Εφορία: Ακυρώθηκε πρόστιμο 13.688 ευρώ για τραπεζικές καταθέσεις στην Ελβετία

Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ προχώρησε στην πλήρη ακύρωση πράξης προσδιορισμού φόρου ύψους 13.688,70 ευρώ που αφορούσε τόκους εξωτερικού. Η απόφαση δικαιώνει φορολογούμενο που απέδειξε ότι ο πραγματικός δικαιούχος των χρημάτων ήταν ο γιος του και όχι ο ίδιος, καταρρίπτοντας τον αρχικό καταλογισμό της εφορίας.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της αυστηροποίησης των ελέγχων μέσω του συστήματος αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών (CRS), το οποίο επιτρέπει στις ελληνικές αρχές να εντοπίζουν χρηματοοικονομικά δεδομένα Ελλήνων φορολογουμένων σε διεθνείς τραπεζικούς λογαριασμούς. Τεχνικά, η πρόκληση έγκειται στον διαχωρισμό μεταξύ του τυπικού συνδικαιούχου και του πραγματικού κατόχου των κεφαλαίων, μια διάκριση που συχνά οδηγεί σε εσφαλμένους καταλογισμούς.

Το χρονικό του ελέγχου και ο καταλογισμός των 13.688 ευρώ

Η υπόθεση ξεκίνησε όταν οι διασταυρώσεις χρηματοοικονομικών δεδομένων αλλοδαπής για το φορολογικό έτος 2019 εμφάνισαν τον φορολογούμενο ως δικαιούχο λογαριασμών στην Ελβετία. Οι λογαριασμοί αυτοί είχαν αποδώσει τόκους άνω των 13.000 ευρώ, οι οποίοι δεν είχαν δηλωθεί στην αρχική φορολογική δήλωση του υπόχρεου.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, η φορολογική αρχή εξέδωσε πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου, καταλογίζοντας το ποσό των 13.688,70 ευρώ. Επιπλέον, επιβλήθηκε πρόστιμο για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης, καθώς ο φορολογούμενος επιχείρησε να διορθώσει την εικόνα του μετά την έναρξη του ελέγχου.

Ο φορολογούμενος άσκησε ενδικοφανή προσφυγή, υποστηρίζοντας ότι η συμμετοχή του στον λογαριασμό ήταν τυπική. Όπως εξήγησε, ο πραγματικός δικαιούχος ήταν ο γιος του, ο οποίος ζούσε και εργαζόταν στο εξωτερικό, ενώ ο ίδιος είχε προστεθεί ως συνδικαιούχος αποκλειστικά για λόγους ασφαλείας.

Τα αποδεικτικά στοιχεία που «έσβησαν» τη φορολογική οφειλή

Κατά την εξέταση της υπόθεσης από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, προσκομίστηκαν κρίσιμα τραπεζικά έγγραφα που άλλαξαν τα δεδομένα. Από τα στοιχεία προέκυψε ότι τα κεφάλαια προέρχονταν από μεταφορά μεγάλου ποσού από λογαριασμό του γιου στη Γαλλία προς τον επίμαχο λογαριασμό στην Ελβετία.

Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι ο γιος είχε ήδη δηλώσει μέρος των εισοδημάτων αυτών στη δική του φορολογική δήλωση. Η φορολογική αρχή, μετά από συμπληρωματικό έλεγχο, αποδέχθηκε ότι ο προσφεύγων δεν είχε πραγματοποιήσει καμία κατάθεση ή ανάληψη που να υποδηλώνει κυριότητα επί των χρημάτων.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων φοροτεχνικών κύκλων, η απόφαση αυτή επιβεβαιώνει ότι το βάρος της απόδειξης για την ανατροπή των τεκμηρίων ανήκει στον πολίτη. Ωστόσο, όταν προσκομίζονται αδιάσειστα στοιχεία για τη ροή του χρήματος, η διοίκηση οφείλει να ακυρώνει τους λανθασμένους καταλογισμούς.

Η τελική απόφαση της ΔΕΔ και η ακύρωση του προστίμου

Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτή την προσφυγή, κρίνοντας ότι δεν υπήρξε απόκρυψη εισοδήματος από πλευράς του φορολογουμένου. Η πράξη προσδιορισμού του φόρου ακυρώθηκε στο σύνολό της, οδηγώντας σε μηδενισμό της οφειλής των 13.688,70 ευρώ.

Επιπλέον, η ΑΑΔΕ ακύρωσε και το πρόστιμο των 100 ευρώ, καθώς κρίθηκε ότι η τροποποιητική δήλωση δεν ήταν απαραίτητη από τη στιγμή που το εισόδημα δεν του ανήκε. Η περίπτωση αυτή αποτελεί σημαντικό προηγούμενο για χιλιάδες συνδικαιούχους κοινών λογαριασμών που βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτόματους καταλογισμούς.

Εν αναμονή νέων διασταυρώσεων, νομικοί παραστάτες τονίζουν ότι οι φορολογούμενοι πρέπει να διατηρούν πλήρες αρχείο τραπεζικών κινήσεων. Η ικανότητα τεκμηρίωσης της πηγής προέλευσης των κεφαλαίων παραμένει η μόνη αποτελεσματική άμυνα απέναντι στις ψηφιακές διασταυρώσεις της εφορίας.