- Συμμετοχή στα κοινά από την ηλικία των 17 ετών κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.
- Η ουσιαστική αλλαγή απαιτεί συμμετοχή στους επίσημους θεσμικούς φορείς.
- Η εξωτερική κριτική χωρίς δράση χαρακτηρίζεται ως αναποτελεσματική και ρομαντική.
- Προτίμηση στη νομοθετική εργασία και τις τροπολογίες έναντι της απλής αρθρογραφίας.
Ο Γιάννης Βούρος, σε μια βαθιά εξομολογητική συνέντευξη στην ΕΡΤ, ανέλυσε τους λόγους που τον οδήγησαν στην ενεργό πολιτική δράση, αφήνοντας για λίγο την υποκριτική. Ο έμπειρος πρωταγωνιστής τόνισε πως η ουσιαστική κοινωνική προσφορά επιτυγχάνεται μόνο μέσα από τους θεσμικούς φορείς, απορρίπτοντας την άγονη κριτική «από την εξέδρα».
| Θέμα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Αφορμή | Συνέντευξη στην εκπομπή «Καλημέρα είπαμε;» (ΕΡΤ) |
| Έναρξη Δράσης | Από την ηλικία των 17 ετών |
| Πολιτική Φιλοσοφία | Αλλαγή μέσω της συμμετοχής στο σύστημα |
| Εργαλεία Προσφοράς | Νομοτεχνικές βελτιώσεις, Τροπολογίες, Κοινοβούλιο |
Η πορεία που έχει χαράξει ο Γιάννης Βούρος στον δημόσιο βίο αποτελεί μια σπάνια περίπτωση σύγκλισης της καλλιτεχνικής δημιουργίας με τη διοικητική ευθύνη. Έχοντας υπηρετήσει τόσο το κοινοβούλιο όσο και την τοπική αυτοδιοίκηση ως Δήμαρχος, ο ηθοποιός αντιλαμβάνεται την πολιτική όχι ως επάγγελμα, αλλά ως φυσική εξέλιξη της κοινωνικής του ανησυχίας.
Αυτή η ανάγκη για θεσμική παρέμβαση πηγάζει από μια μακρά διαδρομή που ξεκίνησε ήδη από τα χρόνια της δικτατορίας. Η συνειδητοποίηση ότι ο «ρομαντισμός» της απόστασης έχει όρια, τον ώθησε να αναζητήσει πρακτικές λύσεις μέσα από τους μηχανισμούς του κράτους.
Με το να κάτσεις απ’ έξω και να πετροβολάς τα τζάμια του κράτους και της εξουσίας, μπορεί να μην καταφέρεις και ποτέ τίποτα.
Γιάννης Βούρος, Ηθοποιός και πρώην Δήμαρχος
Η φιλοσοφία της συμμετοχής στα κοινά
Στο πλατό της εκπομπής «Καλημέρα είπαμε;», ο Γιάννης Βούρος συνομίλησε με τη Ζωή Κρονάκη και τον Τάσο Ιορδανίδη για το πολιτικό του υπόβαθρο. Ο ίδιος ξεκαθάρισε πως η ενασχόλησή του με τα κοινά δεν ήταν μια ξαφνική απόφαση, αλλά μια σταθερή στάση ζωής από την εφηβεία του.
Προτεινόμενο Γιάννης Βούρος: Η εξομολόγηση για τον θάνατο και το τραγούδι που θέλει στην κηδεία του
Σύμφωνα με τον ίδιο, η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο συναντά ανυπέρβλητα εμπόδια όταν επιχειρείται εκτός των επίσημων φορέων. Η είσοδος στο «σύστημα» αποτελεί, κατά την άποψή του, τη μοναδική οδό για την επίτευξη πραγματικών αλλαγών στην καθημερινότητα των πολιτών.
«Με το να κάτσεις απ’ έξω και να πετροβολάς τα τζάμια του κράτους και της εξουσίας, μπορεί να μην καταφέρεις και ποτέ τίποτα», ανέφερε χαρακτηριστικά. Αυτή η φράση αποτυπώνει την πραγματιστική προσέγγιση ενός ανθρώπου που επέλεξε την ευθύνη της υπογραφής έναντι της ασφάλειας της κριτικής.
Από τον ρομαντισμό στην κοινοβουλευτική πράξη
Παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων επισημαίνουν πως η μεταπήδηση καλλιτεχνών στην πολιτική συχνά αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό. Ωστόσο, ο Γιάννης Βούρος αντικρούει αυτή την αντίληψη, προτάσσοντας την αποτελεσματικότητα των τροπολογιών και των νομοτεχνικών βελτιώσεων.
Για τον έμπειρο πρωταγωνιστή, μια συζήτηση στο κοινοβούλιο ή η προώθηση μιας διάταξης έχει μεγαλύτερο κοινωνικό αποτύπωμα από ένα άρθρο σε εφημερίδα. Η νομοθετική εργασία είναι το εργαλείο που μετατρέπει τις ιδέες σε χειροπιαστά αποτελέσματα για την κοινωνία.
Η συμμετοχή του στα πράγματα, «με τον έναν ή τον άλλο τρόπο», παραμένει ο κεντρικός άξονας της δημόσιας παρουσίας του. Η εμπειρία του δείχνει ότι η πολιτική βούληση πρέπει να συνοδεύεται από γνώση των μηχανισμών για να μην παραμένει απλώς μια ρομαντική επιθυμία.
Η επόμενη μέρα και η πολιτική παρακαταθήκη
Κλείνοντας την τοποθέτησή του στην κρατική τηλεόραση, ο Γιάννης Βούρος άφησε να εννοηθεί πως η πολιτική συνείδηση δεν συνταξιοδοτείται. Η ανάγκη για βελτίωση του κοινωνικού ιστού παραμένει ζωντανή, ανεξάρτητα από το αν κατέχει κάποιο επίσημο αξίωμα ή όχι.
Η στάση του αποτελεί ένα μάθημα πολιτικής συμμετοχής για όσους διστάζουν να εμπλακούν με τα κοινά φοβούμενοι τη φθορά. Η ενεργός δράση παραμένει το μοναδικό αντίδοτο στην αδράνεια και την απογοήτευση της εξέδρας.
