7 εργασιακές συνήθειες των Boomers που η Gen Z θεωρεί «τοξικές»

Η σύγκρουση των γενεών στον εργασιακό χώρο δεν αφορά την έλλειψη σεβασμού, αλλά τη ριζική διαφορά στον ορισμό του επαγγελματισμού. Επτά παραδοσιακές συνήθειες που οι παλαιότεροι θεωρούν δείγματα αφοσίωσης, μετατρέπονται σε πηγές έντονου άγχους και εχθρότητας για τους νεότερους εργαζόμενους, ανατρέποντας το παραδοσιακό μοντέλο διοίκησης.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας βαθιάς μετατόπισης στο Ψυχολογικό Συμβόλαιο — τις άγραφες προσδοκίες και υποχρεώσεις μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου — το οποίο έχει υποστεί ριζική αναθεώρηση τα τελευταία χρόνια. Ενώ οι παλαιότερες γενιές γαλουχήθηκαν με την ιδέα της ιεραρχικής αφοσίωσης, οι ψηφιακοί αυτόχθονες της Gen Z προτεραιοποιούν την αποδοτικότητα και την ψυχική υγεία, δημιουργώντας μια δομική παρεξήγηση στους διαδρόμους των σύγχρονων επιχειρήσεων.

Η απαίτηση για άμεση απόκριση στα emails

Για έναν Boomer, η αποστολή ενός email στις 9 το βράδυ είναι απλώς ένας τρόπος οργάνωσης της επόμενης ημέρας, χωρίς απαίτηση για άμεση απάντηση. Ωστόσο, για τη Gen Z, κάθε ψηφιακή ειδοποίηση εκλαμβάνεται ως επείγουσα εισβολή στον προσωπικό χρόνο, προκαλώντας αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν ψηφιακό άγχος.

Η διαφορά έγκειται στην αντίληψη του μέσου: οι παλαιότεροι βλέπουν το email ως ψηφιακό ταχυδρομείο, ενώ οι νεότεροι το βλέπουν ως άμεσο μήνυμα. Αυτή η ασυμφωνία μετατρέπει μια «γρήγορη ερώτηση» σε μια παραβίαση των ορίων που δηλητηριάζει την ισορροπία εργασίας και ζωής.

Η εμμονή με τις ανούσιες συναντήσεις

Στο παραδοσιακό management, οι συναντήσεις θεωρούνταν απόδειξη συνεργασίας και προόδου. Για τους νεότερους εργαζόμενους όμως, μια ώρα στο meeting room για θέματα που λύνονται με ένα μήνυμα στο Slack θεωρείται καθαρή σπατάλη παραγωγικού χρόνου.

Η Gen Z προτιμά την ασύγχρονη επικοινωνία, η οποία επιτρέπει τη βαθιά συγκέντρωση χωρίς διακοπές. Αυτό που οι Boomers αποκαλούν «face time» και «ομαδικό πνεύμα», οι νεότεροι το αντιλαμβάνονται ως θέατρο παραγωγικότητας που εμποδίζει την πραγματική εργασία.

Η φυσική παρουσία ως μέτρο δέσμευσης

Η πεποίθηση ότι ο πρώτος που έρχεται και ο τελευταίος που φεύγει είναι ο πιο αφοσιωμένος, αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο σημείο τριβής. Οι νεότεροι μετρούν την επιτυχία με το τελικό αποτέλεσμα (output) και όχι με τις ώρες που πέρασαν καθισμένοι σε ένα γραφείο.

Η επιμονή στην παρουσία στο γραφείο, όταν η εργασία μπορεί να γίνει εξ αποστάσεως, ερμηνεύεται από τη Gen Z ως έλλειψη εμπιστοσύνης. Σύμφωνα με αναλυτές στρατηγικής, αυτή η κουλτούρα της «παρουσιολογίας» θεωρείται πλέον αναχρονιστική και μικροδιαχειριστική.

Ασαφής ανατροφοδότηση στο όνομα της ευγένειας

Οι Boomers συχνά χρησιμοποιούν διπλωματικές εκφράσεις για να μαλακώσουν την κριτική, θεωρώντας το δείγμα επαγγελματικής ευγένειας. Αντίθετα, οι νεότεροι, μεγαλωμένοι με άμεσα metrics και ξεκάθαρα κριτήρια, βρίσκουν αυτή την τακτική παραπλανητική και αγχωτική.

Η Gen Z απαιτεί συγκεκριμένη και εφαρμόσιμη ανατροφοδότηση. Η «ευγενική ασάφεια» των παλαιότερων στελεχών αφήνει τους νέους μπερδεμένους σχετικά με την απόδοσή τους, ενισχύοντας το αίσθημα της εργασιακής ανασφάλειας.

Η νοοτροπία του «πληρώνοντας το τίμημα»

Η ιδέα ότι οι νέοι πρέπει να υποστούν καψόνια ή ανούσιες εργασίες επειδή «έτσι έγινε και με εμάς», ηχεί πλέον ως παραλογισμός. Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών, επισημαίνεται από παράγοντες της αγοράς ότι η Gen Z δεν βλέπει χαρακτήρα πίσω από την ταλαιπωρία, αλλά συστημική αναποτελεσματικότητα.

Όταν ένας νέος υπάλληλος αυτοματοποιεί μια διαδικασία που γινόταν χειροκίνητα για χρόνια, περιμένει επιβράβευση, όχι γκρίνια για την «ευκολία» του. Η άρνηση των Boomers να εγκαταλείψουν τα δύσκολα αλλά ξεπερασμένα συστήματα θεωρείται από τους νέους ως εχθρική πράξη.

Η κατάργηση των ορίων εργασίας και προσωπικής ζωής

Η γενιά των Boomers συχνά φορούσε το burnout ως παράσημο, επιδεικνύοντας τη διαθεσιμότητά της 24/7. Οι νεότεροι, έχοντας δει τους γονείς τους να θυσιάζουν την υγεία τους για εταιρείες που τους απέλυσαν χωρίς δισταγμό, θέτουν αδιαπραγμάτευτα όρια.

Αυτή η στάση συχνά παρερμηνεύεται ως τεμπελιά ή έλλειψη φιλοδοξίας. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια στρατηγική επιβίωσης που προστατεύει την ψυχική υγεία απέναντι σε ένα εργασιακό περιβάλλον που η Gen Z θεωρεί αναλώσιμο και ασταθές.

Η αποφυγή συζητήσεων για μισθούς και παροχές

Το ταμπού γύρω από τις αμοιβές καταρρέει, καθώς η Gen Z αντιλαμβάνεται τη διαφάνεια στις αποδοχές ως βασικό δικαίωμα. Η μυστικοπάθεια των παλαιότερων διευθυντών θεωρείται εργαλείο εκμετάλλευσης και όχι επαγγελματική διακριτικότητα.

Η επόμενη μέρα στον εργασιακό χώρο

Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι αυτές οι συγκρούσεις δεν αφορούν το «σωστό» ή το «λάθος», αλλά την εξέλιξη του εργασιακού πολιτισμού. Η Gen Z δεν επιδιώκει την ασέβεια, αλλά έναν επαγγελματισμό που βασίζεται στην ειλικρίνεια και την ουσία.

Οι συνήθειες που οι Boomers θεωρούσαν ακλόνητες, ήταν απλώς συμβάσεις της εποχής τους. Ίσως η υιοθέτηση ορισμένων από τις «εχθρικές» πρακτικές των νέων, όπως η έμφαση στην ευημερία, να είναι το κλειδί για τη βιωσιμότητα των σύγχρονων επιχειρήσεων.