- Ο Νίκος Τερζής θεωρεί τη Eurovision πλέον περισσότερο πολιτικό παρά μουσικό θεσμό.
- Χαρακτηρίζει τη συμμετοχή του Ακύλα ως μια έξυπνη και 'εκλεπτυσμένη φασαρία'.
- Ο συνθέτης δεν επιθυμεί να γράψει τραγούδι για τον Ακύλα, εστιάζοντας σε δικά του projects.
- Εκφράζει την εμπιστοσύνη του στη νέα γενιά καλλιτεχνών και τις φρέσκες ιδέες τους.
Ο καταξιωμένος συνθέτης Νίκος Τερζής, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν, τοποθετείται για την ελληνική συμμετοχή στη Eurovision 2026. Χαρακτηρίζει την προσέγγιση του Ακύλα ως μια «εκλεπτυσμένη φασαρία», ενώ εξηγεί τους λόγους που ο ίδιος έχει επιλέξει να αποστασιοποιηθεί από τον θεσμό, εστιάζοντας στην έντονη πολιτικοποίηση του διαγωνισμού τα τελευταία χρόνια.
| Θέμα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Πηγή Συνέντευξης | Περιοδικό Λοιπόν |
| Δημοσιογράφος | Παναγιώτης Βαζαίος |
| Κεντρικό Πρόσωπο | Νίκος Τερζής |
| Θέμα Σχολιασμού | Ακύλας & Eurovision 2026 |
| Χαρακτηρισμός Τραγουδιού | Εκλεπτυσμένη φασαρία |
Η σχέση του Νίκου Τερζή με τον ευρωπαϊκό διαγωνισμό τραγουδιού μετρά δεκαετίες επιτυχιών, έχοντας υπογράψει μερικές από τις πιο εμβληματικές συμμετοχές της Ελλάδας. Αυτή η εμπειρία προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάλυσή του για το σημερινό τοπίο της Eurovision.
Θεωρώ ότι ο Ακύλας επιλέγει μια πιο εκλεπτυσμένη φασαρία, ενώ παράλληλα αναδεικνύει και την ευαισθησία του.
Νίκος Τερζής, Συνθέτης
Η «πολιτική» Eurovision και η μουσική ουσία
Μιλώντας στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Βαζαίο, ο συνθέτης παραδέχθηκε πως τα τελευταία χρόνια έχει επιλέξει να κρατήσει αποστάσεις. Η αιτία εντοπίζεται στη μετατόπιση του κέντρου βάρους από την τέχνη στις διεθνείς σκοπιμότητες.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο θεσμός έχει μετατραπεί περισσότερο σε πολιτική υπόθεση και λιγότερο σε μουσική. «Εμένα με ενδιαφέρει μόνο η μουσική στη ζωή μου, τίποτα άλλο», τόνισε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας την ανάγκη επιστροφής στις καλλιτεχνικές αξίες.
Αυτή η τάση αποστασιοποίησης δεν είναι σπάνια ανάμεσα σε έμπειρους δημιουργούς. Όπως έχει επισημάνει και ο Πέτρος Γαϊτάνος, η εμπορευματοποίηση και ο θόρυβος γύρω από τον διαγωνισμό συχνά επισκιάζουν την ίδια τη δημιουργία.
Η ανάλυση για τον Ακύλα και το «Ferto»
Παρά την προσωπική του αποχή, ο Νίκος Τερζής παρακολουθεί με ενδιαφέρον τη νέα γενιά. Για τον φετινό εκπρόσωπο, τον Ακύλα, εκφράστηκε με ιδιαίτερα θερμά λόγια, χαρακτηρίζοντάς τον «πολύ συμπαθητικό παιδί».
Αναλύοντας τη στρατηγική της ελληνικής συμμετοχής, ο συνθέτης διέκρινε δύο δρόμους: τον καθαρά μουσικό και εκείνον της «φασαρίας». Θεωρεί πως ο Ακύλας επιλέγει μια εκλεπτυσμένη εκδοχή της δεύτερης οδού, η οποία του ταιριάζει απόλυτα.
«Αναδεικνύει την ευαισθησία του σε σημεία που αλλάζει το ύφος του κομματιού», σημείωσε ο Τερζής. Η άποψη αυτή έρχεται σε αντίθεση με πιο συντηρητικές προσεγγίσεις, όπως η σκληρή κριτική της Νατάσας Ράγιου, η οποία εστίασε στην αισθητική του «Ferto».
Δημιουργική ελευθερία και νέοι καλλιτέχνες
Στην ερώτηση αν θα έγραφε τραγούδι για τον Ακύλα, ο Νίκος Τερζής ήταν αφοπλιστικά ειλικρινής. Δήλωσε πως βρίσκεται σε ένα διαφορετικό δημιουργικό mood, εστιάζοντας σε νέα projects που τον εκφράζουν απόλυτα αυτή την περίοδο.
Εξέφρασε, ωστόσο, την εμπιστοσύνη του στους νέους δημιουργούς. Πιστεύει ότι καλλιτέχνες όπως ο Ακύλας έχουν φρέσκες ιδέες και μπορούν να τα καταφέρουν εξαιρετικά μόνοι τους, χωρίς την ανάγκη των «παλιών» της βιομηχανίας.
Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων από παράγοντες της μουσικής βιομηχανίας αποτελεί η άποψη ότι η πολυφωνία είναι απαραίτητη. Η μουσική, κατά τον Τερζή, είναι ελευθερία και δεν πρέπει να περιορίζεται σε ένα μόνο είδος, όπως το έντεχνο.
Η επόμενη μέρα για την ελληνική συμμετοχή
Καθώς πλησιάζουν οι ημερομηνίες για τη μάχη του Ακύλα στη Βιέννη, οι απόψεις των ειδικών συνεχίζουν να διίστανται. Ο Νίκος Τερζής, πάντως, βλέπει στον Ακύλα ένα έξυπνο παιδί με έντονη πρωτοτυπία και ιδιαίτερο στιλ.
Η προσέγγιση του συνθέτη αναδεικνύει μια ώριμη αποδοχή της εξέλιξης της pop μουσικής. Αντίστοιχη «αλήθεια» στο πρόσωπο του Ακύλα έχει αναγνωρίσει και ο Μίλτος Πασχαλίδης, τονίζοντας τη σημασία της αυθεντικότητας στη σκηνή.
Το σίγουρο είναι πως η «εκλεπτυσμένη φασαρία» της Ελλάδας έχει ήδη καταφέρει να προκαλέσει συζητήσεις, αποδεικνύοντας πως η πρόκληση και η ευαισθησία μπορούν να συνυπάρξουν στον απαιτητικό κόσμο της Eurovision.