- Η Δανάη Επιθυμιάδη έχασε τη μητέρα της σε ηλικία 24 ετών.
- Χρησιμοποίησε τη συγγραφή θεατρικού έργου ως μέσο εσωτερικής θεραπείας.
- Το κείμενο εξελίχθηκε από γράμμα κόρης σε μήνυμα αποχαιρετισμού της μητέρας.
- Η δική της μητρότητα άλλαξε τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την απώλεια.
- Η εξομολόγηση έγινε στην εκπομπή «Μαμά-δες» της ΕΡΤ.
Η Δανάη Επιθυμιάδη βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Μαμά-δες» της ΕΡΤ, όπου προχώρησε σε μια βαθιά εξομολόγηση για τον θάνατο της μητέρας της. Η ηθοποιός περιέγραψε πώς η απώλεια σε ηλικία 24 ετών μετουσιώθηκε σε θεατρική δημιουργία, αποκαλύπτοντας το συγκλονιστικό παρασκήνιο πίσω από το γράμμα που λειτούργησε ως «γιατρικό» για την ψυχή της.
| Στοιχείο | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Πρόσωπο | Δανάη Επιθυμιάδη |
| Εκπομπή | Μαμά-δες (ΕΡΤ) |
| Παρουσιάστρια | Ευσταθία Τσαπαρέλη |
| Θέμα | Απώλεια μητέρας & Θεραπευτική συγγραφή |
| Ηλικία Απώλειας | 24 ετών |
Η διαδικασία του πένθους αποτελεί μια από τις πιο σύνθετες ψυχοσυναισθηματικές προκλήσεις, ειδικά όταν η απώλεια συμβαίνει σε μια μεταβατική ηλικία όπως τα 24 έτη. Για τη Δανάη Επιθυμιάδη, η τέχνη δεν υπήρξε μόνο επάγγελμα, αλλά ένας μηχανισμός επιβίωσης και νοηματοδότησης μιας τραυματικής πραγματικότητας, όπως είχε αναφέρει και σε παλαιότερη εξομολόγησή της για το ίδιο θέμα.
Έγραψα το τελευταίο μου θεατρικό έργο στην προσπάθεια μου να βγάλω νόημα από όλο αυτό και να θεραπεύσω τον εαυτό μου.
Δανάη Επιθυμιάδη, Ηθοποιός
Η τέχνη ως μέσο επούλωσης του τραύματος
Στη συνάντησή της με την Ευσταθία Τσαπαρέλη το Σάββατο, η ηθοποιός εξήγησε πως η συγγραφή του τελευταίου της θεατρικού έργου προέκυψε από την ανάγκη να «θεραπεύσει» τον εαυτό της. Η απώλεια της μητέρας της λειτούργησε ως καταλύτης δημιουργίας, μετατρέποντας τον πόνο σε καλλιτεχνικό λόγο.
Προτεινόμενο Δώρα Αναγνωστοπούλου: Η διαχείριση της βαριάς επικαιρότητας – Η ευθύνη του μεσημβρινού δελτίου
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η συγγραφική διαδικασία είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς το κείμενο εξελίχθηκε οργανικά. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα γράμμα από κόρη προς μητέρα, κατέληξε να μεταμορφωθεί σε ένα μήνυμα από τη μητέρα προς την κόρη, αλλάζοντας εντελώς τη συναισθηματική του βαρύτητα.
Το μυθοπλαστικό γράμμα και η ταύτιση με τη μητέρα
Στον επίλογο της παράστασης, υπάρχει ένα γράμμα που η κόρη βρίσκει από τη μητέρα της, το οποίο αποτελεί και τον τελικό αποχαιρετισμό. Παρόλο που πρόκειται για προϊόν μυθοπλασίας, η Δανάη Επιθυμιάδη παραδέχτηκε πως η συναισθηματική του αλήθεια την συγκλόνισε, καθώς ένιωσε ότι αυτά θα ήταν τα λόγια της δικής της μητέρας.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών ψυχικής υγείας, η αφηγηματική θεραπεία — η διαδικασία όπου το άτομο ανασκευάζει την ιστορία της ζωής του μέσω της γραφής — βοηθά στην αποδοχή της απώλειας. Η ηθοποιός φαίνεται να ακολούθησε αυτό το μονοπάτι, βρίσκοντας παρηγοριά στη δημιουργία ενός διαλόγου που η πραγματικότητα της στέρησε.
Η νέα οπτική μέσα από τη μητρότητα
Σήμερα, η οπτική της ηθοποιού έχει αλλάξει, καθώς η ίδια βιώνει πλέον τον ρόλο της μητέρας. Αυτή η νέα ιδιότητα της επιτρέπει να διαβάζει το κείμενο με διαφορετική ευαισθησία, σκεπτόμενη πώς η ίδια θα αποχαιρετούσε το δικό της παιδί αν χρειαζόταν.
Η διαγενεακή σύνδεση που επιτυγχάνεται μέσω της τέχνης αναδεικνύει τη δύναμη της μητρότητας ως έναν αέναο κύκλο αγάπης και προσφοράς. Η Δανάη Επιθυμιάδη, μέσα από την εκπομπή της ΕΡΤ, υπενθύμισε πως οι δεσμοί αίματος παραμένουν ζωντανοί μέσα από τις αναμνήσεις και τις λέξεις που επιλέγουμε να κρατήσουμε ως παρακαταθήκη.
Τρόποι διαχείρισης της απώλειας μέσω της τέχνης
- Ξεκινήστε ένα ημερολόγιο όπου θα γράφετε όσα δεν προλάβατε να πείτε.
- Δοκιμάστε τη δημιουργική γραφή ως μέσο εξωτερίκευσης των συναισθημάτων.
- Αναζητήστε παρηγοριά σε καλλιτεχνικά έργα που πραγματεύονται παρόμοια θέματα.
- Μην διστάσετε να ζητήσετε υποστήριξη από ειδικούς ψυχικής υγείας για τη διαχείριση του πένθους.
