- Ο Μιχάλης Ρακιντζής έζησε 4 μήνες στις Κάννες παίζοντας σε πριβέ εστιατόριο.
- Το κοινό του περιλάμβανε τον Ντιβαλιέ και τον πρώην υπουργό πετρελαίων της Περσίας.
- Ο καλλιτέχνης παραδέχτηκε πως δεν γνώριζε κλασικά ελληνικά τραγούδια εκείνη την εποχή.
- Εξέφρασε τη μεταμέλειά του που δεν ανακάλυψε νωρίτερα το έργο του Μάνου Χατζιδάκι.
Ο Μιχάλης Ρακιντζής προχώρησε σε μια αφοπλιστική εξομολόγηση για το ταξίδι του στις Κάννες τη δεκαετία του ’80, αποκαλύπτοντας το παρασκήνιο μιας καριέρας που ξεκίνησε με τελείως διαφορετικές προσδοκίες. Καλεσμένος στην εκπομπή του Ρένου Χαραλαμπίδη, ο δημοφιλής καλλιτέχνης περιέγραψε πώς βρέθηκε να τραγουδά για διεθνείς προσωπικότητες σε ένα κλειστό εστιατόριο μελών, αντί για τα νεανικά κλαμπ που ονειρευόταν.
| Χαρακτηριστικό | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Προορισμός | Κάννες, Γαλλία |
| Διάρκεια Παραμονής | 4 μήνες |
| Τύπος Χώρου | Members-only Εστιατόριο |
| Υψηλοί Προσκεκλημένοι | Ντιβαλιέ, Πρώην Υπουργός Πετρελαίων Περσίας |
| Μουσικές Επιρροές | Αμερικάνικος Σταθμός, Μάνος Χατζιδάκις |
Η δεκαετία του ’80 αποτέλεσε μια εποχή μεγάλων προσδοκιών για την ελληνική ποπ σκηνή, με πολλούς καλλιτέχνες να αναζητούν την τύχη τους στην Ευρώπη. Ο Μιχάλης Ρακιντζής, έχοντας ήδη διαγράψει μια σημαντική πορεία, βρέθηκε στη γαλλική Ριβιέρα κυνηγώντας το διεθνές όνειρο, σε μια περίοδο που η μουσική βιομηχανία λειτουργούσε με τελείως διαφορετικούς όρους από τους σημερινούς.
Ένιωθα ενοχές που αυτά τα πράγματα δεν τα είχα μάθει πολύ νωρίτερα. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά.
Μιχάλης Ρακιντζής, Καλλιτέχνης
Το “κυριλέ” εστιατόριο και οι members-only εμφανίσεις
Όπως αποκάλυψε ο τραγουδιστής το βράδυ της Δευτέρας 11 Μαΐου, η πραγματικότητα που συνάντησε στις Κάννες δεν είχε καμία σχέση με τα νεανικά κλαμπ που φανταζόταν. Αντί για χώρους γεμάτους νεολαία, το συγκρότημά του βρέθηκε να παίζει για τέσσερις μήνες σε ένα από τα πιο πολυτελή εστιατόρια της περιοχής, όπου η είσοδος επιτρεπόταν αποκλειστικά σε μέλη.
Αυτή η αναδρομή έρχεται σε μια στιγμή που ο καλλιτέχνης επαναπροσδιορίζει την πορεία του, όπως έκανε πρόσφατα και με τη συμμετοχή του στη Eurovision, αναλύοντας τις δυσκολίες του παρελθόντος. Το στοιχείο του χιούμορ, όπως τόνισε, ήταν αυτό που τον κράτησε σε φάσεις που ήταν κυριολεκτικά για γέλια και για κλάματα, καθώς η γαλλική καριέρα ξεκίνησε με έναν εντελώς σουρεαλιστικό τρόπο.
Από τον Ντιβαλιέ στον Υπουργό Πετρελαίων
Το κοινό που παρακολουθούσε τον Μιχάλη Ρακιντζή στις Κάννες ήταν κάθε άλλο παρά συνηθισμένο, καθώς περιλάμβανε ισχυρούς άνδρες της παγκόσμιας πολιτικής σκηνής. Ο ίδιος θυμήθηκε χαρακτηριστικά έναν πελάτη που ήταν ο Ντιβαλιέ της Περσίας, ενώ ο ιδιοκτήτης του χώρου ήταν ο πρώην υπουργός πετρελαίων της ίδιας χώρας, ένας άνθρωπος που τους στήριξε σημαντικά.
Η αναφορά σε προσωπικότητες από την Ανατολή θυμίζει τις ιστορίες που έχουν καταγραφεί για τον Σάχη της Περσίας και τις επαφές του με κορυφαίους Έλληνες σταρ της εποχής. Παρά την αγάπη και τη φροντίδα που δέχτηκαν από τον ιδιοκτήτη, ο Ρακιντζής παραδέχτηκε πως αυτή η χρυσή απομόνωση δεν ήταν αυτό που περίμεναν ως νέοι μουσικοί.
Η άγνοια για τα “διαμάντια” της ελληνικής μουσικής
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών της μουσικής βιομηχανίας, η περίπτωση του Ρακιντζή αναδεικνύει το πολιτισμικό χάσμα που αντιμετώπιζαν οι Έλληνες δημιουργοί που μεγάλωσαν με ξένα ακούσματα. Ο ίδιος εξομολογήθηκε πως ένιωσε έντονη αμηχανία όταν Γάλλοι θαμώνες του ζητούσαν το εμβληματικό “Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη” και εκείνος δεν γνώριζε το κομμάτι.
Επισημαίνεται από παράγοντες της αγοράς ότι η στροφή προς την εγχώρια μουσική κληρονομιά γίνεται συχνά με καθυστέρηση για όσους επηρεάστηκαν από τον Αμερικάνικο Σταθμό. Ο Ρακιντζής παραδέχτηκε πως ένιωσε ενοχές που δεν είχε ανακαλύψει νωρίτερα έργα του Μάνου Χατζιδάκι, χαρακτηρίζοντάς τα ως πραγματικά διαμάντια που ανακάλυψε σε μεγαλύτερη ηλικία.
Η καλλιτεχνική ωριμότητα και η επόμενη μέρα
Κλείνοντας την αφήγησή του, ο τραγουδιστής υπογράμμισε πως ποτέ δεν είναι αργά για να εκτιμήσει κανείς την αξία της ελληνικής μουσικής παιδείας. Η εμπειρία των Καννών, αν και διαφορετική από το όνειρο, του προσέφερε μοναδικές παραστάσεις και μαθήματα ζωής που τον καθόρισαν ως δημιουργό και προσωπικότητα.
Σήμερα, ο Μιχάλης Ρακιντζής αντιμετωπίζει εκείνες τις σουρεαλιστικές στιγμές με νοσταλγία και διάθεση αυτοσαρκασμού. Η πορεία του από τα κυριλέ εστιατόρια της Γαλλίας μέχρι τις μεγάλες πίστες της Ελλάδας παραμένει μια από τις πιο ιδιαίτερες διαδρομές στην ιστορία της εγχώριας ποπ κουλτούρας.
