Οι 8 συνήθειες σεβασμού που προδίδουν ότι μεγαλώσατε με αυστηρή ευγένεια σύμφωνα με την ψυχολογία

Η ανατροφή με έμφαση στην απόλυτη ευγένεια δημιουργεί αόρατα μοτίβα που διαμορφώνουν τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε κοινωνικά, από την ανάγκη να απολογούμαστε όταν κάποιος μας χτυπάει κατά λάθος μέχρι τη σωματική συρρίκνωση σε πολυσύχναστους χώρους. Σύμφωνα με την ψυχολογία, αυτές οι 8 διακριτές συνήθειες αποτελούν έναν μηχανισμό προσαρμογής που μας κάνει να ξεχωρίζουμε στον σύγχρονο κόσμο, λειτουργώντας συχνά ως μια κοινωνική πανοπλία.

Η ανατροφή σε ένα περιβάλλον όπου η ευγένεια αποτελούσε την ύψιστη αρετή συχνά δημιουργεί αόρατα μοτίβα συμπεριφοράς που καθορίζουν τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε ως ενήλικες. Στην ψυχολογία, αυτή η «αυτόματη ευγένεια» δεν θεωρείται απλώς ένας τρόπος καλής συμπεριφοράς, αλλά ένας μηχανισμός προσαρμογής που αναπτύχθηκε για τη διατήρηση της αρμονίας και την αποφυγή των συγκρούσεων.

1. Απολογείστε για πράγματα που δεν είναι δικό σας λάθος

Η υπερβολική απολογία (over-apologizing) — η τάση να ζητάμε συγγνώμη για καταστάσεις που δεν ελέγχουμε — αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα σημάδια. Έρευνα από το University of Waterloo έδειξε ότι όσοι ζητούν διαρκώς συγγνώμη μεγάλωσαν σε περιβάλλοντα όπου η σύγκρουση ήταν εκρηκτική ή αποφευγόταν πλήρως.

Μαθαίνετε ότι η ανάληψη της ευθύνης, ακόμη και όταν είναι αδικαιολόγητη, είναι ασφαλέστερη από μια αντιπαράθεση. Με αυτόν τον τρόπο δείχνετε στους άλλους ότι η δική τους άνεση έχει μεγαλύτερη σημασία από την αντικειμενική δικαιοσύνη, κάτι που οι γύρω σας αντιλαμβάνονται αμέσως.

2. Ακούτε περισσότερο από όσο μιλάτε

Αυτή η συνήθεια δεν είναι απλώς καλοί τρόποι, αλλά αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουν «ενεργητική ακρόαση». Αναπτύσσεται όταν ένα παιδί μαθαίνει ότι ο ρόλος του είναι να λαμβάνει πληροφορίες και όχι να τις εκπέμπει, καθιστώντας το ειδικό στην ανάγνωση του χώρου.

Η υπερεπαγρύπνηση αυτή μεταφράζεται σε ενήλικες συζητήσεις όπου κερδίζετε τον σεβασμό παρατηρώντας κάθε μικρο-έκφραση και αλλαγή στον τόνο της φωνής. Δίνετε στους άλλους τον απαραίτητο χώρο να εκφραστούν πλήρως πριν καν σκεφτείτε τη δική σας απάντηση.

3. Δυσκολεύεστε να δεχτείτε κομπλιμέντα

Η απόκρουση του επαίνου γίνεται δεύτερη φύση όταν έχετε διδαχθεί ότι το να τραβάτε την προσοχή πάνω σας είναι αγένεια. Μελέτες στην κοινωνική ψυχολογία δείχνουν ότι η αποδοχή του επαίνου μπορεί να πυροδοτήσει ασυνείδητο φόβο για πρόκληση ζήλειας ή δυσαρέσκειας στους άλλους.

Προτιμάτε να υποτιμάτε τον εαυτό σας παρά να ρισκάρετε να διαταράξετε την ισορροπία. Οι άλλοι παρατηρούν αυτή τη δυσφορία με την αναγνώριση, και ενώ κάποιοι το βρίσκουν αναζωογονητικό, άλλοι ανησυχούν ότι δεν εκτιμάτε επαρκώς την αξία σας.

