- Ο Τραμπ θεωρεί πως η απόφαση για την Ταϊβάν ανήκει στον Σι Τζινπίνγκ, αλλά προειδοποιεί για σοβαρές συνέπειες.
- Η στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα δεν θεωρείται από τις ΗΠΑ ως προηγούμενο για κινεζική εισβολή.
- Ο Αμερικανός πρόεδρος εκτιμά ότι δεν θα υπάρξει σύγκρουση μέχρι το τέλος της θητείας του το 2029.
- Η Κίνα επιμένει ότι η Ταϊβάν είναι εσωτερικό της ζήτημα και κυριαρχικό της δικαίωμα.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι η τύχη της Ταϊβάν εναπόκειται αποκλειστικά στον Κινέζο ομόλογό του, Σι Τζινπίνγκ, ξεκαθαρίζοντας ωστόσο πως θα ήταν «εξαιρετικά δυσαρεστημένος» με οποιαδήποτε αλλαγή στο status quo. Σε συνέντευξή του στους New York Times, ο Αμερικανός ηγέτης υποστήριξε ότι η πρόσφατη στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα δεν αποτελεί προηγούμενο για την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, καθώς οι απειλές δεν είναι ανάλογες.
| Βασικό Σημείο | Λεπτομέρειες / Θέση ΗΠΑ |
|---|---|
| Προθεσμία Ασφαλείας | Μέχρι το τέλος της θητείας Τραμπ (2029) |
| Στρατηγική Σχέση | Παροχή αμυντικών μέσων βάσει νόμου |
| Σύγκριση με Βενεζουέλα | Μη ανάλογη απειλή (Δεν αποτελεί προηγούμενο) |
| Θέση Κίνας | Κυριαρχικό δικαίωμα και εσωτερική υπόθεση |
| Στόχος Στρατηγικής | Αποτροπή σύγκρουσης μέσω στρατιωτικής ισχύος |
Η πρόσφατη δυναμική παρέμβαση της Ουάσιγκτον στη Λατινική Αμερική έχει πυροδοτήσει έντονες συζητήσεις για το κατά πόσο η επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως γεωπολιτικό προηγούμενο για άλλες αμφισβητούμενες περιοχές. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, ο πρόεδρος των ΗΠΑ επιχειρεί τώρα να θέσει σαφή όρια στις ερμηνείες που δίνει το Πεκίνο σε αυτές τις κινήσεις.
Θα ήμουν πολύ δυσαρεστημένος αν ο Σι Τζινπίνγκ άλλαζε το status quo στην Ταϊβάν, αλλά δεν νομίζω ότι θα το κάνει όσο είμαι πρόεδρος.
Ντόναλντ Τραμπ, Πρόεδρος των ΗΠΑ
Η προειδοποίηση στον Σι Τζινπίνγκ και το status quo
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ υπογράμμισε ότι ο Σι Τζινπίνγκ θεωρεί την Ταϊβάν αναπόσπαστο μέρος της Κίνας, αναγνωρίζοντας ότι η τελική απόφαση για τις κινήσεις του Πεκίνου ανήκει στον ίδιο τον Κινέζο ηγέτη. Ωστόσο, η ρητορική της Ουάσιγκτον παραμένει σταθερή στην αποτροπή οποιασδήποτε μονομερούς ενέργειας που θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την περιοχή.
«Του εξέφρασα ότι θα ήμουν πολύ δυσαρεστημένος αν το έκανε αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός πρόεδρος, προσθέτοντας πως δεν αναμένει μια τέτοια κίνηση στο άμεσο μέλλον. Η στάση αυτή ευθυγραμμίζεται με την ευρύτερη στρατηγική Τραμπ για την Ταϊβάν, η οποία βασίζεται στην οικοδόμηση αποτρεπτικής ισχύος.
Γιατί η Βενεζουέλα δεν αποτελεί «μοντέλο» για την Ταϊβάν
Απαντώντας σε ερωτήματα σχετικά με το αν η αιφνιδιαστική στρατιωτική επιχείρηση κατά του Νικολάς Μαδούρο δίνει το «πράσινο φως» στην Κίνα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν κατηγορηματικός. Υποστήριξε ότι οι δύο περιπτώσεις δεν είναι ανάλογες, καθώς η Ταϊβάν δεν αποτελεί απειλή για την Κίνα, αντίστοιχη με αυτή που αποτελούσε η κυβέρνηση Μαδούρο για τα συμφέροντα των ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αναλυτών στρατηγικής, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να αποσυνδέσει την περιφερειακή ασφάλεια της Ασίας από τις επεμβάσεις στην αμερικανική ήπειρο. Η διάκριση των απειλών αποτελεί κεντρικό πυλώνα της αμερικανικής διπλωματίας, προκειμένου να αποφευχθεί μια αλυσιδωτή αντίδραση διεκδικήσεων από αυταρχικά καθεστώτα.
Ο ορίζοντας του 2029 και οι σινοαμερικανικές σχέσεις
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξέφρασε την πεποίθηση ότι ο Σι Τζινπίνγκ δεν θα κινηθεί στρατιωτικά κατά της Ταϊβάν όσο ο ίδιος βρίσκεται στον Λευκό Οίκο, δηλαδή μέχρι τη λήξη της θητείας του το 2029. «Μπορεί να το κάνει αφού έχουμε έναν διαφορετικό πρόεδρο, αλλά δεν νομίζω ότι θα το κάνει μαζί μου», δήλωσε με νόημα, ποντάροντας στην προσωπική διπλωματία.
Από την πλευρά του, το Πεκίνο, μέσω του εκπροσώπου της πρεσβείας του στην Ουάσιγκτον, Λιου Πενγκιού, επανέλαβε ότι το ζήτημα της Ταϊβάν είναι «καθαρά εσωτερική υπόθεση» της Κίνας. Η ένταση παραμένει υψηλή, ειδικά μετά την υπογραφή νομοθεσίας όπως η Taiwan Assurance Implementation Act, που ενισχύει τις επίσημες επαφές ΗΠΑ-Ταϊβάν.
Εν αναμονή των επόμενων κινήσεων, νομικοί παραστάτες και αναλυτές διεθνών σχέσεων επισημαίνουν ότι η ασάφεια των ΗΠΑ σχετικά με την ακριβή αντίδρασή τους σε μια κρίση παραμένει το ισχυρότερο διπλωματικό τους χαρτί. Η διατήρηση της ειρήνης στον Ινδο-Ειρηνικό θα εξαρτηθεί από την ισορροπία μεταξύ στρατιωτικής ετοιμότητας και διπλωματικών διαύλων.