Θανάσης Βισκαδουράκης: Η συγκλονιστική εξομολόγηση για το ορφανοτροφείο και η στιγμή που έκλαψε για πρώτη φορά

Ο Θανάσης Βισκαδουράκης προχώρησε σε μια βαθιά εξομολόγηση ψυχής στην εκπομπή «Buongiorno», αποκαλύπτοντας πως δεν έχει πει ποτέ στη ζωή του τη λέξη «μπαμπά». Ο γνωστός ηθοποιός περιέγραψε με τρεμάμενη φωνή τα χρόνια στο ορφανοτροφείο της Θήβας, τη σχέση του με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο που τον μεγάλωσε και τη λυτρωτική στιγμή της βάφτισης του γιου του, όπου λύγισε συναισθηματικά για πρώτη φορά.

Η προσωπική διαδρομή του Θανάση Βισκαδουράκη αποτελεί ένα μάθημα ψυχικής ανθεκτικότητας, καθώς η ζωή του ξεκίνησε μακριά από το κλασικό οικογενειακό πρότυπο, αναπτύσσοντας από νωρίς ένα συναισθηματικό κλείδωμα ως μηχανισμό επιβίωσης. Η μεγαλωμένη σε ίδρυμα γενιά συχνά καλείται να διαχειριστεί την έλλειψη στοργής μέσα από την αυτοπειθαρχία και την εσωτερική δύναμη, στοιχεία που διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του ηθοποιού.

Η ζωή στο ορφανοτροφείο και ο ρόλος του Αρχιεπισκόπου

Ο ηθοποιός αναφέρθηκε με ευγνωμοσύνη στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, ο οποίος υπήρξε η πατρική φιγούρα που τον στήριξε από την ηλικία των 5 έως τα 18 του έτη. Όπως αποκάλυψε, η αποκάλυψη ότι γεννήθηκε στην Αθήνα και όχι στη Θήβα ήταν ένα σοκ που τον έκανε να νιώσει πως χάνεται η γη κάτω από τα πόδια του, καθώς η μόνη οικογένεια που γνώριζε ήταν τα παιδιά του ιδρύματος.

Η φιλοσοφία ζωής του Θανάση Βισκαδουράκη βασίζεται στην αλήθεια και την αυτοκριτική, μια προσέγγιση που τον βοηθά να διατηρεί την προσωπική του ελευθερία. «Προτιμώ πάντα να με αδικείς, παρά να σ’ αδικώ», δήλωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η δικαίωση έρχεται πάντα την κατάλληλη στιγμή για όποιον πορεύεται με ειλικρίνεια.

Η αναζήτηση της ταυτότητας και η απώλεια του πατέρα

Ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία της συνέντευξης ήταν η αναφορά στον πατέρα του, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος των Κωφών Ελλάδος. Παρά το γεγονός ότι δεν μεγάλωσε μαζί του, ο ηθοποιός έμαθε για το σημαντικό κοινωνικό του έργο μέσω της αδερφής του, Κατερίνας, την οποία γνώρισε σε μεγαλύτερη ηλικία.

Σύμφωνα με παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων, η αναζήτηση των ριζών στην ενήλικη ζωή λειτουργεί ως μια διαδικασία επούλωσης που επιτρέπει στο άτομο να ενσωματώσει το τραύμα της απώλειας και της εγκατάλειψης στην προσωπική του αφήγηση. Ο Θανάσης Βισκαδουράκης αυτή την περίοδο συγγράφει ένα βιβλίο που αποτυπώνει ακριβώς αυτή την έρευνα για την πραγματική του ταυτότητα.

Η πατρότητα ως σημείο συναισθηματικής απελευθέρωσης

Η γέννηση και η βάφτιση του γιου του, που πήρε το όνομα Ιερώνυμος, αποτέλεσε το σημείο καμπής για τον ηθοποιό. Παραδέχτηκε πως παρόλο που δεν έκλαψε ούτε στην κηδεία του πατέρα του το 2013, η στιγμή του μυστηρίου ήταν η πρώτη φορά που δάκρυσε στη ζωή του, σπάζοντας ένα φράγμα δεκαετιών.

«Δεν έχω πει ποτέ τη λέξη μπαμπά, με λέει ο γιος μου όμως», εξομολογήθηκε, υπογραμμίζοντας πως το παιδί του είναι το ωραιότερο δώρο που του έκανε η τύχη. Η συμμετοχή του στη σειρά «Η Γη της Ελιάς» κατά το 2025 αποτέλεσε επίσης μια επαγγελματική ευλογία που συμπλήρωσε μια χρονιά γεμάτη χαρά.

Οι προκλήσεις και η επόμενη μέρα

Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο Θανάσης Βισκαδουράκης επισήμανε πως παραμένει αυστηρός κριτής του εαυτού του, αποφεύγοντας τις τυπικές «συγγνώμες» των δημοσίων σχέσεων. Η στήριξη της συζύγου του στην προσπάθεια να καταγράψει την ιστορία του είναι καταλυτική, καθώς προετοιμάζεται να μοιραστεί με το κοινό το ταξίδι της επιστροφής στις ρίζες του.