Ταμίλα Κουλίεβα: Η σκληρή κριτική για τη θεατρική παιδεία στην Ελλάδα – Το μάθημα από τη Μόσχα

Η Ταμίλα Κουλίεβα, σε μια βαθιά εξομολόγηση στο Marie Claire, αναλύει το έλλειμμα εμβάθυνσης στις ελληνικές δραματικές σχολές και τη σημασία των ισχυρών καλλιτεχνικών ριζών. Η καταξιωμένη ηθοποιός και σκηνοθέτις, με 20ετή διδακτική εμπειρία, αποκαλύπτει πώς η φοίτησή της στο Gerasimov Institute διαμόρφωσε τα αυστηρά κριτήρια της πορείας της.

Η καλλιτεχνική διαδρομή της Ταμίλας Κουλίεβα αποτελεί μια διαρκή άσκηση προσαρμοστικότητας και εμβάθυνσης, στοιχεία που απέκτησε κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Ρωσία. Η ίδια, έχοντας πλέον ένα ισχυρό γεωπολιτικό αποτύπωμα στον χώρο του πολιτισμού, συνδέει την εμπειρία της από την παλαιότερη σχολή κινηματογράφου παγκοσμίως με τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα.

Από τη σκηνοθεσία στην υποκριτική: Μια διαδρομή χωρίς εμπειρία ζωής

Η απόφαση της Ταμίλας Κουλίεβα να σπουδάσει σκηνοθεσία σε πολύ νεαρή ηλικία θεωρήθηκε ανέλπιστη επιτυχία, καθώς το συγκεκριμένο πεδίο απαιτούσε συνήθως ώριμη εμπειρία ζωής. Στο Gerasimov Institute of Cinematography, οι σπουδαστές κάτω των τριάντα ετών αποτελούσαν την εξαίρεση, γεγονός που την ανάγκασε να αναπτύξει γρήγορα αντανακλαστικά και υψηλά αισθητικά κριτήρια.

Η Ταμίλα Κουλίεβα, η οποία πρόσφατα συνεργάστηκε με τον ΛΕΞ σε σκηνοθετικό επίπεδο, τονίζει πως η μεταπήδηση στην υποκριτική ήρθε μετά από παρότρυνση των καθηγητών της. Αυτή η διπλή ιδιότητα της επέτρεψε να αντιλαμβάνεται το θέατρο τόσο από τη θέση του δημιουργού στα παρασκήνια όσο και από εκείνη του ερμηνευτή κάτω από τα φώτα.

Το Gerasimov Institute και η κληρονομιά της ρωσικής σχολής

Η φοίτηση σε ένα ίδρυμα από όπου αποφοίτησαν κορυφαίοι Ρώσοι κινηματογραφιστές έθεσε τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη από την αφετηρία της καριέρας της. Σύμφωνα με την ίδια, οι ρίζες που απέκτησε εκεί αποτελούν τη βάση στην οποία στηρίζεται για να πηγαίνει παραπέρα, παρά τις μεταβαλλόμενες συνθήκες της επαγγελματικής ζωής.

Στους διαδρόμους των αρμόδιων καλλιτεχνικών κύκλων, η ρωσική μέθοδος διδασκαλίας αναγνωρίζεται για την τεχνική αρτιότητα και την πειθαρχία που επιβάλλει. Η Κουλίεβα αξιοποιεί αυτά τα βιωματικά εργαλεία για να προσαρμόζεται στην Ελλάδα, χωρίς όμως να αλλοιώνει τα προσωπικά της κριτήρια ή την καλλιτεχνική της ταυτότητα.

Γιατί πάσχει η θεατρική εκπαίδευση στην Ελλάδα;

Μετά από 20 χρόνια διδασκαλίας και συμμετοχής σε επιτροπές εισαγωγικών εξετάσεων, η ηθοποιός διαπιστώνει μια λυπηρή πραγματικότητα στη θεατρική παιδεία. Επισημαίνεται από παράγοντες του χώρου ότι η απουσία της αρχαίας τραγωδίας από ορισμένα προγράμματα σπουδών αποτελεί δομικό σφάλμα για τη χώρα που γέννησε το θέατρο.

Όπως συμβαίνει και με άλλους καλλιτέχνες που εγκατέλειψαν άλλους κλάδους για τη δραματική σχολή, η αναζήτηση της ουσίας στην τέχνη προσκρούει συχνά στην ταχύτητα της εποχής. Η Κουλίεβα υποστηρίζει ότι η επιπόλαιη προσέγγιση αφαιρεί από τους νέους ηθοποιούς την ικανότητα να εμβαθύνουν στους ρόλους και τα κείμενα.

Η ανάγκη για εμβάθυνση και η επόμενη μέρα

Παρά τις διαπιστώσεις για την απλοϊκή αντιμετώπιση της τέχνης, η Ταμίλα Κουλίεβα παραμένει συγκρατημένα αισιόδοξη για το μέλλον. Η ανάδειξη του θεάτρου των σκηνοθετών αποτελεί έναν καταλύτη που βοηθά στην εξέλιξη των πραγμάτων και στην αναζήτηση νέων εκφραστικών μέσων.

Η ικανότητα του καλλιτέχνη να αξιοποιεί τις ρίζες του ενώ ταυτόχρονα εξελίσσεται είναι το κλειδί για μια μακροχρόνια πορεία. Στην τρέχουσα καλοκαιρινή της περιοδεία, η ίδια συνεχίζει να δοκιμάζει τις αντοχές των κριτηρίων της, αποδεικνύοντας ότι η καλλιτεχνική παιδεία είναι μια διαδικασία που δεν ολοκληρώνεται ποτέ.