- Η Βίκυ Κουλιανού μίλησε για το σοκ από τον θάνατο του πατέρα της και του Μιχάλη Ασλάνη.
- Αποκάλυψε ότι δεν παρευρέθηκε στις κηδείες τους λόγω εσωτερικής άρνησης.
- Περιέγραψε τη λυτρωτική στιγμή που ξέσπασε σε κλάματα έναν χρόνο μετά.
- Τόνισε ότι οι αποχαιρετισμοί έχουν τον δικό τους προσωπικό χρόνο μέσα μας.
Η Βίκυ Κουλιανού βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή της Ναταλίας Γερμανού το μεσημέρι του Σαββάτου, προχωρώντας σε μια βαθιά εξομολόγηση για τις δύο μεγάλες απώλειες που τη σημάδεψαν. Το γνωστό μοντέλο περιέγραψε τον μηχανισμό της καθυστερημένης πένθους, αποκαλύπτοντας γιατί δεν παρευρέθηκε στις κηδείες του πατέρα της και του Μιχάλη Ασλάνη, τονίζοντας πως οι αποχαιρετισμοί έχουν τον δικό τους εσωτερικό χρόνο.
| Στοιχείο | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Εκπομπή | Καλύτερα δε γίνεται (Alpha) |
| Παρουσιάστρια | Ναταλία Γερμανού |
| Καλεσμένη | Βίκυ Κουλιανού |
| Θέμα Συζήτησης | Απώλεια πατέρα & Μιχάλη Ασλάνη |
| Χρονική Στιγμή Λύτρωσης | Έναν χρόνο μετά την απώλεια |
| Τοποθεσία Συμβάντος | Ρεμπετάδικο στο Παγκράτι |
Η δημόσια κατάθεση ψυχής της Βίκυς Κουλιανού έρχεται να αναδείξει μια συχνά παραγνωρισμένη πτυχή της ανθρώπινης απώλειας: τη διαχείριση του μετατραυματικού σοκ σε περιβάλλοντα υψηλής προβολής. Η ανάγκη για επαγγελματική ευσυνειδησία και η πίεση της δημοσιότητας συχνά οδηγούν σε μια συναισθηματική αναστολή, όπου το άτομο «παγώνει» το πένθος του για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της καθημερινότητας.
Ξαφνικά βγήκα έξω και έκλαιγα με λυγμούς για μια ώρα. Οι αποχαιρετισμοί, μέσα μας, έχουν τον δικό τους χρόνο.
Βίκυ Κουλιανού, Μοντέλο & Ηθοποιός
Η διπλή απώλεια και το σοκ του αποχαιρετισμού
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στον καναπέ της εκπομπής «Καλύτερα δε γίνεται», η Βίκυ Κουλιανού αναφέρθηκε με τρεμάμενη φωνή στον θάνατο του πατέρα της, αλλά και στην απώλεια του Μιχάλη Ασλάνη. Ο γνωστός σχεδιαστής υπήρξε για εκείνη λατρεμένος μέντορας και στενός φίλος, με τον θάνατό του να συμβαίνει μόλις έναν χρόνο μετά την απώλεια του πατέρα της.
Η ίδια παραδέχτηκε ότι η εγγύτητα των δύο γεγονότων προκάλεσε ένα ισχυρό ψυχολογικό σοκ, το οποίο την οδήγησε στην απόφαση να μην παρευρεθεί σε καμία από τις δύο κηδείες. Η παρουσιάστρια, η οποία έχει μοιραστεί τη δική της εμπειρία για την απώλεια του πατέρα της, άκουσε με εμφανή συγκίνηση την καλεσμένη της να περιγράφει αυτή την εσωτερική άρνηση.
