Οι 7 οικονομικές συνήθειες των Boomers που οι εύποροι θεωρούν εντελώς ακατανόητες

Η οικονομική συμπεριφορά της γενιάς των Baby Boomers διαμορφώθηκε από περιόδους στενότητας, δημιουργώντας βαθιά ριζωμένα ένστικτα επιβίωσης που σήμερα ξενίζουν τους πραγματικά εύπορους. Η εμμονή στην αποταμίευση κερμάτων και ο φόβος για το επενδυτικό ρίσκο αποτελούν ψυχολογικά αποτυπώματα μιας εποχής που η απόλυτη ασφάλεια ήταν το μοναδικό ζητούμενο.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της ψυχολογίας της έλλειψης, ενός φαινομένου όπου οι εμπειρίες οικονομικής πίεσης κατά την παιδική ηλικία διαμορφώνουν μόνιμα τον τρόπο που το άτομο διαχειρίζεται τους πόρους του. Τεχνικά, η πρόκληση έγκειται στο γεγονός ότι οι στρατηγικές που βοήθησαν τους Boomers να επιβιώσουν σε δύσκολες εποχές, πλέον λειτουργούν ως τροχοπέδη για την ευημερία τους σε ένα σύγχρονο χρηματοπιστωτικό περιβάλλον.

1. Η διατήρηση μεγάλων ποσών σε τρεχούμενους λογαριασμούς

Πολλοί άνθρωποι της μέσης τάξης αισθάνονται ασφαλείς όταν βλέπουν ένα υψηλό υπόλοιπο στον τρεχούμενο λογαριασμό τους, συχνά ξεπερνώντας τις 20.000 ευρώ. Ωστόσο, οι εύποροι αντιμετωπίζουν αυτή την πρακτική ως μια τεράστια χαμένη ευκαιρία, καθώς τα χρήματα αυτά παραμένουν λιμνάζοντα κεφάλαια χωρίς καμία απόδοση.

Η πραγματική περιουσία χτίζεται όταν το χρήμα «δουλεύει». Ενώ ο πληθωρισμός διαβρώνει την αγοραστική δύναμη των καταθέσεων, οι πλούσιοι διατηρούν μόνο τα απαραίτητα για την καθημερινότητα και επενδύουν το πλεόνασμα σε εργαλεία με υψηλότερες αποδόσεις.

2. Η δαιμονοποίηση κάθε μορφής χρέους

Για πολλούς Boomers, το χρέος θεωρείται «ραδιενεργό» και κάτι που πρέπει να αποφεύγεται πάση θυσία. Αντίθετα, οι εύποροι χρησιμοποιούν το στρατηγικό χρέος ως εργαλείο μόχλευσης για να αυξήσουν την περιουσία τους, εκμεταλλευόμενοι τα χαμηλά επιτόκια.

Η διαφορά έγκειται στον διαχωρισμό μεταξύ καλού και κακού χρέους. Ενώ η μεσαία τάξη φοβάται ακόμα και τη χρήση πιστωτικών καρτών, οι πλούσιοι τις χρησιμοποιούν για τα προγράμματα επιβράβευσης, εξοφλώντας το υπόλοιπο κάθε μήνα και διατηρώντας τη ρευστότητά τους για επενδύσεις.

3. Η αντιμετώπιση του χρηματιστηρίου ως «καζίνο»

Ο φόβος για την αστάθεια των αγορών οδηγεί πολλούς να παραμένουν στο περιθώριο, ειδικά μετά από ιστορικές κρίσεις. Αυτή η οικονομική συμπεριφορά στερεί από το άτομο τη δύναμη του ανατοκισμού, η οποία αποτελεί τον βασικό πυλώνα δημιουργίας πλούτου μακροπρόθεσμα.

Οι εύποροι βλέπουν τις πτώσεις της αγοράς ως ευκαιρίες αγοράς και όχι ως καταστροφή. Κατανοούν ότι η διακράτηση περιουσιακών στοιχείων για δεκαετίες είναι η μόνη αποδεδειγμένη μέθοδος για να νικήσει κανείς την αγορά και να εξασφαλίσει πραγματική οικονομική ελευθερία.

