- Η μελοποίηση ποίησης ξεκίνησε για τα αδέλφια Καλογεράκη ως ένα εφηβικό παιχνίδι.
- Η απομυθοποίηση των ποιητών όπως ο Σεφέρης είναι κεντρική στη δουλειά τους.
- Ο Παντελής Καλογεράκης αξιοποιεί τις σπουδές του στο θέατρο για τη μελοποίηση.
- Η ποίηση στο σπίτι τους λειτούργησε ως φυσικό ερέθισμα για τη δημιουργία.
- Υποστηρίζουν την ελευθερία στην καλλιτεχνική παρέμβαση πάνω σε κλασικά έργα.
Καλεσμένοι στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» βρέθηκαν ο Μιχάλης και ο Παντελής Καλογεράκης το πρωί της Τετάρτης 4/2, αποκαλύπτοντας το παρασκήνιο πίσω από την ενασχόλησή τους με τη μελοποιημένη ποίηση. Τα δύο αδέλφια περιέγραψαν με αφοπλιστική ειλικρίνεια πώς η επαφή τους με έργα του Σεφέρη και του Ρίτσου ξεκίνησε ως ένα παιδικό παιχνίδι στο Γυμνάσιο, οδηγώντας τους τελικά στην απενοχοποιημένη καλλιτεχνική δημιουργία.
| Θεματική Ενότητα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Εκπομπή | Πρωίαν σε είδον (ΕΡΤ) |
| Ημερομηνία Εμφάνισης | Τετάρτη 04/02/2026 |
| Καλλιτέχνες | Μιχάλης & Παντελής Καλογεράκης |
| Βασικοί Ποιητές | Γιώργος Σεφέρης, Γιάννης Ρίτσος |
| Σπουδές Παντελή | Θέατρο |
| Καλλιτεχνική Προσέγγιση | Απομυθοποίηση & Μελοποίηση |
Η προσέγγιση της κλασικής ποίησης στην Ελλάδα συχνά συνοδεύεται από έναν άκαμπτο σεβασμό που την καθιστά απρόσιτη για το ευρύ κοινό. Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς παράδοσης όπου οι μεγάλοι ποιητές τοποθετούνται σε βάθρα, δημιουργώντας μια απόσταση που οι αδελφοί Καλογεράκη κατάφεραν να εκμηδενίσουν μέσα από τη δική τους βιωματική σχέση με τον λόγο.
Η μουσική που άρχισα να βάζω εγώ στα ποιήματα, ξεκίνησε έχοντας ήδη απομυθοποιήσει την ποίηση. Την είχαμε βγάλει απ’ τα καλούπια.
Μιχάλης Καλογεράκης, Μουσικοσυνθέτης
Το παιχνίδι με τον Σεφέρη και τον Ρίτσο στο Γυμνάσιο
Όπως εξήγησαν οι δύο καλλιτέχνες, η μελοποιημένη ποίηση δεν ήταν μια συνειδητή επαγγελματική επιλογή, αλλά μια φυσική εξέλιξη της καθημερινότητάς τους. Στο σπίτι τους υπήρχαν πάντα ποιητικές συλλογές, γεγονός που τους επέτρεψε να αντιμετωπίσουν τα κείμενα ως εργαλεία έκφρασης και όχι ως ιερά κειμήλια.
«Παίζαμε λίγο με τα ποιήματα στο σπίτι. Όταν διαβάζαμε Σεφέρη και Ρίτσο δεν καταλαβαίναμε και τίποτα», ομολόγησε ο Μιχάλης Καλογεράκης. Αυτή η έλλειψη πλήρους κατανόησης κατά τη διάρκεια της εφηβείας λειτούργησε απελευθερωτικά, καθώς τους επέτρεψε να βρουν χιούμορ και ομορφιά σε εικόνες που σε άλλους φαινόταν αυστηρές ή δυσνόητες.
Προτεινόμενο Αντώνης Καρυστινός: Η εξομολόγηση για την 10χρονη κόρη του και ο «πόνος» να μην ξεχάσει τις πρώτες τους στιγμές
Η διαδικασία αυτή τους βοήθησε να απομυθοποιήσουν την ποίηση, βγάζοντάς την από τα στενά καλούπια της σχολικής ανάλυσης. Αυτή η νέα ματιά θυμίζει την ανάγκη της νέας γενιάς για αυθεντικότητα και ελευθερία στην έκφραση, μακριά από επιβεβλημένες σοβαροφάνειες.
Η απομυθοποίηση ως εργαλείο δημιουργίας
Ο Παντελής Καλογεράκης, ο οποίος έχει σπουδάσει θέατρο, τόνισε πως η ποίηση είναι ένα ζωντανό εργαλείο που τους ιντριγκάρει διαρκώς. Η εμπειρία του από τη σκηνή, παρόμοια με την αναζήτηση ταυτότητας άλλων καλλιτεχνών, τον βοήθησε να καταλάβει ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μην μπορείς να «αγγίξεις» ή να «πειράξεις» στην τέχνη.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις καλλιτεχνικών αναλυτών, η στάση αυτή αποτελεί μια γέφυρα ανάμεσα στην κλασική γραμματεία και το σύγχρονο κοινό. Επισημαίνεται από παράγοντες του πολιτισμού ότι η μελοποίηση χωρίς το άγχος της «ορθότητας» επιτρέπει στο συναίσθημα του ποιητή να φτάσει πιο άμεσα στον ακροατή.
«Γιατί να μην τον αγγίξεις; Γιατί να μην το πειράξεις;», αναρωτήθηκε ο Παντελής, υπογραμμίζοντας πως η καλλιτεχνική παρέμβαση είναι αυτή που κρατά τα έργα ζωντανά μέσα στον χρόνο. Η μουσική που προσέθεσε ο Μιχάλης στα ποιήματα ξεκίνησε αφού είχε ήδη καταρριφθεί το δέος που συχνά παραλύει τη δημιουργικότητα.
Η καλλιτεχνική παρακαταθήκη και το μέλλον
Η παρουσία τους στο «Πρωίαν σε είδον» ανέδειξε τη σημασία της οικογενειακής επιρροής στην καλλιτεχνική ανάπτυξη. Η ύπαρξη της ποίησης στο σπίτι λειτούργησε ως καταλύτης, μετατρέποντας μια «δύσκολη» τέχνη σε ένα αγαπημένο παιχνίδι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Κοινή συνισταμένη των αναλύσεων αποτελεί η άποψη ότι τέτοιες φρέσκες προσεγγίσεις είναι απαραίτητες για την επιβίωση της πνευματικής κληρονομιάς. Οι αδελφοί Καλογεράκη αποδεικνύουν ότι ο Σεφέρης και ο Ρίτσος μπορούν να μιλήσουν στη γλώσσα του σήμερα, αρκεί να τους δούμε με καθαρή ματιά και χωρίς προκαταλήψεις.
Στο μέλλον, αναμένεται η συνέχιση των πειραματισμών τους, καθώς η ποίηση παραμένει για εκείνους μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης. Η ικανότητά τους να συνδυάζουν το θέατρο με τη μουσική υπόσχεται νέες μορφές έκφρασης που θα συνεχίσουν να προκαλούν και να συγκινούν το κοινό.
