- Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης σκηνοθετεί την παράσταση «Ο φονιάς» με επίκεντρο τη μνήμη.
- Η απώλεια του πατέρα του τον σημάδεψε, αλλά νιώθει λυτρωμένος από την ειλικρινή τους σχέση.
- Ο ηθοποιός επιλέγει τον ρόλο του μαθητή στην τέχνη, αποφεύγοντας τις διδακτικές παρεμβάσεις.
- Η διαχείριση του πένθους παραμένει μια δύσκολη αλλά αναγκαία εσωτερική διαδικασία.
Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης μίλησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια στην εκπομπή «Buongiorno» για τη σκηνοθεσία της παράστασης «Ο φονιάς» και τη βαθιά απώλεια του πατέρα του. Ο δημοφιλής ηθοποιός συγκίνησε περιγράφοντας τη σχέση τους, τονίζοντας πως πρόλαβε να του εκφράσει τα πάντα πριν το τελευταίο «αντίο», προσφέροντας ένα μάθημα ζωής για τη διαχείριση του πένθους.
| Στοιχείο | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Καλλιτέχνης | Πυγμαλίων Δαδακαρίδης |
| Παράσταση | «Ο φονιάς» |
| Συγγραφέας | Μήτσος Ευθυμιάδης |
| Ρόλος | Σκηνοθέτης |
| Πηγή Δηλώσεων | Εκπομπή «Buongiorno» (Mega) |
| Κεντρικό Θέμα | Απώλεια πατέρα & Καλλιτεχνική φιλοσοφία |
Η στάση του Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη απέναντι στις προσωπικές του δοκιμασίες αντανακλά το μάθημα ζωής από το 2025, όπου ο ίδιος είχε τονίσει την ανάγκη να παραμένουμε «παρόντες» στις στιγμές μας. Αυτή η φιλοσοφική προσέγγιση φαίνεται να αποτελεί τον πυρήνα της ύπαρξής του, καθώς μετατρέπει το προσωπικό βίωμα σε καλλιτεχνική δημιουργία και ανθρώπινη ενσυναίσθηση.
Είναι δύσκολη η διαχείριση μετά την απώλεια. Να είναι καλά το αγόρι μου εκεί που είναι. Του τα είχα πει όλα και πριν.
Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Ηθοποιός
Η σκηνοθετική προσέγγιση στην παράσταση «Ο φονιάς»
Ο γνωστός ηθοποιός εξήγησε στη Βασιλική Μπασιούρη τους λόγους που τον οδήγησαν να αναλάβει τη σκηνοθεσία στο έργο του Μήτσου Ευθυμιάδη. Η παράσταση «Ο φονιάς» αποτελεί για εκείνον μια κατάθεση ψυχής, καθώς εστιάζει σε ανθρώπους που έχουν φύγει από τη ζωή και δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να μιλήσουν.
Ο ίδιος υπογράμμισε πως η επιλογή των συντελεστών και η δύναμη του κειμένου ήταν καθοριστικά στοιχεία για το «ναι». Παρά την εμπειρία του, ο Δαδακαρίδης επιλέγει να διατηρεί τη στάση του μαθητή, αποφεύγοντας να παρεμβαίνει διδακτικά στην ιστορία, προτιμώντας την αντικειμενική παρατήρηση των γεγονότων.
Προτεινόμενο Κατερίνα Βρανά: Η αφοπλιστική εξομολόγηση για την αναπηρία, τη σεξουαλικότητα και τον φόβο του «φετίχ»
Η συγκίνηση για τον πατέρα του: «Να είναι καλά το αγόρι μου»
Αναφερόμενος στην πρόσφατη απώλεια του πατέρα του, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης δεν έκρυψε τη συναισθηματική του φόρτιση. Παραδέχθηκε ότι η διαχείριση του πένθους είναι μια εξαιρετικά δύσκολη διαδικασία, η οποία απαιτεί χρόνο και εσωτερική ανασυγκρότηση.
«Να είναι καλά το αγόρι μου εκεί που είναι», ανέφερε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας πως η συνείδησή του είναι ήσυχη. Η αποκάλυψη ότι είχαν ειπωθεί όλα μεταξύ τους πριν από το τέλος, αποτελεί μια μορφή συναισθηματικής λύτρωσης που σπάνια συναντάται σε τέτοιες περιπτώσεις.
Σύμφωνα με παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων και ειδικούς ψυχικής υγείας, η ολοκλήρωση των εκκρεμοτήτων με αγαπημένα πρόσωπα — μια διαδικασία γνωστή ως συναισθηματικό κλείσιμο — αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για μια υγιή μετάβαση στη φάση της αποδοχής της απώλειας.
Η φιλοσοφία της «μη παρέμβασης» στην τέχνη
Ο καλλιτέχνης τόνισε πως δεν προσπαθεί να διορθώσει ή να προσέξει κάτι που έχει ήδη συμβεί στην ιστορία του έργου. Θεωρεί πως μια τέτοια κίνηση θα ήταν λάθος παρέμβαση που θα αλλοίωνε την αλήθεια των χαρακτήρων και της δραματουργίας.
Αυτή η ταπεινότητα απέναντι στο κείμενο και τους δημιουργούς είναι που τον κατατάσσει στους πιο σεβαστούς καλλιτέχνες της γενιάς του. Η επιθυμία του να παραμένει «μαθητής» δείχνει έναν άνθρωπο που αναζητά διαρκώς την εξέλιξη μέσα από την τέχνη του.
Τι αναμένεται στη συνέχεια
Η παράσταση συνεχίζει τη διαδρομή της, προσφέροντας στο κοινό μια βαθιά ανατομία της ανθρώπινης φύσης. Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, μέσα από τη δουλειά του, φαίνεται να βρίσκει τον τρόπο να τιμά τη μνήμη όσων «έφυγαν», μετατρέποντας τη θλίψη σε δημιουργική ενέργεια.
Η επόμενη μέρα τον βρίσκει αφοσιωμένο στο θέατρο, κουβαλώντας πάντα μαζί του τις αξίες και τις κουβέντες που πρόλαβε να ανταλλάξει με τον πατέρα του. Η στάση του αποτελεί φάρο αισιοδοξίας για όσους αντιμετωπίζουν παρόμοιες προσωπικές απώλειες.
Διαχείριση απώλειας και συναισθηματικό κλείσιμο
- Εκφράστε τα συναισθήματά σας στους αγαπημένους σας όσο είναι παρόντες.
- Αποδεχτείτε τη θλίψη ως ένα φυσιολογικό στάδιο της ανθρώπινης εμπειρίας.
- Αναζητήστε δημιουργικές διεξόδους, όπως η τέχνη, για τη διοχέτευση του πόνου.
- Δώστε χρόνο στον εαυτό σας χωρίς να πιέζεστε για άμεση ανάρρωση.
- Μιλήστε για την απώλεια σε ανθρώπους που εμπιστεύεστε ή σε ειδικούς.
