- Ο πρόεδρος των ΗΠΑ υιοθετεί στρατηγική ωμής ισχύος ανατρέποντας διεθνείς κανόνες.
- Η Βενεζουέλα και ο έλεγχος του πετρελαίου αποτελούν προτεραιότητα του νέου Δόγματος Μονρόε.
- Η απειλή προσάρτησης της Γροιλανδίας προκαλεί υπαρξιακή κρίση στη συμμαχία του ΝΑΤΟ.
- Η στροφή στις σφαίρες επιρροής ενδέχεται να ευνοήσει τις επιδιώξεις Ρωσίας και Κίνας.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ προχωρά σε μια ριζική αναθεώρηση της παγκόσμιας τάξης, υιοθετώντας μια στρατηγική ωμής ισχύος που περιλαμβάνει την ανατροπή του ηγέτη της Βενεζουέλας, απειλές για προσάρτηση της Γροιλανδίας και στρατιωτική ετοιμότητα έναντι του Ιράν. Η επιστροφή στο Δόγμα Μονρόε σηματοδοτεί το τέλος της πολυμερούς διπλωματίας και την ανάδυση ενός κόσμου βασισμένου στις σφαίρες επιρροής.
| Στόχος / Περιοχή | Ενέργεια / Απειλή | Γεωπολιτικό Κίνητρο |
|---|---|---|
Στόχος / Περιοχή Βενεζουέλα | Ενέργεια / Απειλή Στρατιωτική ανατροπή ηγεσίας | Γεωπολιτικό Κίνητρο Έλεγχος πετρελαϊκών αποθεμάτων |
Στόχος / Περιοχή Γροιλανδία | Ενέργεια / Απειλή Απειλή προσάρτησης με βία | Γεωπολιτικό Κίνητρο Αποκλεισμός Ρωσίας & Κίνας από την Αρκτική |
Στόχος / Περιοχή Ιράν | Ενέργεια / Απειλή Προειδοποίηση για στρατιωτικά πλήγματα | Γεωπολιτικό Κίνητρο Αποτροπή πυρηνικής απειλής |
Στόχος / Περιοχή Παναμάς | Ενέργεια / Απειλή Πίεση για έλεγχο της Διώρυγας | Γεωπολιτικό Κίνητρο Περιορισμός κινεζικών υποδομών |
Η επιθετική ρητορική και οι κινήσεις του Λευκού Οίκου, λίγες ημέρες πριν από την επέτειο της ορκωμοσίας του προέδρου των ΗΠΑ, διαλύουν τους κανόνες που οικοδομήθηκαν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή η μετατόπιση προς τον μονομερή παρεμβατισμό δεν αποτελεί απλώς μια τακτική κίνηση, αλλά μια στρατηγική επιλογή επαναφοράς της αμερικανικής κυριαρχίας στο δυτικό ημισφαίριο.
Ζούμε σε έναν κόσμο που κυβερνάται από τη δύναμη, που κυβερνάται από την ισχύ, που κυβερνάται από την επιβολή.
Stephen Miller, Σύμβουλος Λευκού Οίκου
Το «Δόγμα Ντόνροε» και η ανατροπή στη Βενεζουέλα
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, ο πρόεδρος των ΗΠΑ αναβιώνει το Δόγμα Μονρόε του 19ου αιώνα, το οποίο έχει μετονομαστεί ανεπίσημα σε «Δόγμα Ντόνροε». Η πρόσφατη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και η δέσμευση για έλεγχο των τεράστιων πετρελαϊκών αποθεμάτων της χώρας αποτελούν την κορωνίδα αυτής της πολιτικής.
Η Ουάσιγκτον φαίνεται να αγνοεί τις διεθνείς νόρμες, με τον Αμερικανό ηγέτη να δηλώνει ότι η εξουσία του ως αρχιστράτηγος περιορίζεται μόνο από τη δική του ηθική και όχι από το διεθνές δίκαιο. Αυτή η στάση έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία ακόμα και στους στενότερους συμμάχους των ΗΠΑ, οι οποίοι βλέπουν την κατάρρευση της εδαφικής ακεραιότητας ως βασικού πυλώνα της σταθερότητας.
Η περίπτωση της Γροιλανδίας και το ρήγμα στο ΝΑΤΟ
Η επιμονή του προέδρου των ΗΠΑ για την προσάρτηση της Γροιλανδίας, ακόμη και με τη χρήση βίας, έχει κλονίσει τα θεμέλια της διατλαντικής συμμαχίας. Η Δανία, μέλος του ΝΑΤΟ, προειδοποιεί ότι μια τέτοια κίνηση θα σήμαινε το τέλος της συμμαχίας, ενώ ο Γερμανός πρόεδρος κατηγορεί τις ΗΠΑ για «κατάρρευση αξιών».
Ο Λευκός Οίκος υποστηρίζει ότι η κατοχή της αρκτικής νήσου είναι απαραίτητη για την αποτροπή της ρωσικής ή κινεζικής επιρροής στην περιοχή. Η επίσημη επιστροφή στο Δόγμα Μονρόε φαίνεται να επεκτείνεται πλέον πέρα από τη Λατινική Αμερική, αγγίζοντας στρατηγικά σημεία του Βορρά, γεγονός που αναγκάζει τους Ευρωπαίους ηγέτες να αναζητούν τρόπους αυτόνομης άμυνας.
Αντιδράσεις από την Ασία και την Ευρώπη
Στην Ασία, η ανησυχία είναι εξίσου έκδηλη, με την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα να παρακολουθούν τη χρήση ωμής βίας στη Βενεζουέλα ως επικίνδυνο προηγούμενο. Η απόφαση για την Ταϊβάν παραμένει ένα ανοιχτό μέτωπο, με τον πρόεδρο των ΗΠΑ να αφήνει την τύχη του νησιού στον Σι Τζινπίνγκ, ενισχύοντας τη λογική των σφαιρών επιρροής.
Αναλυτές στρατηγικής επισημαίνουν ότι η τρέχουσα προσέγγιση της Ουάσιγκτον ενδέχεται να αποθρασύνει τη Ρωσία και την Κίνα. Η κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η απουσία διεθνούς δικαίου και η κυριαρχία του νόμου της ισχύος δημιουργούν ένα εκρηκτικό περιβάλλον για τους ασθενέστερους παίκτες της παγκόσμιας σκακιέρας.
Η επόμενη ημέρα της διεθνούς ασφάλειας
Παρά τις σφοδρές αντιδράσεις, στελέχη του Λευκού Οίκου τονίζουν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ υλοποιεί τις υποσχέσεις για τις οποίες εκλέχθηκε. Η χρήση δασμών, η στρατιωτική ισχύς και ο έλεγχος των συνόρων αποτελούν τα εργαλεία μιας νέας πραγματικότητας όπου η ισχύς υπερτερεί της διπλωματίας.
Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι αν αυτές οι αλλαγές θα έχουν μόνιμο χαρακτήρα. Ενώ οι σύμμαχοι προσπαθούν να προσαρμοστούν, η πιθανότητα νέων στρατιωτικών εμπλοκών, ειδικά στο Ιράν, διατηρεί τον κόσμο σε κατάσταση διαρκούς συναγερμού, αναμένοντας την επόμενη κίνηση στη γεωπολιτική σκακιέρα.