- Ο Σταμάτης Φασουλής θεωρεί την παράσταση «Ο Μπαμπάς» ως την κορυφαία αλλά και την πιο αποτυχημένη στιγμή του.
- Η έλλειψη κοινού στην καλύτερη δουλειά του τον οδήγησε σε διετή αποχή από το θέατρο.
- Υποστηρίζει τη διατήρηση συναισθηματικής απόστασης από τα αποτελέσματα της δουλειάς του για ψυχική ισορροπία.
- Επισημαίνει την ειρωνεία ότι μέτριες δουλειές συχνά σημειώνουν μεγαλύτερη επιτυχία από τα καλλιτεχνικά αριστουργήματα.
Ο σπουδαίος σκηνοθέτης και ηθοποιός Σταμάτης Φασουλής κάθισε στον καναπέ της Κατερίνας Καινούργιου το πρωί της Τρίτης 13 Ιανουαρίου, προσφέροντας μια σπάνια και βαθιά εξομολόγηση για την καριέρα του. Ο δημιουργός αποκάλυψε το προσωπικό του παράπονο για την παράσταση «Ο Μπαμπάς», η οποία παρά την καλλιτεχνική της αρτιότητα, δεν βρήκε την αναμενόμενη ανταπόκριση από το κοινό, οδηγώντας τον σε μια διετή αποχή από το σανίδι.
| Στοιχείο Συνέντευξης | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Πρόσωπο | Σταμάτης Φασουλής |
| Ημερομηνία | 13 Ιανουαρίου 2026 |
| Εκπομπή | Super Κατερίνα |
| Κομβικό Έργο | Ο Μπαμπάς (The Father) |
| Διάρκεια Αποχής | 2 έτη |
| Φιλοσοφία | Συναισθηματική απόσταση από το αποτέλεσμα |
Η καλλιτεχνική πορεία του Σταμάτη Φασουλή αποτελεί ένα κεφάλαιο από μόνη της για το σύγχρονο ελληνικό θέατρο, καθώς ο ίδιος έχει ισορροπήσει ανάμεσα στις μεγάλες εμπορικές παραγωγές και τα απαιτητικά έργα ρεπερτορίου. Το παρασκήνιο της δημιουργίας και της αποδοχής ενός έργου συχνά κρύβει πικρίες που δεν φτάνουν ποτέ στα φώτα της δημοσιότητας, αναδεικνύοντας τη μοναχική διαδρομή του δημιουργού απέναντι στην κρίση του κοινού.
Το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου ήταν ο «Μπαμπάς» πριν 10 χρόνια, δεν ήρθε ψυχή.
Σταμάτης Φασουλής, Σκηνοθέτης & Ηθοποιός
Η φιλοσοφία της απόστασης από το αποτέλεσμα
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης στην εκπομπή της Κατερίνας Καινούργιου, ο Σταμάτης Φασουλής ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Όπως εξήγησε, επιλέγει συνειδητά να μην ταυτίζεται απόλυτα με τις επιτυχίες του, ώστε να μην καταρρακώνεται από τις αποτυχίες. Αυτή η συναισθηματική απόσταση είναι, κατά τη γνώμη του, απαραίτητη για κάθε καλλιτέχνη που θέλει να παραμείνει δημιουργικός.
«Δεν ήθελα ποτέ να ευχαριστηθώ πολύ ή να το πάρω πάνω μου για μια επιτυχία, γιατί έτσι θα έπρεπε να στεναχωρηθώ πολύ και για μία αποτυχία», δήλωσε χαρακτηριστικά. Αυτή η προσέγγιση θυμίζει την έννοια της αφέλειας στην υποκριτική, όπου ο δημιουργός οφείλει να προστατεύει τον εσωτερικό του κόσμο από τις εξωτερικές αξιολογήσεις, διατηρώντας μια ισορροπία ανάμεσα στον ενθουσιασμό και τη ματαίωση.
