- Ο Θοδωρής Ρωμανίδης θεωρεί ημιτελή την κάθαρση του metoo στον καλλιτεχνικό χώρο.
- Καταγγέλλει την υποβάθμιση της Επιδαύρου λόγω έλλειψης προσόντων και χρήσης μικροφώνων.
- Επισημαίνει την υποκρισία σχετικά με τις διαπροσωπικές σχέσεις και την ευνοιοκρατία στο θέατρο.
- Συνδέει την ελληνική πραγματικότητα με διεθνή σκάνδαλα όπως η υπόθεση Επστάιν.
- Υπογραμμίζει την ανάγκη για αυτογνωσία και αξιοκρατία στην υποκριτική τέχνη.
Ο Θοδωρής Ρωμανίδης, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εφημερίδα On Time Σαββατοκύριακο, τοποθετείται με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τα απόνερα του κινήματος metoo στον καλλιτεχνικό χώρο και την υποβάθμιση του αρχαίου δράματος στην Επίδαυρο. Ο έμπειρος ηθοποιός υποστηρίζει πως η κάθαρση στον χώρο παρέμεινε ημιτελής, ενώ στηλιτεύει την έλλειψη προσόντων και την ευκολία των δικαιολογιών που προτάσσουν ορισμένοι συνάδελφοί του.
| Θέμα | Θέση Θοδωρή Ρωμανίδη |
|---|---|
| Κίνημα metoo | Ημιτελής κάθαρση, εστίαση σε συγκεκριμένα πρόσωπα |
| Επίδαυρος | Υποβάθμιση ποιότητας, χρήση μικροφώνων, έλλειψη προσόντων |
| Αξιοκρατία | Ευνοιοκρατία μέσω γνωριμιών και προσωπικών σχέσεων |
| Δίκη Φιλιππίδη | Επιβεβαίωση της υποκρισίας του καλλιτεχνικού χώρου |
| Διεθνή Σκάνδαλα | Σύγκριση με την υπόθεση Επστάιν για την απουσία ερευνών |
Η εξέλιξη του ελληνικού θεάτρου τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου οι κοινωνικές διεκδικήσεις συγκρούονται με τις παγιωμένες νοοτροπίες δεκαετιών. Η εμφάνιση του κινήματος metoo λειτούργησε ως καταλύτης αποκαλύψεων, όμως η συζήτηση για το αν επήλθε ουσιαστική δομική αλλαγή παραμένει ανοιχτή και συχνά διχαστική.
Με την έκρηξη του metoo κάποιοι θέλανε να φαγωθούν, φαγώθηκαν και τελείωσε. Δεν λέω δίκαια ή άδικα.
Θοδωρής Ρωμανίδης, Ηθοποιός
Η «εκκαθάριση» του metoo και η επόμενη μέρα
Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Θοδωρής Ρωμανίδης στο ρεπορτάζ της Σίσσυς Μενεγάτου για την On Time Σαββατοκύριακο, η έκρηξη του metoo στον καλλιτεχνικό χώρο φαίνεται να είχε περιορισμένο αποτύπωμα. Ο ηθοποιός χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα, σημειώνοντας ότι η διαδικασία έμοιαζε περισσότερο με μια προσπάθεια εξόντωσης συγκεκριμένων προσώπων παρά με συνολική κάθαρση.
«Παντελώς έμεινε εκεί. Κάποιοι θέλανε να φαγωθούν, φαγώθηκαν και τελείωσε», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι αν και ορισμένοι έπρεπε να πληρώσουν για τις συμπεριφορές τους, ο χώρος δεν έγινε ξαφνικά πεντακάθαρος. Η άποψη αυτή έρχεται σε αντιδιαστολή με άλλες φωνές που θεωρούν ότι το κίνημα χρειάζεται ο θεατρικός χώρος για να ανασάνει από την τοξικότητα.
Παράλληλα, ο ηθοποιός έκανε μια διεθνή σύγκριση, αναρωτώμενος γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει η ίδια ένταση ερευνών για σκάνδαλα μεγάλου βεληνεκούς, φέρνοντας ως παράδειγμα την υπόθεση Επστάιν. Αυτή η συγκριτική ανάλυση υποδηλώνει μια δυσπιστία απέναντι στον τρόπο που το εγχώριο σύστημα διαχειρίζεται τις κρίσεις αξιών.
