- Η Ζώγια Σεβαστιανού καταγγέλλει τον ασφυκτικό ομφάλιο λώρο της Ελληνίδας μάνας.
- Τα παιδιά δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως φίλοι ή σύντροφοι των γονέων τους.
- Η επένδυση προσδοκιών στα παιδιά είναι συχνά αποτέλεσμα προσωπικής ανασφάλειας.
- Ο συνδυασμός καριέρας και μητρότητας παραμένει μια εξαιρετικά δύσκολη ισορροπία.
Η Ζώγια Σεβαστιανού, σε μια αφοπλιστική εξομολόγηση στην Αθηναΐδα Νέγκα, ανέλυσε τις παθογένειες της ελληνικής οικογένειας και τον τρόπο που οι γονείς «πνίγουν» τα παιδιά τους. Η ηθοποιός τόνισε ότι η μετατροπή των παιδιών σε συντρόφους ή φίλους αποτελεί μια επικίνδυνη προβολή προσωπικών ανασφαλειών που εμποδίζει την υγιή ενηλικίωση.
| Θεματική Ενότητα | Βασική Τοποθέτηση |
|---|---|
| Εκπομπή | Καλύτερα αργά (Action 24) |
| Παρουσιάστρια | Αθηναΐς Νέγκα |
| Κεντρικό Θέμα | Μητρότητα και Ελληνική Οικογένεια |
| Ορισμός Σχέσης | Όχι φίλοι, όχι σύντροφοι – Διακριτοί ρόλοι |
| Αιτία Προβλήματος | Προσωπική ανασφάλεια γονέων |
| Συνδυασμός Ρόλων | Δύσκολη ισορροπία καριέρας και μητρότητας |
Η συζήτηση για το αρχέτυπο της «Ελληνίδας μάνας» δεν είναι νέα, ωστόσο η τοποθέτηση της ηθοποιού αγγίζει τον πυρήνα της συναισθηματικής εξάρτησης. Σε μια κοινωνία που παραδοσιακά εξυμνεί την αυτοθυσία της μητέρας, η Σεβαστιανού αναδεικνύει τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη φροντίδα και τον ψυχολογικό ευνουχισμό των επόμενων γενεών, εστιάζοντας στην ανάγκη για διακριτά όρια μέσα στην οικογένεια.
Επενδύουμε συντροφικές και φιλικές σχέσεις στα παιδιά μας, δεν είναι όμως ούτε σύντροφοι μας ούτε φίλοι μας.
Ζώγια Σεβαστιανού, Ηθοποιός
Η «δύσκολη πίστα» του συνδυασμού καριέρας και μητρότητας
Όπως αποκάλυψε η Ζώγια Σεβαστιανού στην εκπομπή «Καλύτερα αργά» στο Action 24, ο συνδυασμός της καλλιτεχνικής διαδρομής με τη μητρότητα αποτελεί μια διαρκή πρόκληση. Η ίδια παραδέχτηκε με ειλικρίνεια πως επηρεάζει σημαντικά τον γιο της, κάτι που την προβληματίζει έντονα στην καθημερινότητά της.
Η ηθοποιός εξέφρασε την αποστροφή της για το μοντέλο της υπερπροστατευτικής μητέρας, ειδικά στις περιπτώσεις των αγοριών. Αυτή η προσέγγιση θυμίζει την ανάγκη για απενοχοποίηση και όρια που έχουν επισημάνει και άλλες συνάδελφοί της, τονίζοντας πως η μητρότητα δεν πρέπει να λειτουργεί ως τροχοπέδη για την προσωπική εξέλιξη κανενός μέλους.
Ο «πνιγηρός» ομφάλιος λώρος και οι προσωπικές ανασφάλειες
Σύμφωνα με τη Σεβαστιανού, ο ομφάλιος λώρος συχνά μετατρέπεται σε έναν μηχανισμό καταπίεσης που δεν επιτρέπει στα παιδιά να «αναπνεύσουν» και να διαμορφώσουν τη δική τους ταυτότητα. Η τάση αυτή αποδίδεται από την ίδια σε προσωπικές ανασφάλειες των γονέων, οι οποίοι προσπαθούν να καλύψουν τα δικά τους κενά μέσω των παιδιών τους.
