- Η Κίνα καταγγέλλει καταστροφή των υφάλων στο Σκάρμπορο από στρατιωτικές ασκήσεις.
- Η έκθεση του Πεκίνου συνδέει την οικολογική ζημιά με την παράνομη αλιεία.
- Οι Φιλιππίνες θεωρούν την περιβαλλοντική προστασία πρόσχημα για κινεζική κατοχή.
- Ο ύφαλος παραμένει de facto υπό κινεζικό έλεγχο παρά τις διεθνείς αμφισβητήσεις.
- Η ένταση κλιμακώνεται με τη χρήση οικολογικών δεδομένων ως διπλωματικό εργαλείο.
Η Κίνα απέδωσε την εκτεταμένη καταστροφή των κοραλλιογενών υφάλων γύρω από τον αμφισβητούμενο ύφαλο Σκάρμπορο σε στρατιωτικές δραστηριότητες, όπως η ρίψη βομβών, σύμφωνα με νέα οικολογική έκθεση. Η εξέλιξη αυτή, που μεταδίδεται από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, κλιμακώνει περαιτέρω τη γεωπολιτική ένταση στη Νότια Σινική Θάλασσα, καθώς το Πεκίνο συνδέει την υποβάθμιση του οικοσυστήματος με την παράνομη αλιεία και τις ξένες διεισδύσεις στην περιοχή.
| Χαρακτηριστικό | Κατάσταση / Δεδομένα |
|---|---|
| Τοποθεσία | Ύφαλος Σκάρμπορο, Νότια Σινική Θάλασσα |
| Κύριοι Διεκδικητές | Κίνα και Φιλιππίνες |
| Αιτία Ζημιάς (κατά Κίνα) | Στρατιωτικές ασκήσεις (ρίψη βομβών), Παράνομη αλιεία |
| De Facto Έλεγχος | Πεκίνο (από το 2012) |
| Πρόσφατη Δράση | Έγκριση εθνικού φυσικού καταφυγίου (Σεπτέμβριος 2025) |
| Στρατηγική Σημασία | Αλιευτικά πεδία, Λιμνοθάλασσα, Ναυτιλιακές οδοί |
Η τρέχουσα αντιπαράθεση για τον ύφαλο Σκάρμπορο — μια περιοχή με τεράστιο γεωπολιτικό αποτύπωμα λόγω των πλούσιων αλιευτικών πεδίων και της εγγύτητάς του σε κρίσιμες ναυτιλιακές οδούς — εισέρχεται σε μια νέα φάση οικολογικής διπλωματίας. Το Πεκίνο, το οποίο ασκεί de facto έλεγχο στην περιοχή παρά τις διεκδικήσεις της Μανίλας, χρησιμοποιεί πλέον περιβαλλοντικά δεδομένα για να ενισχύσει τη θέση του, την ώρα που η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί στενά τις κινήσεις ισχύος στην περιοχή.
Η δημιουργία εθνικού φυσικού καταφυγίου στον ύφαλο αποτελεί ένα σαφές πρόσχημα για την κατοχή της περιοχής από την Κίνα.
Κυβέρνηση των Φιλιππίνων, Επίσημη Καταγγελία
Η οικολογική έκθεση και οι κατηγορίες για στρατιωτικές ασκήσεις
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, το οποίο επικαλείται το κινεζικό δίκτυο CCTV, η έκθεση του Υπουργείου Φυσικών Πόρων της Κίνας υποστηρίζει ότι οι κοραλλιογενείς ύφαλοι έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές από ασκήσεις ρίψης βομβών. Παρόλο που το Πεκίνο απέφυγε να κατονομάσει συγκεκριμένη χώρα, οι κατηγορίες στρέφονται έμμεσα κατά των δραστηριοτήτων που αμφισβητούν την κυριαρχία του στην περιοχή, εν μέσω της συνεχιζόμενης έντασης, όπως αποτυπώνεται και σε προηγούμενη καταγγελία για διαστρέβλωση γεγονότων στη Νότια Σινική Θάλασσα.
Η έκθεση επισημαίνει επίσης ότι η παράνομη αλιεία και οι συχνές «δραστηριότητες εισβολής» τα τελευταία χρόνια έχουν απειλήσει άμεσα την ισορροπία του οικοσυστήματος. Οι κινεζικές αρχές υποστηρίζουν ότι η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί πλέον προτεραιότητα, γεγονός που οδήγησε στην έγκριση δημιουργίας ενός εθνικού φυσικού καταφυγίου στον ύφαλο τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Το στρατηγικό διακύβευμα και η αντίδραση των Φιλιππίνων
Η κίνηση της Κίνας να ανακηρύξει την περιοχή ως προστατευόμενη ζώνη έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση των Φιλιππίνων, οι οποίες καταδίκασαν το σχέδιο ως ένα «σαφές πρόσχημα για κατοχή». Η Μανίλα υποστηρίζει ότι το Πεκίνο χρησιμοποιεί την περιβαλλοντική ρητορική ως εργαλείο για να νομιμοποιήσει την παρουσία του σε ύδατα που οι Φιλιππίνες θεωρούν μέρος της δικής τους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών, αναλυτές στρατηγικής επισημαίνουν ότι η χρήση οικολογικών εκθέσεων αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης τακτικής «lawfare» (νομικού πολέμου). Η προσέγγιση αυτή επιδιώκει να δημιουργήσει ένα τετελεσμένο γεγονός μέσω της διοικητικής και επιστημονικής διαχείρισης της περιοχής, καθιστώντας δυσκολότερη την αμφισβήτηση της κινεζικής κυριαρχίας σε διεθνή φόρα.
Η επόμενη μέρα στη Νότια Σινική Θάλασσα
Η κατάσταση στον ύφαλο Σκάρμπορο παραμένει εξαιρετικά εύφλεκτη, καθώς καμία πλευρά δεν φαίνεται διατεθειμένη να υποχωρήσει από τις εδαφικές της διεκδικήσεις. Η πρόσφατη έκθεση λειτουργεί ως προάγγελος αυστηρότερων μέτρων αστυνόμευσης από την πλευρά της κινεζικής ακτοφυλακής, η οποία ήδη εμποδίζει ή περιορίζει τη δραστηριότητα των Φιλιππινέζων αλιέων στη λιμνοθάλασσα του υφάλου.
Εν αναμονή των επίσημων αντιδράσεων από τη Μανίλα και τη διεθνή κοινότητα, η περιβαλλοντική υποβάθμιση αναδεικνύεται σε ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης. Η ικανότητα των κρατών να αποδείξουν την οικολογική ευθύνη ή την καταστροφή μπορεί πλέον να αποτελέσει το κλειδί για την άσκηση διπλωματικής πίεσης, σε μια περιοχή όπου η ισορροπία δυνάμεων δοκιμάζεται καθημερινά.
