- Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης απομυθοποιεί την επιτυχία στο Netflix, δηλώνοντας πως δεν άλλαξε την καθημερινότητά του.
- Χαρακτηρίζει τον Σωτήρη Τσαφούλια ως το καλλιτεχνικό του «γούρι» μετά τις κοινές τους επιτυχίες.
- Παραδέχεται με ειλικρίνεια πως δεν του αρέσει η εικόνα του και δυσκολεύεται να αποδεχθεί το πέρασμα του χρόνου.
- Αποκάλυψε πως δέχθηκε bullying στην παιδική του ηλικία λόγω του ασυνήθιστου ονόματός του.
Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, αποδομώντας με αφοπλιστική ειλικρίνεια το «μύθο» της επιτυχίας στο Netflix και την προσωπική του σχέση με τον χρόνο. Ο καταξιωμένος ηθοποιός και σκηνοθέτης παραδέχθηκε πως δεν του αρέσει καθόλου η εικόνα του, ενώ αποκάλυψε το παρασκήνιο της συνεργασίας του με τον Σωτήρη Τσαφούλια.
| Θέμα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Τρέχουσα Παράσταση | «Ο Φονιάς» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά |
| Ρόλος | Σκηνοθέτης |
| Σημαντική Συνεργασία | Σωτήρης Τσαφούλιας (Ριφιφί) |
| Πλατφόρμα Προβολής | Netflix (Ταινία «Ευτυχία») |
| Προσωπικό Βίωμα | Bullying για το όνομα στην παιδική ηλικία |
| Φιλοσοφία Ζωής | Συγχώρεση λαθών και αυτογνωσία |
Η φετινή καλλιτεχνική περίοδος βρίσκει τον Πυγμαλίωνα Δαδακαρίδη σε μια δημιουργική κορύφωση, καθώς ισορροπεί ανάμεσα στην υποκριτική και τη σκηνοθεσία. Η ενασχόλησή του με απαιτητικά κείμενα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά αποδεικνύει την πρόθεσή του να εξελίσσεται διαρκώς, μακριά από την ασφάλεια των τηλεοπτικών στερεοτύπων.
Συνήθως εμένα δεν μου… αρέσω καθόλου. Παρατηρώ ότι έχουν περάσει τα χρόνια, ότι έχω αλλάξει. Συγχωρώ περισσότερα πια τα λάθη μου.
Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Ηθοποιός & Σκηνοθέτης
Η απομυθοποίηση του Netflix και η «Ευτυχία»
Μιλώντας στην εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ», ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην παρουσία ελληνικών παραγωγών στις διεθνείς πλατφόρμες. Παρά τη χαρά του για την προβολή της ταινίας «Ευτυχία» στο Netflix, ο ίδιος παραμένει προσγειωμένος, τονίζοντας ότι η καθημερινότητά του δεν άλλαξε καθόλου μετά από αυτή την εξέλιξη.
«Ξύπνησα την άλλη μέρα και ήταν Δευτέρα», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως η εγχώρια παραγωγή πρέπει να στοχεύει στην ποιότητα ανεξαρτήτως πλατφόρμας. Η ειλικρίνειά του αυτή λειτουργεί ως ένα μάθημα ρεαλισμού για τον καλλιτεχνικό χώρο, όπου συχνά η λάμψη των social media συγχέεται με την ουσιαστική επαγγελματική επιτυχία.
Ο ιδιαίτερος δεσμός με τον Σωτήρη Τσαφούλια
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον Σωτήρη Τσαφούλια, τον οποίο ο Δαδακαρίδης χαρακτήρισε ως το «γούρι» του. Οι δυο τους έχουν συνδημιουργήσει μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των τελευταίων ετών, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τη σειρά Ριφιφί, η οποία απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.
Σύμφωνα με τη Θεωρία της Αυτοαντίληψης — η οποία υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι αναπτύσσουν τις στάσεις τους παρατηρώντας τη δική τους συμπεριφορά και τις επιτυχίες τους — η συνεργασία αυτή φαίνεται να έχει διαμορφώσει ένα ισχυρό καλλιτεχνικό DNA. Ο Δαδακαρίδης υπερασπίστηκε τις δημόσιες τοποθετήσεις του σκηνοθέτη, σημειώνοντας πως ο ίδιος γνωρίζει άριστα πώς να διαχειρίζεται τη δημοσιότητα.
Η μάχη με τον χρόνο και την αυτοεικόνα
Σε μια σπάνια εξομολόγηση, ο ηθοποιός παραδέχθηκε πως δεν του αρέσει καθόλου η εικόνα του στην οθόνη. Παρατηρώντας τις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος, δήλωσε πως πλέον συγχωρεί περισσότερο τα λάθη του, μια διαδικασία που τον βοηθά να δείχνει κατανόηση και στους ανθρώπους γύρω του.
Αυτή η εσωτερική αναζήτηση συνδέεται άμεσα με την τρέχουσα δουλειά του στην παράσταση Ο Φονιάς, όπου η σκηνοθετική του ματιά εστιάζει στις ανθρώπινες αδυναμίες. Αναλυτές του καλλιτεχνικού χώρου επισημαίνουν πως η στάση του Δαδακαρίδη αντανακλά μια νέα ωριμότητα, η οποία τον απομακρύνει από το κλασικό μοντέλο του «ζεν πρεμιέ» και τον καθιερώνει ως έναν βαθιά σκεπτόμενο δημιουργό.
Τα παιδικά χρόνια και το bullying για το όνομα
Κλείνοντας, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης αναφέρθηκε στην παιδική του ηλικία και την υποστήριξη που έλαβε από τους υπέροχους γονείς του. Αποκάλυψε πως στο παρελθόν είχε δεχθεί bullying για το όνομά του, το οποίο χαρακτήρισε ως «γλωσσοδέτη», αν και διευκρίνισε πως δεν επρόκειτο για τη βία που παρατηρείται σήμερα.
Η αποκάλυψη ότι η μητέρα του τον φώναζε «Λίο» πρόσθεσε μια τρυφερή νότα στη συνέντευξη, υπενθυμίζοντας πως πίσω από τον καταξιωμένο καλλιτέχνη κρύβεται ένας άνθρωπος που εκτιμά τις ρίζες του. Η επόμενη μέρα τον βρίσκει αφοσιωμένο στο θέατρο, συνεχίζοντας να αναζητά την αλήθεια μέσα από την τέχνη του.