Προτεινόμενο Γιώργος Γιαννόπουλος: Γιατί αρνήθηκε να παίξει στους Απαράδεκτους στο πλευρό της Δήμητρας Παπαδοπούλου
Η επένδυση προσδοκιών που δεν αναλογούν στην ηλικία ή τον ρόλο του παιδιού δημιουργεί ένα τοξικό περιβάλλον. Είναι απαραίτητο τα παιδιά να έχουν τον χώρο να κάνουν το δικό τους, μακριά από την ασφυκτική επίβλεψη που συχνά βαφτίζεται «ενδιαφέρον».
Γιατί το παιδί δεν είναι ούτε σύντροφος ούτε φίλος
Μια από τις πιο ηχηρές τοποθετήσεις της ηθοποιού αφορούσε τη σύγχυση των ρόλων. Η Ζώγια Σεβαστιανού ήταν κατηγορηματική: τα παιδιά δεν είναι σύντροφοι και δεν είναι φίλοι μας. Η θεωρία του συναισθηματικού εγκλωβισμού (Enmeshment) — μια κατάσταση όπου τα όρια μεταξύ των μελών της οικογένειας γίνονται ασαφή, εμποδίζοντας την αυτονομία — φαίνεται να υποστηρίζει πλήρως αυτή την άποψη.
«Εννοείται πως δεν θα μου πει αυτά που λέει με τους φίλους του, δεν το θέλω. Είναι δυνατόν; Όχι, άλλος είναι ο ρόλος μου», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά. Η ανάγκη για ανεξαρτητοποίηση των παιδιών είναι θεμελιώδης, καθώς η φιλική σχέση γονέα-παιδιού συχνά στερεί από το παιδί το σταθερό σημείο αναφοράς και την καθοδήγηση που χρειάζεται.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ειδικών ψυχικής υγείας, η διατήρηση της γονεϊκής ιεραρχίας είναι κρίσιμη για την αίσθηση ασφάλειας του παιδιού. Όταν ο γονέας υποχωρεί από τον ρόλο του για να γίνει «κολλητός», το παιδί μένει ουσιαστικά απροστάτευτο απέναντι στις ευθύνες του ενήλικου κόσμου.
Η επόμενη μέρα στις οικογενειακές ισορροπίες
Η τοποθέτηση της Σεβαστιανού έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από εξομολογήσεις καλλιτεχνών, όπως αυτή του Πέτρου Λαγούτη για τη σχέση με τους γιους του, που αναζητούν μια νέα, πιο υγιή ισορροπία στην επικοινωνία. Η αναγνώριση του προβλήματος είναι το πρώτο βήμα για τη ρήξη με τα παραδοσιακά στερεότυπα.
Η πρόκληση για τη σύγχρονη μητέρα παραμένει η ικανότητα να αγαπά χωρίς να ιδιοποιείται τη ζωή του παιδιού της. Η συνειδητοποίηση ότι το παιδί είναι μια ξεχωριστή οντότητα και όχι η συνέχεια των δικών μας επιθυμιών, αποτελεί τη μοναδική οδό για μια αληθινά ελεύθερη σχέση.
Πώς να διατηρήσετε υγιή όρια με τα παιδιά σας
- Αποφύγετε να μοιράζεστε με το παιδί προβλήματα που αφορούν αποκλειστικά τον κόσμο των ενηλίκων.
- Ενθαρρύνετε την αυτονομία του παιδιού, επιτρέποντάς του να παίρνει αποφάσεις ανάλογες με την ηλικία του.
- Διατηρήστε τη δική σας κοινωνική ζωή και ενδιαφέροντα, ώστε να μην εξαρτάται η ευτυχία σας μόνο από το παιδί.
- Θυμηθείτε ότι ο ρόλος σας είναι να είστε ο ασφαλής λιμένας και ο καθοδηγητής, όχι ο ισότιμος φίλος.
