Γιώργος Κακούσης: Η τακτική της ψυχρότητας απέναντι στις προσβολές και οι «σεσημασμένοι» καλεσμένοι

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Κακούσης, φιλοξενούμενος στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» της ΕΡΤ, προχώρησε σε μια αποκαλυπτική συζήτηση για τα όρια της επαγγελματικής δεοντολογίας και τη διαχείριση τοξικών συμπεριφορών στον τηλεοπτικό αέρα. Αναφερόμενος σε περιστατικά με πολιτικά πρόσωπα, υπογράμμισε την ανάγκη για ψύχραιμη απάντηση χωρίς την αποδοχή προσβολών, σκιαγραφώντας το προφίλ των «σεσημασμένων» συνομιλητών που χρησιμοποιούν τη λεκτική επιθετικότητα ως εργαλείο.

Η δυναμική της επικοινωνίας στον τηλεοπτικό αέρα, ειδικά όταν εμπλέκονται πρόσωπα της πολιτικής σκηνής, συχνά ακροβατεί ανάμεσα στην ενημέρωση και την προσωπική αντιπαράθεση. Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς περιόδου όπου η πολωμένη ρητορική δοκιμάζει τις αντοχές των δημοσιογράφων, αναγκάζοντάς τους να αναπτύξουν μηχανισμούς άμυνας που διασφαλίζουν την αξιοπρέπεια του επαγγέλματος χωρίς να θυσιάζουν τη ροή της είδησης.

Η διαχείριση της προσβολής και τα επαγγελματικά όρια

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο πλατό της εκπομπής Πρωίαν σε είδον, ο Γιώργος Κακούσης ήταν σαφής: η αποδοχή των προσβολών δεν αποτελεί μέρος του δημοσιογραφικού καθήκοντος. Ο ίδιος τόνισε ότι, ενώ η διαφωνία είναι θεμιτή και συχνά επιβεβλημένη, η λεκτική απαξίωση πρέπει να αναχαιτίζεται άμεσα. Η στρατηγική που προτείνει βασίζεται στην αποστασιοποιημένη ψυχρότητα, μια τακτική που στερεί από τον επιτιθέμενο το «συναισθηματικό καύσιμο» που αναζητά για να συντηρήσει την ένταση.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών της επικοινωνιακής στρατηγικής, η στάση αυτή λειτουργεί ως καθρέφτης της συμπεριφοράς του καλεσμένου. Όταν ο δημοσιογράφος αρνείται να διολισθήσει στον θυμό, αναγκάζει τον συνομιλητή του να αναμετρηθεί με τη δική του έκθεση στο κοινό. Όπως σημείωσε ο Κακούσης, η απάντηση «στο ίδιο ύψος» αλλά με απόλυτη ευγένεια είναι αυτή που τελικά αναγκάζει τον προκλητικό καλεσμένο να «μαζευτεί» και να επανέλθει στο πλαίσιο του διαλόγου.

Οι «σεσημασμένοι» της τηλεοπτικής έντασης

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά του δημοσιογράφου στους «σεσημασμένους» καλεσμένους. Πρόκειται για πρόσωπα που έχουν αναπτύξει μια συγκεκριμένη μεθοδολογία προσβολών, καθιστώντας τις αντιδράσεις τους σχεδόν προβλέψιμες. Η γνώση του προφίλ του συνομιλητή επιτρέπει στον παρουσιαστή να είναι ψυχολογικά προετοιμασμένος, αποφεύγοντας τον αιφνιδιασμό που συχνά οδηγεί σε λανθασμένους χειρισμούς ή επαγγελματικές εκμεταλλεύσεις της στιγμής για λόγους εντυπωσιασμού.

Η προσέγγιση αυτή ακολουθεί την αρχή της συναισθηματικής νοημοσύνης — *την ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του, εμποδίζοντας την κλιμάκωση μιας σύγκρουσης* — η οποία αποδεικνύεται σωτήρια σε ζωντανές μεταδόσεις. Η εμπειρία του Γιώργου Κακούση δείχνει ότι η δημοσιογραφική επάρκεια δεν κρίνεται μόνο από τις ερωτήσεις, αλλά και από την ικανότητα επιβολής ενός πολιτισμένου πλαισίου επικοινωνίας, ακόμα και υπό συνθήκες πίεσης.

Η επόμενη μέρα στη δημόσια ρητορική

Η τοποθέτηση του δημοσιογράφου αναδεικνύει μια ευρύτερη ανάγκη για επανακαθορισμό των κανόνων του δημόσιου λόγου. Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών και των τηλεοπτικών σταθμών, συζητείται όλο και συχνότερα η ανάγκη προστασίας των εργαζομένων από τοξικές συμπεριφορές που υποβαθμίζουν το προϊόν της ενημέρωσης. Η στάση του Κακούση αποτελεί ένα παράδειγμα επαγγελματικής αυτονομίας, υπενθυμίζοντας ότι ο σεβασμός είναι αμφίδρομος και δεν διαπραγματεύεται στο βωμό της τηλεθέασης.