίας, συνεχίζει να προκαλεί αντιπαραθέσεις ανάμεσα στην πρωτοπορία και τη συντήρηση, με το αποτέλεσμα να κρίνεται κάθε χρόνο στη σκηνή.
Οι αντιδράσεις και η επόμενη μέρα
Οι δηλώσεις του Γαϊτάνου αναμένεται να προκαλέσουν ποικίλα σχόλια στους κύκλους των Eurofans, αλλά και στους υποστηρικτές της έντεχνης μουσικής. Η κριτική του για το «πολύχρωμο τσίρκο» θέτει το ερώτημα αν υπάρχει χώρος για πνευματικότητα σε ένα περιβάλλον που κυριαρχείται από τα social media και τα viral moments.
Εν αναμονή της Eurovision 2026, η συζήτηση για το αν το ταλέντο στη φωνή μπορεί να επιβιώσει απέναντι στα «κόλπα» παραμένει ανοιχτή. Το σίγουρο είναι ότι η φωνή του Πέτρου Γαϊτάνου προσθέτει μια διαφορετική διάσταση στον δημόσιο διάλογο, υπενθυμίζοντας ότι η μουσική είναι, πάνω από όλα, μελοποιημένος λόγος και όχι απλώς ένα οπτικό εφέ.
