Στάθης Σχίζας: Η συγκλονιστική εξομολόγηση για τη μάχη του πατέρα του με το Πάρκινσον

Ο Στάθης Σχίζας ανοίγει την καρδιά του για τη δοκιμασία της οικογένειάς του, αποκαλύπτοντας πως ο πατέρας του ταλαιπωρείται επί 15 συναπτά έτη από τη νόσο του Πάρκινσον. Σε μια εξομολόγηση που συγκινεί, ο νικητής του Survivor περιγράφει τη σταδιακή επιδείνωση της υγείας του και το σοκ της επιστροφής από τον Άγιο Δομίνικο, όταν συνειδητοποίησε το μέγεθος της φθοράς.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς και επώδυνης διαδρομής για την οικογένεια του γνωστού επιχειρηματία, η οποία ξεκίνησε όταν ο πατέρας του ήταν μόλις 55 ετών. Η νόσος του Πάρκινσον, μια προοδευτική νευροεκφυλιστική διαταραχή, συχνά εισβάλλει αθόρυβα στην καθημερινότητα, κάνοντας την αρχική διάγνωση να φαίνεται λιγότερο απειλητική από την πραγματικότητα.

Το παρασκήνιο της υπόθεσης, όπως το περιγράφει ο ίδιος ο Στάθης Σχίζας στο περιοδικό ΟΚ!, αναδεικνύει τη δυσκολία των οικείων να αντιληφθούν τη σταδιακή φθορά. Όταν οι αλλαγές συμβαίνουν μέρα με τη μέρα, ο ανθρώπινος μηχανισμός προσαρμόζεται, συχνά υποτιμώντας τη σοβαρότητα της κατάστασης μέχρι να επέλθει ένα κομβικό σημείο καμπής.

Η σταδιακή επιδείνωση και η άγνοια των πρώτων ετών

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων κοινωνικών ερευνητών, η αποδοχή μιας χρόνιας ασθένειας περνά συχνά από το στάδιο της άρνησης ή της υποτίμησης. Ο Στάθης Σχίζας παραδέχεται πως στην αρχή το πήραν «λίγο αψήφιστα», καθώς ο πατέρας του παρέμενε λειτουργικός και η ζωή του κυλούσε φυσιολογικά χωρίς κραυγαλέες αλλαγές.

Η νόσος του Πάρκινσον — μια διαταραχή του κεντρικού νευρικού συστήματος που επηρεάζει την κίνηση — εξελίσσεται με διαφορετικούς ρυθμούς σε κάθε ασθενή. Στην περίπτωση του πατέρα του, η μετάβαση από τη λειτουργικότητα στην καθήλωση στο κρεβάτι έγινε με έναν τρόπο που η οικογένεια δυσκολευόταν να επεξεργαστεί σε πραγματικό χρόνο.

Το χρονικό ορόσημο του Survivor και η οπτική διαφορά

Η επιστροφή του από το Survivor αποτέλεσε τη στιγμή της απόλυτης συνειδητοποίησης. Όπως έχει αναφέρει και σε προηγούμενη εξομολόγησή του, η πεντάμηνη απουσία του λειτούργησε ως μεγεθυντικός φακός για την κατάσταση της υγείας του πατέρα του, προκαλώντας του ένα ισχυρό ψυχολογικό σοκ.

«Είδα τεράστια διαφορά όταν τον ξαναείδα ύστερα από πέντε μήνες», δηλώνει χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως η οπτική σύγκριση μέσω φωτογραφιών είναι ο μόνος τρόπος να αντιληφθούν το μέγεθος της αλλαγής. Αυτό το φαινόμενο της απότομης συνειδητοποίησης είναι συχνό σε φροντιστές που απομακρύνονται προσωρινά από το περιβάλλον του ασθενούς.

Η μάχη με τη μνήμη και το φάσμα της άνοιας

Στους διαδρόμους των αρμόδιων υπηρεσιών υγείας, επισημαίνεται συχνά η σύνδεση του προχωρημένου Πάρκινσον με τη γνωστική έκπτωση. Ο επιχειρηματίας αποκάλυψε πως πλέον έχουν «χτυπήσει την πόρτα» της άνοιας, με τον πατέρα του να παρουσιάζει κενά μνήμης που επηρεάζουν ακόμα και την αναγνώριση της συζύγου του.

Επισημαίνεται από ειδικούς ψυχικής υγείας ότι η απώλεια ταυτότητας των οικείων προσώπων είναι μια από τις πιο επώδυνες πτυχές της ασθένειας. Παρά την κατάσταση, ο Στάθης παραμένει ο μοναδικός άνθρωπος που ο πατέρας του αναγνωρίζει πάντα, γεγονός που καταδεικνύει τον ισχυρό συναισθηματικό δεσμό που διατηρείται παρά τη νευρολογική φθορά.

Η επόμενη μέρα για την οικογένεια

Η διαχείριση ενός ασθενούς με άνοια απαιτεί τεράστια ψυχικά αποθέματα, κάτι που ο Στάθης Σχίζας αναγνωρίζει, εξαίροντας τον ρόλο της μητέρας του. Η εμπειρία αυτή, παρόμοια με εκείνη που περιέγραψε η Σόφη Ζαννίνου για τη δική της μητέρα, αναδεικνύει την ανάγκη για ολιστική υποστήριξη των φροντιστών.

Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι η δημόσια εξομολόγηση τέτοιων βιωμάτων βοηθά στην αποστιγματοποίηση των νευρολογικών παθήσεων. Ο Στάθης Σχίζας, μέσα από την ειλικρίνειά του, προσφέρει μια ρεαλιστική εικόνα της φροντίδας ενός ηλικιωμένου γονέα στην Ελλάδα του σήμερα, εστιάζοντας στην αγάπη και την υπομονή ως τα μόνα αντίδοτα στη λήθη.