Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ: Πώς στήθηκε το θρησκευτικό έπος και το τρικ με τα μάτια του Robert Powell

Το αριστούργημα του Φράνκο Τζεφιρέλι παραμένει το κορυφαίο τηλεοπτικό γεγονός, με το παρασκήνιο της επιλογής του Robert Powell να κρύβει απίστευτες λεπτομέρειες. Από την αρχική οντισιόν για τον ρόλο του Ιούδα μέχρι το ειδικό μακιγιάζ που καθήλωσε εκατομμύρια θεατές, η παραγωγή του 1977 άλλαξε την ιστορία της μικρής οθόνης.

Η παραγωγή της σειράς Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ αποτελεί ένα σημείο αναφοράς στην παγκόσμια τηλεοπτική ιστορία, συνδυάζοντας τη θρησκευτική ευλάβεια με την κινηματογραφική αρτιότητα. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Zappit, η επιτυχία του έργου δεν ήταν τυχαία, αλλά βασίστηκε σε μια εξαντλητική προετοιμασία και σε σκηνοθετικές επιλογές που άγγιξαν τα όρια της τελειομανίας.

Από τον Ιούδα στον ρόλο του Θεανθρώπου

Μια από τις πιο συγκλονιστικές αποκαλύψεις αφορά τον ίδιο τον πρωταγωνιστή, καθώς ο Robert Powell δεν προσήλθε αρχικά για να ενσαρκώσει τον Χριστό. Ο ηθοποιός είχε περάσει από οντισιόν για τον ρόλο του Ιούδα, όμως το βλέμμα του ήταν εκείνο που άλλαξε τον ρου της παραγωγής.

Ο Φράνκο Τζεφιρέλι μαγεύτηκε αμέσως από την πνευματικότητα που εξέπεμπαν τα μάτια του Powell, αναγνωρίζοντας σε αυτόν τη μορφή που αναζητούσε. Αυτή η αιφνίδια αλλαγή πλάνων οδήγησε στη δημιουργία μιας από τις πιο εμβληματικές ερμηνείες όλων των εποχών.

Το μυστικό του βλέμματος και το eyeliner

Για να επιτευχθεί η υπερκόσμια αίσθηση που αφήνει ο Ιησούς στη σειρά, ο Τζεφιρέλι εφάρμοσε ένα μοναδικό οπτικό τρικ. Έδωσε στον Powell την αυστηρή οδηγία να μην ανοιγοκλείνει τα βλέφαρά του κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

Είναι χαρακτηριστικό πως στις έξι συνολικά ώρες της σειράς, ο ενήλικας Ιησούς ανοιγοκλείνει τα μάτια του μόνο μία φορά. Για να ενισχυθεί αυτή η ένταση, οι μακιγιέρ χρησιμοποιούσαν σκούρο μπλε eyeliner στο πάνω μέρος του ματιού και λευκό στο κάτω, δημιουργώντας ένα βλέμμα που έμοιαζε να διαπερνά την οθόνη.

Αναλυτές της τηλεοπτικής ιστορίας επισημαίνουν ότι αυτή η σκηνοθετική εμμονή στη λεπτομέρεια ήταν που προσέδωσε στη σειρά τη διαχρονική της αξία. Η στατικότητα του βλέμματος λειτούργησε ως εργαλείο υποβολής, κάνοντας τον θεατή να νιώθει μια συνεχή σύνδεση με τον χαρακτήρα.

Το μπάτζετ των 18 εκατομμυρίων και οι απορρίψεις

Το 1977, το ποσό των 18 εκατομμυρίων δολαρίων για μια τηλεοπτική παραγωγή θεωρούνταν αστρονομικό. Ο Τζεφιρέλι κατάφερε να συγκεντρώσει μια ελίτ ηθοποιών, όπως η Claudia Cardinale και ο Anthony Quinn, εξασφαλίζοντας κύρος στο εγχείρημα.

Ωστόσο, ο σκηνοθέτης ήταν αμείλικτος στις επιλογές του, απορρίπτοντας ιερά τέρατα του κινηματογράφου όπως ο Al Pacino και ο Dustin Hoffman. Η αιτιολογία του ήταν πως οι συγκεκριμένοι ηθοποιοί ήταν «πολύ γήινοι» για να αποδώσουν τη θεϊκή φύση του ρόλου.

Η κληρονομιά και η «κατάρα» της ταύτισης

Για τον Robert Powell, η συμμετοχή στη σειρά λειτούργησε ως δίκοπο μαχαίρι. Η ταύτισή του με τον ρόλο ήταν τόσο απόλυτη που ο κόσμος τον σταματούσε στον δρόμο ζητώντας την ευλογία του, ενώ η φωτογραφία του κοσμεί μέχρι σήμερα αμέτρητα εικονοστάσια παγκοσμίως.

Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος δεν ήταν θρησκευόμενος πριν από την έναρξη των γυρισμάτων, η εμπειρία αυτή τον επηρέασε βαθιά. Η σειρά συνεχίζει να προβάλλεται κάθε Πάσχα, διατηρώντας ζωντανό το μεγαλύτερο θρησκευτικό έπος που δημιουργήθηκε ποτέ για τη μικρή οθόνη.

Τι αναμένεται στη συνέχεια

Το παρασκήνιο όμως δεν σταματά εδώ, καθώς υπάρχουν ακόμα αδιευκρίνιστες λεπτομέρειες για τις πιο ακριβές σκηνές και τα λάθη που ξέφυγαν στο μοντάζ. Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος, θα αποκαλυφθούν τα ατυχήματα των γυρισμάτων που παραλίγο να αλλάξουν την πορεία της σειράς.