- Ο Θάνος Τοκάκης παραδέχθηκε την αρχική του υπεροψία ως απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου.
- Ο ρόλος του Αχιλλέα στο 50-50 του δημιούργησε προσωπικό «κόμπλεξ» για δύο δεκαετίες.
- Χρειάστηκε να γυρίσει ταινία μικρού μήκους για να διαχειριστεί την ταύτιση με τον ρόλο.
- Πλέον αντιμετωπίζει την τηλεοπτική του επιτυχία με χιούμορ και χαρά.
- Η συνέντευξη δόθηκε με αφορμή το νέο του θεατρικό εγχείρημα στον ΣΚΑΪ.
Ο γνωστός ηθοποιός Θάνος Τοκάκης προχώρησε σε μια εφ’ όλης της ύλης εξομολόγηση, αποκαλύπτοντας το προσωπικό «κόμπλεξ» που του δημιούργησε ο εμβληματικός ρόλος του Αχιλλέα στη σειρά 50-50. Μιλώντας στην εκπομπή «Το ‘χουμε» του ΣΚΑΪ, περιέγραψε τη δύσκολη μετάβαση από το Εθνικό Θέατρο στην τηλεοπτική επιτυχία και τη μάχη του να αποτινάξει την ταύτιση με τον χαρακτήρα που τον στοίχειωσε για δύο δεκαετίες.
| Σταθμός Καριέρας | Περιγραφή / Συναίσθημα |
|---|---|
| Εθνικό Θέατρο | Αίσθημα εκλεκτότητας και αρχική υπεροψία |
| Σειρά 50-50 | Εμπορική επιτυχία και 20 χρόνια ταύτισης |
| Ρόλος Αχιλλέα | Πηγή προσωπικού κόμπλεξ και ανάγκη αποδέσμευσης |
| Ταινία Μικρού Μήκους | Καλλιτεχνική διέξοδος για τη διαχείριση της φήμης |
| Σήμερα | Συμφιλίωση, χιούμορ και νέα θεατρικά βήματα |
Η διαχείριση μιας πρώιμης και σαρωτικής επιτυχίας στην ελληνική τηλεόραση αποτελεί συχνά μια δίκοπη μάχαιρα για τους αποφοίτους των δραματικών σχολών κύρους. Το παρασκήνιο της μετάβασης από την ακαδημαϊκή ασφάλεια στη σκληρή αγορά εργασίας αναδεικνύει τις ψυχολογικές προκλήσεις της καλλιτεχνικής ταυτότητας.
Υπήρξε περίοδος που με στοίχισε που με φώναζαν με το όνομα του ρόλου στον δρόμο, γιατί το ακούω 20 χρόνια.
Θάνος Τοκάκης, Ηθοποιός
Η «υπεροψία» του Εθνικού και η προσγείωση στην πραγματικότητα
Ο Θάνος Τοκάκης δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι η αποφοίτησή του από το Εθνικό Θέατρο συνοδεύτηκε από ένα αίσθημα εκλεκτότητας και υπεροψίας. Όπως εξήγησε, η επιλογή ανάμεσα σε χιλιάδες υποψηφίους δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι είσαι «κάτι σπουδαίο» πριν ακόμα δοκιμαστείς στο επάγγελμα.
Η πραγματικότητα όμως αποδείχθηκε διαφορετική, καθώς η έξοδος στο ελεύθερο επάγγελμα τον έφερε αντιμέτωπο με την αίσθηση ότι είναι «γυμνός σε ένα λιβάδι». Αυτή η απότομη αλλαγή δεδομένων ήταν η πρώτη μεγάλη πρόκληση στην καριέρα του, πριν ακόμα έρθει η τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα.
Σε παρόμοιο κλίμα εξομολογήσεων, ο Γεράσιμος Γεννατάς έχει αναφερθεί στις δικές του εμπειρίες από την τηλεοπτική απουσία, επιβεβαιώνοντας πως η καλλιτεχνική διαδρομή δεν είναι ποτέ μια ευθεία γραμμή.
Το φαινόμενο «Αχιλλέας» και η μάχη με την ταύτιση
Η συμμετοχή του στη σειρά «50-50» ήρθε με έναν τρόπο που ο ίδιος δεν είχε πλήρως συνειδητοποιήσει. Παρά την εμπορική επιτυχία, ο ηθοποιός αποκάλυψε πως για χρόνια ένιωθε εγκλωβισμένος στην εικόνα του Αχιλλέα, του ρόλου που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του κοινού.
«Υπήρξε πολύ μεγάλο κόμπλεξ για μένα αυτό», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως το γεγονός ότι τον φώναζαν με το όνομα του ρόλου στον δρόμο για 20 χρόνια τον στοίχισε προσωπικά. Η ανάγκη του να «πετάξει» τον χαρακτήρα από πάνω του τον οδήγησε μέχρι και στη δημιουργία μιας ταινίας μικρού μήκους με αυτό το θέμα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων συμβούλων σταδιοδρομίας στον καλλιτεχνικό χώρο, η ταύτιση με έναν iconic ρόλο μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά για την εξέλιξη ενός ηθοποιού, δημιουργώντας στερεότυπα που απαιτούν χρόνια προσπάθειας για να σπάσουν.
Η συμφιλίωση με το παρελθόν και τα νέα βήματα
Σήμερα, ο Θάνος Τοκάκης φαίνεται να έχει βρει τις ισορροπίες του, αντιμετωπίζοντας την όλη κατάσταση με χιούμορ. Η παλαιότερη άρνηση έχει δώσει τη θέση της στη χαρά, αναγνωρίζοντας πλέον την αξία εκείνης της περιόδου χωρίς να νιώθει ότι απειλείται η τωρινή του καλλιτεχνική υπόσταση.
Η περίπτωση αυτή θυμίζει την ιστορία της Τζένης Μπότση και την ατάκα που τη σημάδεψε, αποδεικνύοντας ότι οι μεγάλες επιτυχίες απαιτούν χρόνο για να «χωνευτούν» από τους ίδιους τους δημιουργούς τους.
Με αφορμή το νέο του θεατρικό εγχείρημα, ο ηθοποιός δείχνει έτοιμος να συνεχίσει την πορεία του, έχοντας πλέον αποδεσμευτεί από τα φαντάσματα του παρελθόντος. Η ωριμότητα με την οποία αντιμετωπίζει πλέον την τηλεοπτική του κληρονομιά αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους συναδέλφους του.