Το παράπονο για την παράσταση «Ο Μπαμπάς»
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της εξομολόγησής του αφορούσε την παράσταση «Ο Μπαμπάς», την οποία ανέβασε πριν από περίπου δέκα χρόνια. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος τη θεωρεί την καλύτερη ερμηνεία και σκηνοθεσία της ζωής του, η εισπρακτική αποτυχία ήταν παταγώδης. «Δεν ήρθε ψυχή», ανέφερε με πικρία, τονίζοντας ότι η έλλειψη ανταπόκρισης τον πλήγωσε βαθιά σε προσωπικό επίπεδο.
Η αποτυχία αυτή δεν ήταν απλώς οικονομική, αλλά κυρίως επικοινωνιακή. Το γεγονός ότι ένα έργο που αφορούσε την έννοια του μπαμπά και τις οικογενειακές σχέσεις δεν άγγιξε το κοινό, τον οδήγησε στην απόφαση να απέχει από το θέατρο για δύο χρόνια. Ήταν μια περίοδος περισυλλογής, όπου ένιωσε ότι η προσπάθειά του «δεν αφορούσε κανέναν», μια διαπίστωση ιδιαίτερα σκληρή για έναν καλλιτέχνη του βεληνεκούς του.
Η ειρωνεία της εμπορικής επιτυχίας
Ο Σταμάτης Φασουλής δεν δίστασε να σχολιάσει και την αντίστροφη πλευρά του νομίσματος. Παραδέχτηκε ότι έχει συμμετάσχει σε δουλειές που ο ίδιος θεωρούσε μέτριες, οι οποίες όμως σημείωσαν τεράστια επιτυχία. Αυτή η αντίφαση τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι δεν πρέπει να δίνουμε υπερβολική σημασία στους αριθμούς, καθώς αυτοί δεν αντικατοπτρίζουν πάντα την καλλιτεχνική αξία.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων στελεχών του καλλιτεχνικού χώρου, η στάση του Φασουλή να κρατά αποστάσεις από το «εφήμερο» της επιτυχίας είναι αυτή που του επέτρεψε να διατηρήσει την πνευματική του διαύγεια σε έναν χώρο έντονων διακυμάνσεων. Η ικανότητά του να προχωρά παρακάτω, αφήνοντας πίσω του τις δουλειές του, αποτελεί ένα μάθημα επαγγελματικού ρεαλισμού.
Η επόμενη μέρα και η καλλιτεχνική παρακαταθήκη
Κλείνοντας, ο σκηνοθέτης υπογράμμισε ότι πλέον δεν αφήνει καμία δουλειά να «μείνει μέσα του», με μοναδική εξαίρεση την περίπτωση του «Μπαμπά». Η εμπειρία του αυτή λειτουργεί ως μια υπενθύμιση ότι η τέχνη είναι ένα ρίσκο που δεν εγγυάται ποτέ την αποδοχή, αλλά απαιτεί την απόλυτη κατάθεση ψυχής από την πλευρά του δημιουργού.
Η στάση του Σταμάτη Φασουλή απέναντι στις «αποτυχιάρες», όπως τις χαρακτήρισε, αναδεικνύει τη σημασία της ανθεκτικότητας. Σε έναν κόσμο που κυνηγά εμμονικά την επιβεβαίωση, η παραδοχή της αποτυχίας από έναν κορυφαίο καλλιτέχνη προσφέρει μια πολύτιμη οπτική για την πραγματική φύση της δημιουργίας και της επικοινωνίας με το κοινό.
Διαχείριση επαγγελματικής απογοήτευσης
- Διαχωρίστε την προσωπική σας αξία από την εμπορική επιτυχία ενός project.
- Επιτρέψτε στον εαυτό σας χρόνο αποχής για ανασύνταξη δυνάμεων μετά από μια μεγάλη αποτυχία.
- Εστιάστε στην ποιότητα της προσπάθειας και όχι μόνο στην εξωτερική επιβεβαίωση.
- Αναζητήστε τα αίτια της έλλειψης ανταπόκρισης χωρίς να καταφεύγετε στην αυτοκριτική.
- Προχωρήστε στο επόμενο βήμα χωρίς να κουβαλάτε τα βάρη του παρελθόντος.