Προτεινόμενο Marseaux: Αυτό είναι το «Χάνομαι» για τη Eurovision 2026 – Η αποκάλυψη της συμμετοχής
Η εσωτερική διαδικασία του πένθους και η αποχή από τις τελετές
«Θεωρώ ότι οι άνθρωποι που φεύγουν είναι κάπου αλλού, σε μια τεράστια, υπέροχη αγκαλιά», σημείωσε η Βίκυ Κουλιανού, δίνοντας μια μεταφυσική διάσταση στον αποχαιρετισμό. Εξήγησε ότι για την ίδια, η παρουσία στην τελετή δεν αποτελεί τη μοναδική οδό για το τελευταίο αντίο, καθώς η ουσιαστική διεργασία συμβαίνει μέσα μας.
Αυτή η προσέγγιση συνάδει με το φαινόμενο της αποφυγής — ένας αμυντικός μηχανισμός όπου το άτομο αποφεύγει ερεθίσματα που θυμίζουν την απώλεια για να προστατευτεί από τον πόνο — το οποίο συχνά εμφανίζεται σε περιπτώσεις αιφνίδιων θανάτων. Η Κουλιανού υπογράμμισε ότι ο προσωπικός χρόνος κάθε ανθρώπου είναι ιερός και δεν ακολουθεί απαραίτητα τα κοινωνικά πρωτόκολλα.
Η λυτρωτική στιγμή στο Παγκράτι με τον Μητροπάνο
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της συνέντευξης ήταν η περιγραφή της συναισθηματικής έκρηξης που βίωσε έναν χρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα της. Ενώ βρισκόταν σε ένα ρεμπετάδικο στο Παγκράτι, το άκουσμα ενός τραγουδιού του Δημήτρη Μητροπάνου λειτούργησε ως καταλύτης για τη λύτρωση.
«Ξαφνικά βγήκα έξω και έκλαιγα με λυγμούς για μια ώρα», αποκάλυψε, περιγράφοντας πώς το πένθος βρήκε τελικά διέξοδο μέσα από τη μουσική. Αυτή η καθυστερημένη αντίδραση είναι συχνή, καθώς το υποσυνείδητο επιλέγει μια στιγμή σχετικής ασφάλειας για να απελευθερώσει το συσσωρευμένο συναίσθημα.
Η επόμενη μέρα και η διαχείριση της μνήμης
Σύμφωνα με κοινωνικούς ερευνητές που μελετούν τη διαχείριση της απώλειας, η περίπτωση της Βίκυς Κουλιανού αποτελεί παράδειγμα ανθεκτικότητας. Επισημαίνεται από παράγοντες του χώρου της ψυχικής υγείας ότι η δημόσια παραδοχή της αδυναμίας και του κλάματος βοηθά στην αποστιγματοποίηση των ψυχολογικών μεταπτώσεων μετά από έναν θάνατο.
Η Βίκυ Κουλιανού έκλεισε την εξομολόγησή της τονίζοντας ότι οι αποχαιρετισμοί δεν ολοκληρώνονται ποτέ πραγματικά, αλλά μετασχηματίζονται σε μια διαρκή εσωτερική παρουσία. Η στάση της προσφέρει μια νέα οπτική σε όσους δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τις τυπικές διαδικασίες πένθους, υπενθυμίζοντας ότι η συναισθηματική αλήθεια δεν γνωρίζει χρονοδιαγράμματα.
Διαχείριση της καθυστερημένης απώλειας
- Αποδεχτείτε ότι το πένθος δεν έχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ή «σωστό» τρόπο έκφρασης.
- Μην πιέζετε τον εαυτό σας να ακολουθήσει κοινωνικά πρότυπα αν νιώθετε ότι δεν μπορείτε να ανταπεξέλθετε.
- Δώστε χώρο σε ερεθίσματα όπως η μουσική ή οι αναμνήσεις για να λειτουργήσουν ως κανάλια εκτόνωσης.
- Αναζητήστε υποστήριξη από ειδικό αν νιώθετε ότι το «πάγωμα» των συναισθημάτων επηρεάζει τη λειτουργικότητά σας.