Η υποβάθμιση της Επιδαύρου και η έλλειψη προσόντων
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι αναφορές του στην Επίδαυρο και την τρέχουσα κατάσταση του αρχαίου δράματος. Ο Ρωμανίδης θυμήθηκε τις εποχές που η ακουστική του θεάτρου ήταν το απόλυτο κριτήριο, ενώ σήμερα η χρήση μικροφώνων θεωρείται απαραίτητη λόγω της έλλειψης τεχνικής κατάρτισης ορισμένων ηθοποιών.
Επισήμανε ότι πολλοί καλλιτέχνες βρίσκονται στη σκηνή της Επιδαύρου λόγω κοινωνικών γνωριμιών και όχι λόγω πραγματικών προσόντων. Σύμφωνα με τον ίδιο, η αυτογνωσία είναι το κλειδί, καθώς δεν αξίζουν όσοι δηλώνουν αδικημένοι χωρίς να έχουν την απαραίτητη καλλιτεχνική παιδεία για να σταθούν σε τέτοια μεγέθη.
Το «απέραντο κρεβάτι» και η δημόσια υποκρισία
Στο επίκεντρο της κριτικής του βρέθηκε και η δημόσια συζήτηση για τις διαπροσωπικές σχέσεις στο θέατρο. Αναφερόμενος στη δίκη του Πέτρου Φιλιππίδη και τις δηλώσεις του Γιώργου Χριστοδούλου, σχολίασε την υποκρισία του κλάδου που ενοχλείται όταν λέγονται δημόσια πράγματα που αποτελούν κοινό μυστικό στους διαδρόμους.
Η φράση ότι το θέατρο είναι ένα μεγάλο κρεβάτι αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία τριβής στην ελληνική showbiz. Ο Ρωμανίδης υπογραμμίζει ότι οι ψίθυροι για ευνοιοκρατία μέσω προσωπικών σχέσεων είναι καθημερινότητα, όμως η δημόσια παραδοχή τους προκαλεί αντιδράσεις, γεγονός που καταδεικνύει μια βαθιά παθογένεια.
Σύμφωνα με κοινωνικούς ερευνητές που παρακολουθούν τις τάσεις στον καλλιτεχνικό χώρο, τέτοιες τοποθετήσεις αντικατοπτρίζουν την κόπωση των επαγγελματιών από τις επιφανειακές αλλαγές. Η κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η πραγματική κάθαρση απαιτεί χρόνο και θαρραλέες φωνές που δεν φοβούνται να σπάσουν την ομερτά.
Η επόμενη μέρα για το ελληνικό θέατρο
Η νέα θεατρική σύμπραξη του Θοδωρή Ρωμανίδη με τον Μάρκο Σεφερλή αποτελεί το επόμενο βήμα στην καριέρα του, όμως οι προβληματισμοί του για το μέλλον της τέχνης παραμένουν επίκαιροι. Η ανάγκη για αξιοκρατία και η επιστροφή στις βασικές αρχές της υποκριτικής τέχνης φαίνεται να είναι το ζητούμενο για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης του κοινού.
Το διακύβευμα για τη νέα γενιά ηθοποιών είναι να καταφέρουν να ισορροπήσουν ανάμεσα στις επαγγελματικές προκλήσεις και την ηθική ακεραιότητα. Η ιστορία του θεάτρου έχει αποδείξει ότι μόνο οι αυθεντικές φωνές και η σκληρή δουλειά μπορούν να αντέξουν στο πέρασμα του χρόνου, μακριά από πρόσκαιρες εντυπώσεις και εύκολες δικαιολογίες.
Πώς να αξιολογείτε την ποιότητα μιας θεατρικής παράστασης
- Εστιάστε στην ακουστική και την ορθοφωνία των ηθοποιών, ειδικά σε ανοιχτά θέατρα.
- Αναζητήστε το βιογραφικό και την καλλιτεχνική πορεία των συντελεστών για να κρίνετε την εμπειρία τους.
- Διακρίνετε την ουσιαστική ερμηνεία από τον εντυπωσιασμό που προσφέρουν τα τεχνικά μέσα.
- Ενημερωθείτε για τις κριτικές αλλά διατηρήστε τη δική σας αντικειμενική ματιά στην αισθητική αρτιότητα.