- Προβολή του 4ου επεισοδίου «Σαββόπουλος Long Play» απόψε στις 23:00 στον ΣΚΑΪ.
- Αφήγηση της μετάβασης από τη δικτατορία στη Μεταπολίτευση μέσα από το έργο του δημιουργού.
- Το παρασκήνιο της συνεργασίας με τον Κάρολο Κουν για τους «Αχαρνείς» στην Επίδαυρο.
- Η άγνωστη ιστορία του Μάνου Χατζιδάκι και η υπεράσπιση του «Μακρύ Ζεϊμπέκικου».
- Το καταληκτικό μήνυμα του Σαββόπουλου για την προστασία της Δημοκρατίας.
Το μουσικό οδοιπορικό του Διονύση Σαββόπουλου συνεχίζεται απόψε στις 23:00 στον ΣΚΑΪ, με ένα επεισόδιο αφιερωμένο στην εκρηκτική περίοδο της Μεταπολίτευσης. Από την κατάρρευση της χούντας μέχρι τη δημιουργία της εμβληματικής «Ρεζέρβας», ο κορυφαίος δημιουργός ξετυλίγει το νήμα μιας εποχής που σφράγισε την ελληνική κοινωνία και τον πολιτισμό.
| Στοιχείο Επεισοδίου | Πληροφορίες |
|---|---|
| Τίτλος Επεισοδίου | Από τα «Δέκα Χρόνια Κομμάτια» ως τη «Ρεζέρβα» |
| Ημερομηνία Προβολής | Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026 |
| Ώρα & Κανάλι | 23:00 στον ΣΚΑΪ |
| Αφηγητής | Παύλος Τσίμας |
| Σκηνοθεσία | Ανδρέας Λουκάκος |
| Εικαστική Επιμέλεια | Αλέξης Κυριτσόπουλος |
Η μετάβαση από τη δικτατορία στη δημοκρατία το 1974 δεν ήταν απλώς μια πολιτική αλλαγή, αλλά ένας συλλογικός ψυχολογικός μετασχηματισμός που αποτυπώθηκε έντονα στο έργο των καλλιτεχνών της εποχής. Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια της καλλιτεχνικής αναζήτησης του δημιουργού, ο οποίος, ενώ ο κόσμος πλημμύριζε τις πλατείες, επέλεξε μια πιο εσωτερική και αναστοχαστική πορεία για να ταξινομήσει το υλικό του.
Νιώθω τυχερός που έζησα σ’ αυτό το ξέφωτο που λέγεται Μεταπολίτευση. Προστατέψτε τη Δημοκρατία της μικρής μας χώρας.
Διονύσης Σαββόπουλος, Δημιουργός
Η μοναχική πορεία και τα «Δέκα Χρόνια Κομμάτια»
Τον Ιούλιο του 1974, ενώ η χούντα κατέρρεε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής επέστρεφε από το Παρίσι, ο Διονύσης Σαββόπουλος ένιωθε την ανάγκη να βάλει τα πράγματα σε μια σειρά. Όπως ο ίδιος εξομολογείται, παρά την πίεση της επικαιρότητας, προτίμησε να συγκεντρώσει τραγούδια που ηχογραφούσε ερασιτεχνικά κατά τη διάρκεια της επταετίας, δημιουργώντας το άλμπουμ «Δέκα Χρόνια Κομμάτια».
Αυτές οι ηχογραφήσεις, που έγιναν με ένα απλό μαγνητόφωνο, λειτούργησαν ως ένα μουσικό ημερολόγιο που διατήρησε την αυθεντικότητά του. Ο δημιουργός ζήτησε ρητά η χάραξη του βινυλίου να γίνει χωρίς καμία διόρθωση, επιδιώκοντας να μεταφέρει τη γοητεία του ακατέργαστου ήχου και της ιστορικής στιγμής που τα γέννησε, όπως είχε συμβεί και με το εμβληματικό «Φορτηγό» στα πρώτα του βήματα.
Παράλληλα με τη μουσική του δράση, το επεισόδιο καταγράφει τον πυρετό της πρώτης μεταπολίτευσης. Από τις εκλογές του Νοεμβρίου και το δημοψήφισμα για τη μοναρχία, μέχρι την ψήφιση του νέου συντάγματος, το ντοκιμαντέρ συνδέει την προσωπική αφήγηση με τα μεγάλα ιστορικά ορόσημα της χώρας.
Η συνεργασία με τον Κάρολο Κουν και οι «Αχαρνής»
Μια κομβική στιγμή στην πορεία του Σαββόπουλου έρχεται τον Φεβρουάριο του 1976, όταν ο Κάρολος Κουν τον καλεί να γράψει μουσική για τους «Αχαρνείς» του Αριστοφάνη. Η εμπειρία της Επιδαύρου και η ελευθερία με την οποία προσέγγισε τη μετάφραση των χορικών, αποκάλυψαν μια νέα πτυχή της δημιουργικής του ταυτότητας.
Ο ίδιος παραδέχεται πως η απόφασή του να γράψει δικούς του στίχους πάνω στο αρχαίο κείμενο ήταν «αντιδεοντολογική», καθώς άλλος είχε αναλάβει τη μετάφραση. Ωστόσο, αυτή η καλλιτεχνική αυθαιρεσία ήταν απαραίτητη για να μπορέσει να εκφραστεί, αποδεικνύοντας πως η δημιουργία συχνά απαιτεί την υπέρβαση των τυπικών κανόνων.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών του πολιτισμού, η μουσική των «Αχαρνέων» λειτούργησε ως ένα σατιρικό σχόλιο στην κουλτούρα της μεταπολίτευσης. Η Μελίνα Τανάγρη θυμάται την εποχή εκείνη ως μια περίοδο όπου η τέχνη προσπαθούσε να βρει τη θέση της ανάμεσα στον πολιτικό ακτιβισμό και την αισθητική αναζήτηση, μια θεματική που είχε ξεκινήσει ήδη από την εποχή που ο Σαββόπουλος δημιουργούσε στο «Κύτταρο».
Η «Ρεζέρβα» και το «Μακρύ Ζεϊμπέκικο»
Η γέννηση της «Ρεζέρβας» σηματοδοτεί μια κρίσιμη στιγμή εκκρεμότητας. Ο ποιητής Γιάννης Παλαβός επισημαίνει πως σε αυτό το έργο ο Σαββόπουλος φαίνεται να έχει χάσει την παλιά του πίστη, ενώ η νέα δεν έχει ακόμη γεννηθεί, δημιουργώντας ένα μουσικό αποτέλεσμα υψηλής αισθητικής αξίας.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο «Μακρύ Ζεϊμπέκικο», το τραγούδι που αφιερώθηκε στον Νίκο Κοεμτζή. Το επεισόδιο αποκαλύπτει μια απολαυστική ιστορία με πρωταγωνιστή τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος, ως διευθυντής του Τρίτου Προγράμματος, υπερασπίστηκε τη μετάδοση του τότε απαγορευμένου τραγουδιού απέναντι στις κυβερνητικές πιέσεις.
Στο κλείσιμο της αφήγησης, ο Διονύσης Σαββόπουλος απευθύνει ένα συγκινητικό μήνυμα προς τις νεότερες γενιές. Χαρακτηρίζοντας τη Μεταπολίτευση ως ένα «ξέφωτο» μετά τα σκοτεινά χρόνια της δικτατορίας, καλεί τους πολίτες να προστατεύσουν τη Δημοκρατία της χώρας, μια παρακαταθήκη που παραμένει επίκαιρη και αναγκαία.