Γιατί ο Boomer πατέρας σας δεν είπε ποτέ «είμαι περήφανος για σένα»: Η ψυχολογική εξήγηση πίσω από τη σιωπή

Πολλοί ενήλικες σήμερα αναζητούν ακόμα τη λεκτική επιβεβαίωση από τους Boomer πατέρες τους, βιώνοντας μια επώδυνη σιωπή που συχνά ερμηνεύεται ως απόρριψη ή αδιαφορία. Στην πραγματικότητα, η αδυναμία έκφρασης του «είμαι περήφανος για σένα» δεν οφείλεται στην έλλειψη συναισθημάτων, αλλά σε έναν βαθύ ψυχολογικό μηχανισμό που ονομάζεται κανονιστική ανδρική αλεξιθυμία.

Αυτή η συναισθηματική απόσταση έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς ιστορίας κοινωνικής προετοιμασίας, όπου η αρρενωπότητα ταυτίστηκε με τη σιωπή και την αντοχή. Το παρασκήνιο της υπόθεσης δεν αφορά την προσωπική σας αξία, αλλά το ψυχολογικό «λογισμικό» με το οποίο μεγάλωσε μια ολόκληρη γενιά ανδρών.

Η έννοια της κανονιστικής ανδρικής αλεξιθυμίας

Στην ψυχολογία, ο όρος κανονιστική ανδρική αλεξιθυμία — η οποία περιγράφει την αδυναμία των ανδρών να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν λεκτικά τα συναισθήματά τους λόγω παραδοσιακών κοινωνικών προτύπων — εξηγεί γιατί ο πατέρας σας μπορεί να νιώθει βαθιά υπερηφάνεια αλλά να μην μπορεί να την αρθρώσει.

Οι άνδρες αυτοί εκπαιδεύτηκαν από μικρή ηλικία να καταστέλλουν την ευαλωτότητα, καθώς κάθε έκφραση τρυφερότητας ή συγκίνησης θεωρούνταν σημάδι αδυναμίας. Αυτό το φαινόμενο οδηγεί συχνά σε ασυνείδητες συμπεριφορές που αναπαράγουν τη γλώσσα της σιωπής, κάνοντας την επικοινωνία να μοιάζει με αξεπέραστο εμπόδιο.

Η έρευνα του ψυχολόγου Ronald F. Levant έδειξε ότι αυτοί οι άνδρες έχουν τα μεγαλύτερα ελλείμματα στα «τρυφερά» συναισθήματα, όπως η περηφάνια και η στοργή. Αντίθετα, τους επιτρεπόταν να εκφράζουν θυμό ή επιθετικότητα, γεγονός που εξηγεί γιατί μπορεί να φωνάζουν για την πολιτική αλλά να σωπαίνουν στις πιο σημαντικές σας στιγμές.

Η κληρονομιά της «Σιωπηλής Γενιάς»

Ο Boomer πατέρας σας πιθανότατα μεγάλωσε με έναν πατέρα της Σιωπηλής Γενιάς, ο οποίος επιβίωσε από πολέμους και στερήσεις, θεωρώντας τη συναισθηματική ζεστασιά περιττή πολυτέλεια. Αυτό το συναισθηματικό θησαυροφυλάκιο παρέμεινε κλειδωμένο για δεκαετίες, μεταφέροντας το τραύμα της απόστασης από γενιά σε γενιά.

Για εκείνους, η παροχή υλικών αγαθών ήταν η υπέρτατη απόδειξη αγάπης και υπερηφάνειας. Αν ο πατέρας σας εργαζόταν υπερωρίες για να σπουδάσετε ή φρόντιζε να μην λείπει τίποτα από το σπίτι, στη δική του γλώσσα φώναζε «σε αγαπώ» μέσα από τις πράξεις του.

Το τραύμα του «είμαι αρκετός;»

Η απουσία της φράσης «είμαι περήφανος για σένα» δημιουργεί συχνά έναν ενήλικα που παλεύει με τη χρόνια αυτοαμφισβήτηση. Σύμφωνα με την αναπτυξιακή ψυχολογία, τα χαρακτηριστικά που αναπτύσσουν όσοι στερήθηκαν την επιβεβαίωση περιλαμβάνουν την τελειομανία και την αέναη αναζήτηση της επιτυχίας.

Πολλοί γίνονται υπερεπιτυχημένοι, ελπίζοντας ότι το επόμενο επίτευγμα θα είναι εκείνο που θα «σπάσει» τη σιωπή του πατέρα τους. Ωστόσο, είναι κρίσιμο να κατανοήσετε ότι η σιωπή του δεν είναι ετυμηγορία για την αξία σας, αλλά ένας περιορισμός της δικής του συναισθηματικής νοημοσύνης.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις κοινωνικών ερευνητών, η σιωπή αυτή πονάει εξίσου και τις δύο πλευρές, καθώς ο πατέρας συχνά επιθυμεί την εγγύτητα αλλά στερείται των εργαλείων για να τη δημιουργήσει. Η απόσταση που νιώθετε είναι το τίμημα μιας ανατροφής που του στέρησε το δικαίωμα να είναι άνθρωπος πριν από πάροχος.

Η επόμενη μέρα στη σχέση σας

Αν περιμένετε να αλλάξει εκείνος πρώτος, μπορεί να περιμένετε για πάντα, καθώς ο φόβος της ευαλωτότητας λειτουργεί ως τείχος. Η χρήση ορισμένων φράσεων επικοινωνίας μπορεί να βοηθήσει στο να χτιστεί μια νέα γέφυρα, ακόμα και αν η ανταπόκριση είναι ένα απλό γρύλισμα ή ένα σφίξιμο του χεριού.

Μάθετε να διαβάζετε τη «διάλεκτο» του πατέρα σας: το γεγονός ότι εμφανίζεται πάντα όταν τον χρειάζεστε ή ότι καυχιέται για εσάς στους φίλους του είναι η δική του εκδοχή της αποδοχής. Η σιωπή του δεν σημαίνει ότι δεν είστε αρκετοί, αλλά ότι εκείνος δεν έμαθε ποτέ τις λέξεις για να σας πει πόσο πολύτιμοι είστε.