Πέτρος Γαϊτάνος: Γιατί η σύγχρονη εποχή οδηγεί σε φαινόμενα ασυδοσίας

Ο Πέτρος Γαϊτάνος, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο ένθετο Enjoy, τοποθετείται για την πνευματική κρίση και την ασυδοσία που χαρακτηρίζει τη σημερινή κοινωνία. Ο γνωστός καλλιτέχνης υπογραμμίζει την ανάγκη για συνέπεια στην τέχνη και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την απομάκρυνση των νέων από τις αιώνιες αξίες.

Η δημόσια τοποθέτηση του καλλιτέχνη έρχεται σε μια στιγμή που ο διάλογος για τα όρια της ελευθερίας και την ποιότητα του πολιτιστικού προϊόντος βρίσκεται στο επίκεντρο. Ο Πέτρος Γαϊτάνος, διατηρώντας μια σταθερή πορεία δεκαετιών, επιχειρεί να συνδέσει την καλλιτεχνική δημιουργία με το ηθικό υπόβαθρο του ατόμου, υποστηρίζοντας ότι η τέχνη δεν είναι αποκομμένη από την πνευματική κατάσταση του δημιουργού της.

Η τέχνη ως ανάχωμα στην επιφάνεια και τα εφήμερα καλέσματα

Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, η διατήρηση του βάθους στην τέχνη απαιτεί υπομονή και αυτοθυσία. Σε μια εποχή όπου η προβολή υπερισχύει της ουσίας, η συνέπεια του δημιουργού αποτελεί το μοναδικό εργαλείο αντίστασης. Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στην έννοια της αισθητικής ηθικής — η αρχή όπου η ποιότητα ενός έργου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ηθική ακεραιότητα του δημιουργού του — και καθιστά το έργο διαχρονικά ελκυστικό.

Όπως επισημαίνει και η Πέγκυ Σταθακοπούλου σε πρόσφατη ανάλυσή της για την ευθύνη των καλλιτεχνών, η δημόσια σφαίρα απαιτεί μια ενημερωμένη και συγκροτημένη άποψη. Για τον Γαϊτάνο, όταν η τέχνη γεννάται με σκοπό να υπηρετήσει τον συνάνθρωπο, διατηρεί το βάθος της φυσικά, αναδεικνύοντας πάντα εκείνον που την επιλέγει και όχι το αντίστροφο.

Η κρίση αξιών και η «αναρχία» των νέων γενεών

Ο καλλιτέχνης δεν διστάζει να μιλήσει για κρίση αξιών, εκφράζοντας τη λύπη του για τον τρόπο που οι νεότερες γενιές παραδίδονται στην αρνητική πλευρά της ανθρώπινης φύσης. Αναφέρεται συγκεκριμένα σε φαινόμενα παρακοής, αναρχίας και αποστασίας, τα οποία συνδέει με έναν άκριτο δικαιωματισμό που στερείται πνευματικού έρματος.

Παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων επισημαίνουν ότι αυτή η τάση προς την ασυδοσία πηγάζει συχνά από την έλλειψη σταθερών προτύπων. Ο Γαϊτάνος υποστηρίζει ότι η ποιότητα κάθε γενιάς κρίνεται από την αυθόρμητη κίνηση προς την κακία ή την αρετή, τονίζοντας ότι η σημερινή άρνηση του θείου οδηγεί σε μια επικίνδυνη κοινωνική απορρύθμιση.

Το παράδοξο της προβολής και η αναζήτηση της ουσίας

Η σύγκρουση μεταξύ τέχνης και βιοπορισμού αποτελεί ένα διαρκές ζήτημα στον καλλιτεχνικό χώρο. Όπως έχει αναδείξει και ο Αιμιλιανό Σταματάκης, η ανάγκη του καλλιτέχνη να αντιμετωπίζει τον εαυτό του ως εμπορεύσιμο προϊόν δημιουργεί δομικές παθογένειες που αλλοιώνουν την καλλιτεχνική πρόθεση.

Για τον Πέτρο Γαϊτάνο, η λύση βρίσκεται στην επιστροφή στις αιώνιες αξίες. Η τέχνη που στοχεύει στην ανάδειξη υψηλών προτύπων, όπως έχει τονίσει και η Άντζελα Γκερέκου, αποτελεί το μοναδικό δρόμο για την υπέρβαση της σημερινής παρακμής. Η «σωτήρια οδός», κατά τον ίδιο, παραμένει η μόνη διέξοδος από το τέλμα της κοινωνικής ασυδοσίας.

Η επόμενη μέρα για την καλλιτεχνική δημιουργία

Εν αναμονή των νέων του μουσικών παραστάσεων, ο καλλιτέχνης επιμένει ότι οι αγαθές προθέσεις είναι αυτές που διαφυλάσσουν την ποιότητα και την επικοινωνία με το κοινό. Η συνέπεια δεν είναι απλώς μια επαγγελματική επιλογή, αλλά μια στάση ζωής που απαιτεί διαρκή εγρήγορση απέναντι στις σειρήνες της εύκολης δημοσιότητας.

Σε ένα περιβάλλον που μεταβάλλεται ραγδαία, η ανάγκη για πνευματική ανασυγκρότηση προβάλλει επιτακτική. Η πρόκληση για τους δημιουργούς παραμένει η ισορροπία ανάμεσα στην εξέλιξη και τη διατήρηση της παράδοσης, ως το μοναδικό αντίδοτο στην πολιτισμική ισοπέδωση που βιώνει η σύγχρονη κοινωνία.