Οι 7 τύποι ανθρώπων που δεν αξίζει να κρατάτε στη ζωή σας καθώς μεγαλώνετε

Η συνειδητοποίηση ότι η μακροζωία μιας σχέσης δεν συνεπάγεται ποιότητα μπορεί να είναι η πιο απελευθερωτική απόφαση της ενήλικης ζωής σας. Η διαγραφή δεκάδων επαφών που εξαντλούν τα ψυχικά σας αποθέματα δεν είναι πράξη σκληρότητας, αλλά μια στρατηγική επένδυση στην προσωπική σας ηρεμία.

Η διαδικασία της κοινωνικής επιλογής στην ενήλικη ζωή δεν είναι πράξη σκληρότητας, αλλά ένας μηχανισμός αυτοσυντήρησης. Σύμφωνα με τη θεωρία της κοινωνικοσυναισθηματικής επιλεκτικότητας — *η οποία υποστηρίζει ότι καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, δίνουν προτεραιότητα σε σχέσεις που προσφέρουν συναισθηματική ικανοποίηση παρά σε νέες κοινωνικές επαφές* — η διατήρηση τοξικών δεσμών από υποχρέωση μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια κόπωση και μειωμένη ικανοποίηση από την καθημερινότητα.

Η παγίδα του «αιώνιου θύματος» και η συναισθηματική εξάντληση

Υπάρχουν άνθρωποι που φαίνεται να ζουν σε μια διαρκή κατάσταση κρίσης, όπου τίποτα δεν είναι ποτέ δικό τους σφάλμα. Αυτός ο τύπος προσωπικότητας δεν αναζητά λύσεις ή προοπτική, αλλά ένα μόνιμο ακροατήριο για το δράμα του, γεγονός που απορροφά την ενέργεια των γύρω του ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη αλληλεπίδραση.

Η επαφή με το «αιώνιο θύμα» συχνά καταλήγει σε αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν δευτερογενή τραυματισμό, καθώς ο ακροατής επωμίζεται το βάρος προβλημάτων που δεν του ανήκουν. Η απομάκρυνση από τέτοιες εξαντλητικές προσωπικότητες είναι απαραίτητη για να διατηρήσετε τη δική σας ψυχική ισορροπία και διαύγεια.

Ο «λογιστής» των συναισθημάτων και η συναλλακτική φιλία

Ορισμένοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τη φιλία ως ένα λογιστικό βιβλίο, όπου κάθε χάρη και κάθε κίνηση καταγράφεται για μελλοντική χρήση. Αυτή η συναλλακτική προσέγγιση ακυρώνει την έννοια της ανιδιοτελούς υποστήριξης, μετατρέποντας τη σχέση σε ένα διαρκές άγχος για τη διατήρηση της «ισορροπίας».

Σε μια υγιή σύνδεση, η προσφορά είναι αυθόρμητη και δεν συνοδεύεται από υπενθυμίσεις για το τι έγινε το 2003. Όταν νιώθετε ότι βρίσκεστε σε ένα συνεχές συναισθηματικό δικαστήριο, είναι σημάδι ότι η σχέση έχει πάψει να είναι πηγή χαράς και έχει γίνει πηγή ενοχών.

Τα «φαντάσματα» του παρελθόντος που εμποδίζουν την εξέλιξη

Είναι εκείνοι οι φίλοι που επιμένουν να σας βλέπουν ως την εκδοχή του εαυτού σας που ήσασταν πριν από είκοσι χρόνια. Αντί να γιορτάζουν την προσωπική σας εξέλιξη, προσπαθούν να σας κρατήσουν «όμηρους» σε παλιές συνήθειες και μοτίβα που έχετε πλέον ξεπεράσει.

Η άρνηση κάποιου να αποδεχθεί ότι έχετε αλλάξει, υποδηλώνει ότι η φιλία του δεν αφορά εσάς, αλλά την άνεση που του προσέφερε η παλιά σας ταυτότητα. Η απομάκρυνση αυτών των ανθρώπων είναι μια πράξη σεβασμού προς τον σημερινό σας εαυτό και την πορεία που έχετε διανύσει.

Η μονόπλευρη επικοινωνία και ο ρόλος του απλήρωτου θεραπευτή

Σε πολλές μακροχρόνιες σχέσεις, η επικοινωνία καταλήγει να είναι ένας μονόλογος. Ο ένας σύντροφος ή φίλος αναλύει διεξοδικά τα δικά του ζητήματα, ενώ δείχνει μηδενικό ενδιαφέρον για τη δική σας ζωή, τις επιτυχίες ή τις ανησυχίες σας.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων κοινωνικών ερευνητών, η δυσκολία μας να απομακρύνουμε ανθρώπους που γνωρίζουμε χρόνια πηγάζει από το κόστος της βυθισμένης επένδυσης (sunk cost fallacy). Πιστεύουμε λανθασμένα ότι ο χρόνος δικαιολογεί τη μελλοντική ταλαιπωρία, ενώ η απομάκρυνση τοξικών τύπων είναι αυτή που επιτρέπει σε υγιείς συνδέσεις να ανθίσουν.

Η επόμενη μέρα: Δημιουργώντας χώρο για το «τώρα»

Η απελευθέρωση από ανθρώπους που σας κρίνουν διαρκώς ή σας ανταγωνίζονται πικρόχολα δεν είναι αποτυχία, αλλά επιτυχία στην αυτοφροντίδα. Η ποιότητα των διαπροσωπικών μας σχέσεων καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη μακροζωία και την υγεία μας, ειδικά καθώς προχωράμε σε μεγαλύτερες ηλικίες.

Αναζητήστε εκείνους που εκδηλώνουν συμπεριφορές που αποδεικνύουν την εκτίμηση και στηρίζουν την ανάπτυξή σας. Το να αφήνετε πίσω σας όσους δεν προσφέρουν πλέον αξία στη ζωή σας, δημιουργεί τον απαραίτητο χώρο για να εισέλθουν άνθρωποι που θα γιορτάσουν το παρόν σας και θα εμπλουτίσουν το μέλλον σας.