- Η αγοραφοβία της Έρρικας Πρεζεράκου ξεκίνησε μετά το τέλος του πρωταθλητισμού.
- Η πρώην αθλήτρια περιέγραψε έντονα ξεσπάσματα και κλάμα μετά από κοινωνικές εκδηλώσεις.
- Εφάρμοσε τη νοοτροπία του επί κοντώ για να αντιμετωπίσει άμεσα τους φόβους της.
- Η χειμερινή κολύμβηση στο Σούνιο λειτούργησε ως εργαλείο αποκατάστασης.
- Η νευροπλαστικότητα είναι το κλειδί για τη δημιουργία νέων, θετικών μοτίβων σκέψης.
Η Έρρικα Πρεζεράκου προχώρησε σε μια βαθιά εξομολόγηση στην εκπομπή του Μιχάλη Κεφαλογιάννη, αποκαλύπτοντας την πολυετή μάχη της με την αγοραφοβία και τις κρίσεις πανικού. Η πρώην πρωταθλήτρια περιέγραψε τη στιγμή που κατέρρευσε κλαίγοντας μετά από μια βάπτιση, εξηγώντας πώς η αθλητική της πειθαρχία έγινε το εργαλείο για να επαναπρογραμματίσει τις νευροσυνάψεις του εγκεφάλου της.
| Στάδιο Ανάρρωσης | Περιγραφή & Μέθοδος |
|---|---|
| Εμφάνιση Συμπτωμάτων | Μετά τη λήξη του πρωταθλητισμού, φόβος για κοινωνικές συναναστροφές. |
| Μηχανισμοί Αποφυγής | Δημιουργία «έξυπνων» τρόπων για την αποφυγή ανθρώπων για πολλά χρόνια. |
| Σημείο Καμπής | Συναισθηματική κατάρρευση μετά από βάπτιση και απόφαση για αλλαγή. |
| Περίοδος Αποκατάστασης | Δύο χρόνια διαμονής στο Σούνιο και χειμερινή κολύμβηση. |
| Στόχος Θεραπείας | Αλλαγή νευροσυνάψεων και αντικατάσταση παλιών διαδικασιών. |
Η μετάβαση από τον πρωταθλητισμό στην κοινωνική καθημερινότητα αποτελεί συχνά μια επώδυνη διαδικασία, καθώς η απουσία ενός συγκεκριμένου στόχου μπορεί να αποσταθεροποιήσει τον ψυχισμό. Στην περίπτωση της Έρρικας Πρεζεράκου, η παύση της αθλητικής δραστηριότητας έφερε στην επιφάνεια μια λανθάνουσα αγοραφοβία, η οποία την ανάγκασε να δημιουργήσει σύνθετους μηχανισμούς αποφυγής για να νιώθει ασφαλής.
Συνειδητοποίησα ότι δεν ζω πραγματικά, υπήρχα μέσα σε μία ασφάλεια που είχα δημιουργήσει.
Έρρικα Πρεζεράκου, Πρώην Πρωταθλήτρια
Η αόρατη φυλακή της κοινωνικής αποφυγής
Όπως εξήγησε η ίδια, ο φόβος για τους ανθρώπους εκδηλωνόταν εντονότερα όταν δεν υπήρχε κάποιος λειτουργικός σκοπός στις συναντήσεις της. Αυτό το αίσθημα εσωτερικής δυσφορίας την οδήγησε σταδιακά στην απομόνωση, μια κατάσταση που μοιράζονται πολλοί άνθρωποι που πάσχουν από παρόμοιες διαταραχές, όπως έχει αναφέρει στο παρελθόν και η Σμαράγδα Καρύδη για τη δική της εμπειρία.
Η κορύφωση αυτής της πίεσης ήρθε μετά από μια κοινωνική εκδήλωση, όπου η συναισθηματική φόρτιση ξεπέρασε τα όρια της αντοχής της. Η περιγραφή της, να κλαίει στο μπάνιο μετά από μια βάπτιση, αποτυπώνει το μέγεθος της απόγνωσης που προκαλεί η προσπάθεια να διατηρηθεί μια εικόνα κανονικότητας ενώ εσωτερικά επικρατεί ο πανικός.
Η μέθοδος του «σπασμένου κονταριού»
Για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, η Έρρικα Πρεζεράκου κατέφυγε στις αρχές του επί κοντώ. Σύμφωνα με τη φιλοσοφία του αθλήματος, όταν ένα κοντάρι σπάσει κατά τη διάρκεια του άλματος, ο αθλητής πρέπει να πάρει αμέσως ένα νέο και να επαναλάβει την προσπάθεια, ώστε να μην επιτρέψει στον φόβο να ριζώσει.
Αυτή η αθλητική μέθοδος αποτέλεσε τον οδηγό της για να «μπει μέσα στον φόβο». Αντί να υποχωρεί, επέλεξε να εκτεθεί σταδιακά σε καταστάσεις που την τρόμαζαν, χρησιμοποιώντας τη χειμερινή κολύμβηση στο Σούνιο ως μια μορφή φυσικής θεραπείας και επανασύνδεσης με το σώμα της.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών ψυχικής υγείας, η προσέγγιση αυτή βασίζεται στην έννοια της νευροπλαστικότητας. Πρόκειται για την ικανότητα του εγκεφάλου να δημιουργεί νέες συνάψεις μέσω της επανάληψης νέων συμπεριφορών, αντικαθιστώντας τα τραυματικά μοτίβα με θετικές εμπειρίες.
Η επόμενη μέρα και η αλλαγή των νευροσυνάψεων
Τα τελευταία δύο χρόνια, η Έρρικα Πρεζεράκου κατάφερε να αντικαταστήσει τους παλιούς μηχανισμούς με νέες, υγιείς διαδικασίες. Η παραδοχή της ότι «δεν ζούσε πραγματικά» μέσα στην ψευδαίσθηση ασφάλειας που είχε χτίσει, αποτελεί το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για κάθε θεραπευτική πορεία που φιλοξενείται στην εκπομπή του Μιχάλη Κεφαλογιάννη.
Σήμερα, η εστίαση στην προσοχή και την επίγνωση (mindfulness) φαίνεται να είναι το κλειδί για τη διατήρηση της ισορροπίας της. Η ιστορία της υπενθυμίζει ότι ο φόβος δεν είναι ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο, αλλά ένα σήμα του εγκεφάλου που μπορεί να επαναπρογραμματιστεί με υπομονή και στοχευμένη δράση.
Πώς να διαχειριστείτε το κοινωνικό άγχος
- Εφαρμόστε τη σταδιακή έκθεση σε καταστάσεις που σας προκαλούν φόβο, ξεκινώντας από τις πιο απλές.
- Χρησιμοποιήστε τεχνικές γείωσης (grounding) όπως η επαφή με το νερό ή η εστιασμένη αναπνοή.
- Αναγνωρίστε τους μηχανισμούς αποφυγής που έχετε αναπτύξει και προσπαθήστε να τους σπάσετε συνειδητά.
- Αναζητήστε τη ρίζα του φόβου (trigger) και προσπαθήστε να τον συνδέσετε με παρελθοντικά τραύματα για καλύτερη κατανόηση.
- Συμβουλευτείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας για την εφαρμογή Γνωσιακής Συμπεριφορικής Θεραπείας (CBT).
