Ελληνική μεταποίηση: Επιβράδυνση σε χαμηλό επτά μηνών λόγω κόστους και εξαγωγών

Η ελληνική μεταποίηση κατέγραψε σημαντική επιβράδυνση τον Απρίλιο, με τον δείκτη PMI να υποχωρεί στις 52,4 μονάδες, σημειώνοντας χαμηλό επτά μηνών. Η εκτόξευση του κόστους παραγωγής και η κάμψη των εξαγωγών λόγω της γεωπολιτικής αστάθειας στη Μέση Ανατολή αποτελούν τους κύριους παράγοντες πίεσης που ανακόπτουν τη δυναμική του κλάδου.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της ευρύτερης οικονομικής αβεβαιότητας, όπου το αυξημένο λειτουργικό κόστος και οι διαταραχές στο διεθνές εμπόριο δοκιμάζουν τις αντοχές των εγχώριων βιομηχανιών. Η επιβράδυνση αυτή αντικατοπτρίζει τη δυσκολία των επιχειρήσεων να διατηρήσουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης εν μέσω ενός πληθωριστικού περιβάλλοντος που επηρεάζει άμεσα τις πρώτες ύλες.

Η ακτινογραφία του δείκτη PMI τον Απρίλιο

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της S&P Global, ο εποχικά προσαρμοσμένος Δείκτης Υπευθύνων Προμηθειών (PMI) υποχώρησε από τις 54,5 μονάδες του Μαρτίου στις 52,4 μονάδες. Παρά την πτώση, ο δείκτης παραμένει πάνω από το όριο των 50 μονάδων για 39ο συνεχόμενο μήνα, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο κλάδος βρίσκεται ακόμα σε τροχιά επέκτασης, έστω και εξασθενημένης.

Η παραγωγή συνέχισε να αυξάνεται, ωστόσο ο ρυθμός ανόδου ήταν ο πιο αδύναμος που έχει καταγραφεί από τον Νοέμβριο του 2024. Οι ελλείψεις πρώτων υλών και οι σημαντικές καθυστερήσεις στις παραδόσεις περιόρισαν την επιχειρησιακή δυνατότητα των εταιρειών, με τους χρόνους παράδοσης να παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη επιδείνωση των τελευταίων 3,5 ετών.

Οι καθυστερήσεις αυτές συνδέονται άμεσα με το παγκόσμιο σοκ στην εφοδιαστική αλυσίδα, το οποίο προκαλεί ασφυξία στην εισροή κρίσιμων υλικών. Η κατάσταση αυτή αναγκάζει τις επιχειρήσεις να αναζητούν εναλλακτικές οδούς, συχνά με υψηλότερο οικονομικό τίμημα.

Εκτόξευση κόστους και μετακύλιση στις τιμές

Ιδιαίτερα έντονες ήταν οι πιέσεις στο κόστος εισροών, οι οποίες αυξήθηκαν με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων τεσσάρων ετών. Οι ελλείψεις σε χημικά, πλαστικά και προϊόντα πετρελαίου αποτέλεσαν τους βασικούς καταλύτες για αυτή την άνοδο, υποχρεώνοντας τις βιομηχανίες να αναπροσαρμόσουν την τιμολογιακή τους πολιτική.

Ως αποτέλεσμα, οι τιμές πώλησης αυξήθηκαν με τον υψηλότερο ρυθμό των τελευταίων 42 μηνών, καθώς οι επιχειρήσεις επιχείρησαν να μεταφέρουν μέρος της επιβάρυνσης στους πελάτες τους. Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τις προβλέψεις για επιβράδυνση της ανάπτυξης και ενίσχυση των πληθωριστικών πιέσεων που έχουν διατυπωθεί για το τρέχον έτος.

Στον τομέα της απασχόλησης, καταγράφηκε συνέχιση των προσλήψεων, αλλά με σαφή τάση επιβράδυνσης. Οι επιχειρήσεις εμφανίζονται πλέον πιο προσεκτικές στις νέες δεσμεύσεις, προσπαθώντας να ισορροπήσουν ανάμεσα στις παραγωγικές ανάγκες και την ανάγκη για συγκράτηση των δαπανών.

Η γεωπολιτική αστάθεια «παγώνει» τις εξαγωγές

Η πτώση στις νέες εξαγωγικές παραγγελίες ήταν από τα πιο ανησυχητικά στοιχεία της έρευνας, καθώς καταγράφηκε ο ταχύτερος ρυθμός μείωσης από τα τέλη του 2022. Η γεωπολιτική αστάθεια και το νέο κύμα ανατιμήσεων λόγω των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή έχουν επηρεάσει αρνητικά τη διεθνή ζήτηση για ελληνικά προϊόντα.

Σύμφωνα με αναλυτές στρατηγικής, η διεθνής αβεβαιότητα λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Η επιχειρηματική εμπιστοσύνη παραμένει κοντά σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, παρά τα υφιστάμενα σχέδια για αναβάθμιση του μηχανολογικού εξοπλισμού και των εγκαταστάσεων.

Τι αναμένεται στη συνέχεια

Οι προοπτικές για το επόμενο δωδεκάμηνο παραμένουν συγκρατημένες. Η ικανότητα της ελληνικής μεταποίησης να απορροφήσει τους κραδασμούς από το κόστος ενέργειας και τις ελλείψεις υλικών θα κρίνει την πορεία του κλάδου το δεύτερο εξάμηνο του έτους. Η μείωση των αδιεκπεραίωτων εργασιών υποδηλώνει ότι οι επιχειρήσεις έχουν πλέον τη δυνατότητα να καλύψουν τη ζήτηση, αλλά οι νέες παραγγελίες παραμένουν το μεγάλο ερωτηματικό.

Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η δημοσιονομική πειθαρχία και η σταθερότητα στις τιμές των πρώτων υλών είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάκαμψη της αισιοδοξίας. Η επόμενη μέρα για τη βιομηχανία απαιτεί στρατηγική προσαρμοστικότητα και εστίαση στην καινοτομία για τον περιορισμό του λειτουργικού κόστους.