- Η σύγχρονη ελληνική τηλεόραση αποτελεί πλέον σημαντική καλλιτεχνική πρόκληση για τους ηθοποιούς.
- Το θέατρο λειτουργεί ως ο κύριος χώρος εκπαίδευσης ελλείψει εξειδικευμένων κινηματογραφικών σπουδών.
- Η επαγγελματική ανασφάλεια θεωρείται αποδεκτό και αναπόφευκτο κομμάτι της καλλιτεχνικής διαδρομής.
- Η προσωπική ευτυχία στη δουλειά υπερτερεί των τυπικών βραβείων και της εξωτερικής αναγνώρισης.
Ο Νικόλας Παπαγιάννης, σε μια εφ’ όλης της ύλης συζήτηση στην εκπομπή Talk To Mad, ανέλυσε τη νέα πραγματικότητα της ελληνικής μυθοπλασίας και τον ρόλο του θεάτρου ως βασικού χώρου εκγύμνασης για τους ηθοποιούς. Ο γνωστός πρωταγωνιστής παραδέχθηκε ότι η επαγγελματική ανασφάλεια είναι αναπόσπαστο κομμάτι της τέχνης του, ενώ προσδιόρισε την επαγγελματική ευτυχία μέσα από τη συνεχή επιθυμία για δημιουργία και την εσωτερική πλήρωση.
| Θεματική Ενότητα | Βασική Τοποθέτηση |
|---|---|
| Τηλεόραση | Πηγή καλλιτεχνικής πρόκλησης |
| Θέατρο | Βασικός χώρος εκγύμνασης |
| Επιβράβευση | Προσωπική ευτυχία στη δουλειά |
| Ανασφάλεια | Αναπόσπαστο κομμάτι του επαγγέλματος |
Η εξέλιξη της ελληνικής τηλεόρασης τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει ένα νέο τοπίο για τους ηθοποιούς, με την επιστροφή της ποιοτικής μυθοπλασίας να λειτουργεί ως μαγνήτης για καλλιτέχνες που παραδοσιακά εστίαζαν στη σκηνή. Αυτή η στρατηγική μετατόπιση της βιομηχανίας προσφέρει πλέον πεδία καλλιτεχνικής έκφρασης που παλαιότερα θεωρούνταν αποκλειστικό προνόμιο του θεάτρου.
Με μένα η επιβράβευση έγινε όταν κατάλαβα ότι εξακολουθώ να πηγαίνω ευτυχισμένος στη δουλειά μου μετά από κάποια χρόνια.
Νικόλας Παπαγιάννης, Ηθοποιός
Η τηλεόραση ως νέα καλλιτεχνική πρόκληση
Ο Νικόλας Παπαγιάννης εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι η σύγχρονη τηλεοπτική παραγωγή τον αφορά άμεσα, καθώς πλέον δεν διαχωρίζει εύκολα τα μέσα στα οποία εργάζεται. Όπως τόνισε στην Αθηνά Κλήμη, η τηλεόραση που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια τον προκαλεί δημιουργικά, αρκεί το περιεχόμενο να συμβαδίζει με την προσωπική του αισθητική.
Η στάση αυτή έρχεται σε μια στιγμή που πολλοί συνάδελφοί του, όπως ο Δημήτρης Κίτσος, επιλέγουν συνειδητά την αποχή, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές προσεγγίσεις των ηθοποιών απέναντι στα media. Για τον Παπαγιάννη, η ποιότητα του σεναρίου και της παραγωγής αποτελούν το μοναδικό κριτήριο επιλογής.
Προτεινόμενο Χάρης Δούκας: Ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών», η πρώτη δουλειά στο Μεταξουργείο και η αδυναμία στον ΛΕΞ
Το θέατρο ως πεδίο εκγύμνασης
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η αναφορά του στο θέατρο ως χώρο εκπαίδευσης, επισημαίνοντας ένα δομικό κενό στην ελληνική καλλιτεχνική παιδεία. Καθώς οι Έλληνες ηθοποιοί δεν έχουν την πολυτέλεια να σπουδάσουν κινηματογράφο ή τηλεόραση με τεκμηριωμένο τρόπο, η σκηνή παραμένει ο βασικός χώρος άσκησης.
Αυτή η διαδικασία «εκγύμνασης» είναι απαραίτητη για να ανταποκριθεί κανείς στις αυξημένες απαιτήσεις της τηλεόρασης σήμερα. Η εμπειρία του από απαιτητικούς ρόλους, όπως η σύνδεση με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, αποδεικνύει πως η θεατρική παιδεία αποτελεί το θεμέλιο για κάθε ιστορική ή κοινωνική ενσάρκωση.
Η ανασφάλεια και η έννοια της προσωπικής επιβράβευσης
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις παρατηρητών των καλλιτεχνικών δρώμενων, η ψυχολογία του ηθοποιού δοκιμάζεται καθημερινά από την αναμονή και την αβεβαιότητα. Ο Παπαγιάννης παραδέχθηκε ότι η επαγγελματική ανασφάλεια είναι συνοδοιπόρος στη ζωή του, μια πραγματικότητα που βιώνουν πολλοί καλλιτέχνες, όπως έχει περιγράψει και η Νικολέτα Βλαβιανού σχετικά με τις οικονομικές δυσκολίες.
Ωστόσο, για τον ίδιο, η πραγματική επιβράβευση δεν έρχεται μέσα από βραβεία ή εξωτερική αναγνώριση. Η εσωτερική πλήρωση προκύπτει από το γεγονός ότι παραμένει ευτυχισμένος στη δουλειά του μετά από τόσα χρόνια, επιβεβαιώνοντας πως βρίσκεται στον σωστό δρόμο.
Η επόμενη μέρα και η επαγγελματική ευτυχία
Καταλήγοντας, ο ηθοποιός σημείωσε πως μια πιο σταθερή επαγγελματική διαδρομή ίσως να μην του προσέφερε την ίδια ικανοποίηση. Η συνειδητή επιλογή ενός δρόμου γεμάτου προκλήσεις φαίνεται να είναι ο καταλύτης της εξέλιξής του, διατηρώντας ζωντανό το κίνητρο για δημιουργία.
Η τηλεοπτική του παρουσία αναμένεται να συνεχιστεί με το ίδιο υψηλό επίπεδο απαιτήσεων, ενισχύοντας τη θέση του ως έναν από τους πιο ποιοτικούς εκπροσώπους της γενιάς του. Οι επόμενες κινήσεις του θα δείξουν αν η ισορροπία μεταξύ σκηνής και οθόνης θα παραμείνει η βασική του προτεραιότητα.
