Πάνος Σόμπολος: Οι αποκαλύψεις για το «ριφιφί του αιώνα» και η απόγνωση των θυμάτων

Ο κορυφαίος αστυνομικός ρεπόρταζ Πάνος Σόμπολος περιέγραψε τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από το «ριφιφί του αιώνα», αποκαλύπτοντας την ύπαρξη ενός κινηματογραφικού τούνελ με ράγες και τη στιγμή που αντίκρισε τα θύματα να χάνουν τις περιουσίες τους. Η μαρτυρία του έρχεται να φωτίσει το παρασκήνιο μιας υπόθεσης που απασχόλησε την κοινή γνώμη για δεκαετίες, με τη λεία να αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 5 δισεκατομμυρίων δραχμών.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια του ανανεωμένου ενδιαφέροντος για το μεγαλύτερο έγκλημα στα ελληνικά χρονικά, το οποίο επανήλθε στην επικαιρότητα λόγω της πρόσφατης τηλεοπτικής σειράς που υπογράφει ο Σωτήρης Τσαφούλιας. Το παρασκήνιο της υπόθεσης παραμένει ανεξάντλητο, καθώς οι λεπτομέρειες της προετοιμασίας υποδηλώνουν μια εγκληματική οργάνωση με υψηλή τεχνική κατάρτιση.

Η κινηματογραφική κατασκευή του τούνελ και οι ράγες

Όπως ανέφερε ο έμπειρος δημοσιογράφος στην εκπομπή του OPEN, η εικόνα που αντίκρισε όταν κατέβηκε στο σημείο της ληστείας ήταν πρωτοφανής για τα δεδομένα της εποχής. Οι δράστες είχαν κατασκευάσει σταθερά υποστυλώματα και σιδηροδρομικές ράγες μέσα στο τούνελ, προκειμένου να μεταφέρουν το βαγονέτο με τα χώματα.

Η στρατηγική τους ήταν εξαιρετικά μελετημένη, καθώς άδειαζαν τα χώματα απευθείας στον ποταμό Ιλισό, εξαφανίζοντας κάθε ίχνος της εκσκαφής. Η ακρίβεια της διαδρομής, η οποία κατέληγε ακριβώς κάτω από τις θυρίδες, παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο σκοτεινά σημεία της έρευνας.

Η εμπλοκή ειδικών και η μαθηματική ακρίβεια

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που διατύπωσε ο Πάνος Σόμπολος, το έργο αυτό δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς τη συνδρομή ανθρώπων με εξειδικευμένες γνώσεις. Η θεωρία της εμπλοκής μηχανικού ή αρχιτέκτονα ενισχύεται από το γεγονός ότι οι δράστες γνώριζαν την ακριβή γεωγραφική θέση των στόχων τους.

Η χρήση μαθηματικής ακρίβειας στην ανασκαφή υποδηλώνει ότι υπήρχαν σχέδια των υπογείων της τράπεζας ή εσωτερική πληροφόρηση. Αυτό το στοιχείο μετέτρεψε το ριφιφί σε μια επιχείρηση υψηλού ρίσκου που εκτελέστηκε με χειρουργική ακρίβεια, αφήνοντας τις αρχές σε αδιέξοδο.

Αναλυτές του αστυνομικού ρεπορτάζ και παλαιοί ερευνητές επισημαίνουν ότι η υπόθεση αυτή αποτελεί σημείο αναφοράς για την εγκληματολογία. Η πολυπλοκότητα του σχεδιασμού και η πειθαρχία των δραστών δείχνουν μια δομή που σπάνια συναντάται σε κοινές ληστείες, γεγονός που εξηγεί γιατί η υπόθεση παραμένει θρυλική.

Η ανθρώπινη τραγωδία και η απώλεια των 5 δισεκατομμυρίων

Πέρα από το τεχνικό σκέλος, ο Πάνος Σόμπολος στάθηκε ιδιαίτερα στην ανθρώπινη πλευρά της ληστείας. Περιέγραψε σκηνές απόλυτης απόγνωσης, με γυναίκες να τραβούν τα μαλλιά τους έξω από την τράπεζα, έχοντας χάσει κειμήλια γενεών, χρυσές λύρες και μετρητά.

Η λεία, που υπολογίστηκε τότε στα 5 δισεκατομμύρια δραχμές, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με απόλυτη ακρίβεια. Καθώς τα αντικείμενα βρίσκονταν σε θυρίδες και όχι σε τραπεζικές καταθέσεις, ο πραγματικός πλούτος που εκλάπη παραμένει ένα ανεξήγητο μυστήριο που συνοδεύει την ιστορία.

Η επόμενη μέρα και η ιστορική μνήμη

Η υπόθεση του ριφιφί συνεχίζει να γοητεύει και να τρομάζει, λειτουργώντας ως μια υπενθύμιση της ευάλωτης φύσης των συστημάτων ασφαλείας του παρελθόντος. Η αναμόχλευση των αναμνήσεων από πρωταγωνιστές του ρεπορτάζ προσφέρει μια πολύτιμη καταγραφή της κοινωνικής και εγκληματικής ιστορίας της Αθήνας.

Εν αναμονή νέων στοιχείων ή ιστορικών αναλύσεων, η μαρτυρία του Σόμπολου επιβεβαιώνει ότι το «ριφιφί του αιώνα» δεν ήταν απλώς μια κλοπή, αλλά μια τομή στην ελληνική πραγματικότητα. Η κληρονομιά αυτής της υπόθεσης παραμένει ζωντανή, τροφοδοτώντας τη φαντασία δημιουργών και το ενδιαφέρον των νεότερων γενεών.