4. Η χρήση αυτοκινήτων μέχρι την πλήρη απαξίωσή τους

Υπάρχει μια υπερηφάνεια στη διατήρηση ενός αυτοκινήτου για 20 χρόνια, όμως οι εύποροι υπολογίζουν το συνολικό κόστος ιδιοκτησίας. Όταν οι επισκευές και η απώλεια χρόνου λόγω βλαβών αυξάνονται, η κατοχή ενός παλιού οχήματος γίνεται οικονομικά ασύμφορη.

Η στρατηγική των πλουσίων περιλαμβάνει την αγορά ποιοτικών μεταχειρισμένων και την πώλησή τους πριν ξεκινήσουν οι μεγάλες δαπάνες συντήρησης. Με αυτόν τον τρόπο, εξασφαλίζουν αξιόπιστη μετακίνηση χωρίς να δεσμεύουν χρόνο και χρήμα σε συνεχείς επισκευές.

5. Η συσσώρευση αγαθών αντί για επένδυση σε εμπειρίες

Η τάση να αποθηκεύουμε χρήματα για ένα «μυθικό μέλλον» συχνά μας εμποδίζει να επενδύσουμε σε εμπειρίες που αποδίδουν συναισθηματικά μερίσματα. Οι εύποροι κατανοούν ότι η εκπαίδευση, τα ταξίδια και η δικτύωση έχουν αξία που δεν μετριέται πάντα σε ευρώ.

Σύμφωνα με αναλυτές των κοινωνικών τάσεων, η εμμονή στην κατοχή υλικών αντικειμένων είναι συχνά κατάλοιπο μιας εποχής που τα αγαθά ήταν σπάνια. Σήμερα, η ποιότητα ζωής και οι αναμνήσεις θεωρούνται πολύ πιο πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία από μια συλλογή αντικειμένων που χάνουν την αξία τους.

6. Η αγοραστική απόφαση με μοναδικό κριτήριο την τιμή

Το να αγοράζεις πάντα το φθηνότερο προϊόν μπορεί να φαίνεται έξυπνο, αλλά συχνά οδηγεί στο να αγοράζεις δύο φορές. Οι πλούσιοι υπολογίζουν την αξία ανά χρήση και προτιμούν να πληρώσουν περισσότερα για κάτι που θα διαρκέσει περισσότερο.

Αυτή η διαφορά στην αντίληψη αφορά και τις συνήθειες στο σούπερ μάρκετ. Η εστίαση στην ποιότητα των συστατικών και στην εξοικονόμηση χρόνου υπερτερεί της αναζήτησης της χαμηλότερης τιμής, καθώς ο χρόνος θεωρείται ο πιο ακριβός πόρος.

7. Η μυστικοπάθεια γύρω από τα οικονομικά δεδομένα

Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών και στα γραφεία των συμβούλων, επισημαίνεται συχνά ότι η έλλειψη διαλόγου για το χρήμα κρατά τη μεσαία τάξη στάσιμη. Οι εύποροι, αντίθετα, ανταλλάσσουν πληροφορίες, συμβουλές και στρατηγικές διαρκώς.

Η αντίληψη ότι το να μιλάς για χρήματα είναι «κακόγουστο» εμποδίζει τη μετάδοση γνώσης. Η οικονομική παιδεία ενισχύεται μέσα από τη συζήτηση για αποτυχίες και επιτυχίες, επιτρέποντας σε όλους να μάθουν από τα λάθη των άλλων και να βελτιώσουν τις στρατηγικές τους.

Η επόμενη μέρα για την οικονομική σας ελευθερία

Αυτές οι συνήθειες δεν αποτελούν ελαττώματα του χαρακτήρα, αλλά μηχανισμούς άμυνας που αναπτύχθηκαν σε δύσκολους καιρούς. Η αναγνώριση αυτών των μοτίβων είναι το πρώτο βήμα για τη μετάβαση από την επιβίωση στην πραγματική οικονομική άνθηση.

Η υιοθέτηση μιας πιο ανοιχτής προσέγγισης στις επενδύσεις και η κατανόηση της αξίας του χρόνου μπορούν να μεταμορφώσουν το οικονομικό μέλλον οποιουδήποτε, ανεξάρτητα από την ηλικία ή το υπόβαθρό του. Ξεκινήστε σήμερα επανεκτιμώντας μία από αυτές τις επτά συνήθειες στην προσωπική σας καθημερινότητα.