- Ο Σωτήρης Χατζάκης παραδέχθηκε τη μεταστροφή του από ορκισμένος εργένης σε ευτυχισμένο σύζυγο.
- Η απόφαση για τον γάμο ήρθε ως πράξη αγάπης και ανταπόδοσης προς τη σύζυγό του, Πολυξένη.
- Ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την παράσταση «Φλαντρώ» ως έναν διαχρονικό ύμνο στη γυναικεία ελευθερία.
- Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Αλάμπρα με την παρουσία πολλών καλλιτεχνών.
- Ο Χατζάκης τόνισε πως η ευτυχία της συντρόφου του έγινε και δική του προσωπική χαρά.
Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης και ηθοποιός Σωτήρης Χατζάκης, με μια καλλιτεχνική πορεία που εκτείνεται σε δεκαετίες προσφοράς στο ελληνικό θέατρο, προχώρησε σε μια σπάνια εξομολόγηση για την προσωπική του ζωή. Παρευρισκόμενος στην πρεμιέρα της παράστασης «Φλαντρώ» στο θέατρο Αλάμπρα, αποκάλυψε πώς η σύζυγός του, Πολυξένη, κατάφερε να κάμψει τις πολυετείς αντιστάσεις του απέναντι στον θεσμό του γάμου.
| Στοιχείο | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Πρόσωπο | Σωτήρης Χατζάκης |
| Ιδιότητα | Ηθοποιός & Σκηνοθέτης |
| Εκδήλωση | Πρεμιέρα παράστασης «Φλαντρώ» |
| Χώρος | Θέατρο Αλάμπρα |
| Σύζυγος | Πολυξένη |
| Συγγραφέας Έργου | Παντελής Χορν (1925) |
Η επιλογή του Σωτήρη Χατζάκη να βρεθεί στην πρεμιέρα ενός έργου που γράφτηκε πριν από έναν αιώνα από τον Παντελή Χορν, πατέρα του εμβληματικού Δημήτρη Χορν, δεν ήταν τυχαία. Το έργο αποτελεί έναν διαχρονικό ύμνο στη γυναίκα και την ελευθερία της, ένα θέμα που φαίνεται να αγγίζει βαθιά τον σκηνοθέτη, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο.
Αφού τόσο με έχει αγαπήσει και φροντίσει, γιατί να μην της δώσω αυτή τη χαρά; Μες στη χαρά της, πήρα κι εγώ χαρά.
Σωτήρης Χατζάκης, Ηθοποιός & Σκηνοθέτης
Η «ιδεολογική» μεταστροφή απέναντι στον έγγαμο βίο
Για χρόνια, ο Σωτήρης Χατζάκης υπήρξε δηλωμένος πολέμιος του γάμου, θεωρώντας τον θεσμό μια συνθήκη που συχνά περιόριζε την προσωπική ελευθερία. Ο ίδιος παραδέχθηκε με ειλικρίνεια πως στο παρελθόν, όταν άκουγε για ανθρώπους που παντρεύονταν, ένιωθε οίκτο για την επιλογή τους, πιστεύοντας πως «έχασαν τον εαυτό τους».
Ωστόσο, η πραγματικότητα της καθημερινότητας με τη σύντροφό του, Πολυξένη, ανέτρεψε κάθε προηγούμενη πεποίθηση. Η αμοιβαία αγάπη και η βαθιά φροντίδα που δέχθηκε λειτούργησαν ως καταλύτης, οδηγώντας τον στην απόφαση να προσφέρει στη σύντροφό του τη χαρά της επισημοποίησης της σχέσης τους.
Η Πολυξένη και η δύναμη της αμοιβαίας φροντίδας
Στην πρεμιέρα της παράστασης, όπου βρέθηκε και η Ευγενία Ξυγκόρου, ο σκηνοθέτης υπογράμμισε πως η απόφασή του δεν ήταν μια «χάρη» προς τη σύζυγό του. Αντιθέτως, ήταν μια συνειδητή πράξη ανταπόδοσης της αγάπης που εισπράττει καθημερινά, τονίζοντας πως μέσα από τη δική της ευτυχία, κέρδισε και ο ίδιος μια νέα αίσθηση πληρότητας.
Η μεταστροφή αυτή αναδεικνύει μια ώριμη προσέγγιση των σχέσεων, όπου η προσωπική ελευθερία δεν συγκρούεται με τη δέσμευση, αλλά ενισχύεται μέσα από αυτήν. Ο έγγαμος βίος, όπως τον περιέγραψε, είναι πλέον μια πηγή χαράς και όχι ένας περιοριστικός συμβατισμός.
«Φλαντρώ»: Ένας ύμνος στη γυναικεία ελευθερία
Αναφερόμενος στο έργο «Φλαντρώ», ο Σωτήρης Χατζάκης τόνισε τη σημασία της γυναικείας χειραφέτησης. Το κείμενο, αν και γραμμένο το 1925, παραμένει επίκαιρο καθώς πραγματεύεται το δικαίωμα της γυναίκας να ορίζει τη μοίρα της και να ερωτεύεται με πάθος, μακριά από τα δεσμά των κοινωνικών προκαταλήψεων.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων παρατηρητών των κοινωνικών τάσεων, η δημόσια παραδοχή τέτοιων μεταστροφών από καταξιωμένους άνδρες της τέχνης συμβάλλει στην αποδόμηση των στερεοτύπων περί «δέσμευσης». Η στάση του Χατζάκη δείχνει πως η συναισθηματική νοημοσύνη υπερβαίνει τις παλιές ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Η επόμενη μέρα για τον καλλιτέχνη
Ο Σωτήρης Χατζάκης συνεχίζει να ισορροπεί ανάμεσα στην καλλιτεχνική δημιουργία και την προσωπική γαλήνη. Η συμμετοχή του σε εκδηλώσεις όπως η πρεμιέρα στο θέατρο Αλάμπρα επιβεβαιώνει την ενεργή του παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα, ενώ η νέα του στάση ζωής φαίνεται να του δίνει φρέσκια έμπνευση.
Η περίπτωση του θυμίζει πως η ζωή είναι μια διαρκής εξέλιξη, όπου ακόμη και οι πιο παγιωμένες απόψεις μπορούν να αλλάξουν μπροστά στη δύναμη μιας ειλικρινούς σχέσης. Η «χαρά» που ανέφερε παραμένει το κεντρικό ζητούμενο, τόσο πάνω στη σκηνή όσο και πίσω από τις κουρτίνες της προσωπικής ζωής.