- Η Νικολέτα Βλαβιανού καταγγέλλει τον τοξικό ανταγωνισμό και την υπονόμευση στον χώρο του θεάτρου.
- Υπογραμμίζει την απουσία αξιοκρατίας στις σύγχρονες παραγωγές σε σύγκριση με το παρελθόν.
- Επισημαίνει τη μετάλλαξη του θεάτρου από βιοποριστικό επάγγελμα σε οικονομική συνήθεια των λίγων.
- Συνδέει την επιτυχία των παλιών σειρών με την ποιότητα και την ενότητα των ηθοποιών εκείνης της εποχής.
Η Νικολέτα Βλαβιανού, σε μια αφοπλιστική συνέντευξη στην εφημερίδα On Time Σαββατοκύριακο, προχωρά σε μια βαθιά ανατομή της παθογένειας του ελληνικού θεάτρου. Η δημοφιλής ηθοποιός περιγράφει με γλαφυρότητα τις «πισώπλατες μαχαιριές» που δέχθηκε στην καριέρα της, ενώ καταγγέλλει την έλλειψη αξιοκρατίας και τη μετατροπή της τέχνης σε μια «αστική συνήθεια» χωρίς συλλογικό όραμα.
| Θέμα Ανάλυσης | Θέση Νικολέτας Βλαβιανού |
|---|---|
| Επαγγελματικό Περιβάλλον | Απολύτως ανταγωνιστικό, με συχνές «πισώπλατες μαχαιριές». |
| Αξιοκρατία | Υπήρχε στο παρελθόν, σήμερα κυριαρχούν οι πιέσεις και τα τηλεφωνήματα. |
| Οικονομική Κατάσταση | Μετά το 2000 το θέατρο έγινε «αστική συνήθεια» αντί για επάγγελμα. |
| Συλλογικές Συμβάσεις | Πετύχαιναν παλιά λόγω της ενότητας των ηθοποιών. |
| Τηλεθέαση Παλιών Σειρών | Οφείλεται στην αξιοκρατία και την ικανότητα των συντελεστών. |
Η εξομολόγηση αυτή της ηθοποιού έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου η ίδια αναστοχάζεται τις επαγγελματικές συνθήκες που επικρατούν στον καλλιτεχνικό χώρο. Έχοντας διαγράψει μια πολυετή διαδρομή, η Νικολέτα Βλαβιανού συνδέει το παρόν με το παρελθόν, υπενθυμίζοντας πως η καλλιτεχνική επιβίωση απαιτεί πλέον περισσότερα από απλό ταλέντο.
Παλιά υπήρχε μεγαλύτερη αγάπη για το σύνολο και άμιλλα, όχι αυτός ο ανταγωνισμός που υπάρχει σήμερα. Υπήρχε αξιοκρατία.
Νικολέτα Βλαβιανού, Ηθοποιός
Ο ανταγωνισμός πίσω από την αυλαία
Η ηθοποιός δεν δίστασε να αναφερθεί στον σκληρό ανταγωνισμό που βίωσε, ο οποίος συχνά ξεπερνούσε τα όρια της ευγενούς άμιλλας. Όπως εξήγησε στη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου, η δραματική σχολή της καλλιέργησε την αξία του «όλοι μαζί», μια προσδοκία που διαψεύστηκε βίαια στην επαγγελματική αρένα.
«Μου συνέβησαν πολλά που δεν καταλάβαινα, από ανθρώπους μεγαλύτερους οι οποίοι δεν είχαν ανάγκη να ρίξουν αυτά τα “μαχαίρια”», ανέφερε χαρακτηριστικά. Η ίδια περιέγραψε περιπτώσεις όπου συνάδελφοί της προσπαθούσαν να κολακέψουν τους επιχειρηματίες εις βάρος της, καθιστώντας την συχνά εύκολο στόχο.