4. Θυμάστε τις προτιμήσεις των πάντων

Αυτό δεν είναι απλώς καλή μνήμη, αλλά μια βάση δεδομένων που δημιουργήσατε για να κάνετε τους άλλους να νιώθουν άνετα. Όταν η αυτόματη ευγένεια ήταν ζήτημα επιβίωσης, μάθατε να καταγράφετε τις ανάγκες των άλλων για να αποφύγετε πιθανές αναστατώσεις.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων κοινωνικών ερευνητών, αυτή η προγνωστική φροντίδα είναι εξαιρετικά σπάνια σήμερα. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι απορροφημένοι στον εαυτό τους, οπότε η δική σας ικανότητα να θυμάστε γενέθλια ή διατροφικές προτιμήσεις σας κάνει να ξεχωρίζετε ως εξαιρετικά προσεκτικούς.

5. Σωματικά κάνετε τον εαυτό σας «μικρότερο»

Οι ειδικοί στη γλώσσα του σώματος ονομάζουν αυτή τη στάση «συσπειρωμένη πόζα» (contractive posture). Συνδέεται άμεσα με την παιδική conditioning ότι το να καταλαμβάνεις χώρο είναι αγενές ή απαιτητικό.

Μπορεί να σταυρώνετε τα πόδια, να μαζεύετε τα χέρια ή να επιλέγετε την πιο μικρή καρέκλα σε ένα δωμάτιο. Οι άνθρωποι καταγράφουν υποσυνείδητα αυτή τη συνήθεια και μπορεί να σας προσφέρουν περισσότερο χώρο ή, δυστυχώς, να σας παραβλέψουν εντελώς.

6. Αποφεύγετε να εκφράζετε άμεσες απόψεις

Έχετε γίνει μάστορες των διπλωματικών απαντήσεων επειδή διδαχθήκατε ότι οι ισχυρές απόψεις δημιουργούν συγκρούσεις. Στην ψυχολογία της επικοινωνίας, αυτό ονομάζεται «έμμεσο στυλ επικοινωνίας».

Προτιμάτε να υπονοείτε ή να προτείνετε αντί να δηλώνετε ξεκάθαρα τη θέση σας. Αυτή η συνήθεια σας κάνει να φαίνεστε στοχαστικοί και διακριτικοί, αλλά μπορεί επίσης να σας κάνει να δείχνετε αναποφάσιστοι ή χωρίς πεποίθηση στα μάτια των άλλων.

7. Νιώθετε άβολα όταν δέχεστε βοήθεια

Η αποδοχή βοήθειας μοιάζει με παραδοχή αδυναμίας ή επιβάρυνση των άλλων. Προτιμάτε να παλεύετε μόνοι σας παρά να προκαλέσετε την παραμικρή ταλαιπωρία σε κάποιον, συνδέοντας την αυτάρκεια με τους καλούς τρόπους.

Επισημαίνεται από ψυχολόγους ότι αυτή η συνήθεια συχνά κάνει τους άλλους να νιώθουν απόρριψη. Θέλουν να προσφέρουν, και η διαρκής άρνησή σας μπορεί να εκληφθεί ως έλλειψη εμπιστοσύνης ή υποτίμηση της δικής τους συνεισφοράς.

8. Προβλέπετε τις ανάγκες πριν εκφραστούν

Αυτή η «προληπτική συμπεριφορά» αναπτύσσεται από χρόνια παρακολούθησης του συναισθηματικού κλίματος. Μάθατε να εντοπίζετε πιθανά προβλήματα και να τα λύνετε πριν καν γίνουν ορατά στους άλλους.

Οι άνθρωποι νιώθουν ασφάλεια και φροντίδα στην παρουσία σας, ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνουν το γιατί. Αυτή η ικανότητα να προλαμβάνετε τις διαταραχές είναι το αποτέλεσμα μιας ζωής που λειτούργησε ως ειρηνοποιός μέσα στο οικογενειακό σύστημα.

Η επόμενη μέρα και η αυτογνωσία

Αυτές οι συνήθειες δεν είναι ούτε καλές ούτε κακές, αλλά προσαρμογές που κάποτε σας υπηρέτησαν. Η συνειδητοποίηση αυτών των μοτίβων είναι το κλειδί για να επιλέγετε πότε η ευγένεια σας λειτουργεί υπέρ σας και πότε σας περιορίζει.

Ο στόχος δεν είναι να εγκαταλείψετε την αβρότητα, αλλά να διασφαλίσετε ότι η ευγένειά σας πηγάζει από ελεύθερη επιλογή και όχι από αυτόματη conditioning. Η πραγματική ευγένεια περιλαμβάνει πάντα και τον σεβασμό προς τον ίδιο σας τον εαυτό.