Προτεινόμενο Γιάννης Μπουρούσης: Ο εκφοβισμός της κόρης του – Η εξομολόγηση για το τραύμα του ύψους στην Αθήνα
Η χαμένη αξιοκρατία και το «παλιό» θέατρο
Συγκρίνοντας τις δύο εποχές, η Νικολέτα Βλαβιανού υπογράμμισε πως στο παρελθόν η αξιοκρατία ήταν ο βασικός πυλώνας της ανόδου ενός ηθοποιού. Σήμερα, θεωρεί πως το σανίδι έχει επηρεαστεί από πολιτικές πιέσεις και τηλεφωνήματα, στοιχεία που αλλοιώνουν την ποιότητα του αποτελέσματος.
«Αν ήσουν ικανός, ανέβαινες στο σανίδι. Αν δεν ήσουν, δεν έμπαινες εύκολα», τόνισε, συμπληρώνοντας πως αυτός είναι ο λόγος που οι παλιές τηλεοπτικές σειρές διατηρούν ακόμα και σήμερα υψηλά ποσοστά τηλεθέασης. Η διαφορά έγκειται στην αγάπη για το σύνολο που χαρακτήριζε τις παλαιότερες γενιές.
Από επάγγελμα σε «αστική συνήθεια»
Μια από τις πιο καίριες παρατηρήσεις της αφορούσε την οικονομική μετάλλαξη του κλάδου μετά το 2000. Ενώ παλαιότερα το θέατρο ήταν ένα βιοποριστικό επάγγελμα που ένωνε τους ηθοποιούς μέσω των συλλογικών συμβάσεων, πλέον έχει μετατραπεί σε μια συνήθεια για όσους έχουν οικονομική πριμοδότηση.
Σύμφωνα με παρατηρητές των καλλιτεχνικών δρώμενων, η τάση αυτή δημιουργεί ένα νέο τοπίο όπου η επαγγελματική αυτονομία περιορίζεται. Η Νικολέτα Βλαβιανού, η οποία πρόσφατα ξεκίνησε ένα νέο θεατρικό εγχείρημα, επισημαίνει πως η απώλεια της ενότητας των ηθοποιών έχει οδηγήσει στην αποδυνάμωση των εργασιακών τους δικαιωμάτων.
Η επόμενη μέρα για το ελληνικό σανίδι
Παρά τις απογοητεύσεις, η ηθοποιός συνεχίζει να υπηρετεί την τέχνη της με πάθος, αν και έχει παραδεχτεί πως οι αντίξοες επαγγελματικές συνθήκες θα την έκαναν διστακτική αν ξεκινούσε σήμερα. Η ανάγκη για διαφάνεια και αξιοκρατία παραμένει το ζητούμενο για μια υγιή καλλιτεχνική δημιουργία.
Η στάση της απέναντι σε φαινόμενα όπως ο εργασιακός εκφοβισμός παραμένει σταθερή, τονίζοντας πως η ηθική δικαίωση είναι εξίσου σημαντική με την επαγγελματική επιτυχία. Το θέατρο οφείλει να επιστρέψει στις ρίζες του, όπου το συλλογικό όραμα υπερβαίνει τον ατομικό ανταγωνισμό.
Πώς να διαχειριστείτε τον ανταγωνισμό στον εργασιακό χώρο
- Εστιάστε στη δική σας εξέλιξη και ποιότητα δουλειάς αντί να αναλώνεστε σε συγκρίσεις.
- Κρατήστε επαγγελματικές αποστάσεις από άτομα που επιδεικνύουν τοξική συμπεριφορά.
- Αναζητήστε συμμάχους που μοιράζονται τις ίδιες αξίες για τη δημιουργία ενός υγιούς υποστηρικτικού δικτύου.
- Τεκμηριώστε τα επιτεύγματά σας ώστε η αξία σας να είναι ορατή στους ανωτέρους σας με αντικειμενικά κριτήρια.
