- Η Μαρία Σολωμού απορρίπτει την παραδοσιακή συντροφικότητα και τη συγκατοίκηση.
- Η δεκαετία των 30 ήταν η πιο δύσκολη λόγω οικονομικών και σωματικών προβλημάτων.
- Η ηθοποιός προκρίνει το μοντέλο Living Apart Together (LAT) για τις σχέσεις της.
- Στα 50 της νιώθει πιο νέα και ισορροπημένη από ό,τι στα 30 της.
- Υπερασπίζεται το δικαίωμα των γυναικών στην εξερεύνηση των σχέσεων χωρίς ενοχές.
Η Μαρία Σολωμού προχωρά σε μια βαθιά ανατομή της προσωπικής της διαδρομής, αποκαλύπτοντας πώς η εμπειρία της μητρότητας και οι οικονομικές δυσκολίες της προηγούμενης δεκαετίας διαμόρφωσαν τη σημερινή της φιλοσοφία ζωής. Μέσα από μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, η ηθοποιός αποδομεί το στερεότυπο της συντροφικότητας, προκρίνοντας την αυτονομία ως την ύψιστη μορφή προσωπικής ελευθερίας.
| Ορόσημο / Χαρακτηριστικό | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Ηλικία | Άνω των 50 ετών |
| Κρίσιμη Δεκαετία | 30-40 (Μητρότητα, Χωρισμός, Κρίση) |
| Μοντέλο Σχέσεων | Living Apart Together (LAT) |
| Περιοχή Κατοικίας | Λυκαβηττός |
| Νέα Συνεργασία | Θεατρική παράσταση με τον Νίκο Μουτσινά |
Η εξέλιξη της γυναικείας ταυτότητας μετά τα 50 αποτελεί ένα πεδίο έντονης κοινωνιολογικής ανάλυσης, καθώς όλο και περισσότερες γυναίκες επιλέγουν να επαναπροσδιορίσουν την ευτυχία έξω από το πλαίσιο της παραδοσιακής οικογένειας. Η περίπτωση της Μαρίας Σολωμού αντικατοπτρίζει αυτή τη μετάβαση από τη συλλογική φροντίδα στην εσωτερική αναζήτηση, συνδέοντας το παρελθόν με μια συνειδητή μοναχικότητα.
Αυτό που μου έχει λείψει είναι το τίποτα. Δεν έχω σχέδιο να περνάνε τα χρόνια και να έχω δίπλα μου κάποιον στον καναπέ.
Μαρία Σολωμού, Ηθοποιός
Η «σκοτεινή» δεκαετία των 30 και η μητρότητα
Η ηθοποιός περιγράφει τη δεκαετία των 30 ως μια περίοδο απόλυτης εξάντλησης, όπου η γέννηση του γιου της συνέπεσε με τον χωρισμό από τον Μάριο Αθανασίου και την έναρξη της οικονομικής κρίσης. Η επαγγελματική αβεβαιότητα, ειδικά με το κλείσιμο του MEGA, και τα capital controls δημιούργησαν ένα ασφυκτικό πλαίσιο οικονομικής πίεσης.
Παράλληλα, η σωματική καταπόνηση εκδηλώθηκε με σοβαρά προβλήματα στη μέση, τα οποία την οδήγησαν σε ψυχολογική κατάρρευση. Η ίδια παραδέχεται ότι εκείνη την περίοδο ένιωθε καταβεβλημένη, σε αντίθεση με τη σημερινή της κατάσταση, όπου η διάθεσή της είναι ριζικά ανανεωμένη παρά το πέρασμα του χρόνου.
Η αποδόμηση του μύθου της συντροφικότητας
Η Μαρία Σολωμού ξεκαθαρίζει ότι η συντροφικότητα δεν αποτελεί πλέον προτεραιότητα για την ίδια, επισημαίνοντας ότι ο έρωτας μπορεί να αποβεί καταστρεπτικός. Η ανάγκη της για προσωπικό χώρο την οδήγησε στην επιλογή να μένει μόνη της σε ένα μικρό σπίτι στον Λυκαβηττό, διατηρώντας μια οργανωμένη καθημερινότητα με τον γιο της και τον κύκλο των φίλων της.
Η θεωρία της για το «τίποτα» — η ανάγκη δηλαδή για απουσία υποχρεώσεων προς έναν σύντροφο — αποτελεί μια ριζοσπαστική προσέγγιση στην ωριμότητα. Ήδη από το παρελθόν, η ηθοποιός είχε εκφράσει την απόρριψή της για τον γάμο και τη συγκατοίκησή, προτιμώντας το μοντέλο της αυτόνομης διαβίωσης.
Παρατηρητές των κοινωνικών τάσεων επισημαίνουν ότι το μοντέλο που περιγράφει η ηθοποιός —γνωστό διεθνώς ως Living Apart Together (LAT)— κερδίζει έδαφος στις ηλικίες άνω των 50. Σύμφωνα με την ψυχολογική προσέγγιση της αυτονομίας, η ψυχική ηρεμία προτεραιοποιείται έναντι των κοινωνικών συμβάσεων που επιβάλλουν τη μόνιμη συμβίωση.
Η απάντηση στα στερεότυπα για τα ραντεβού
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η ηθοποιός αναφέρεται στις αντιδράσεις που προκάλεσαν παλαιότερες δηλώσεις της για τα παράλληλα ραντεβού στην ηλικία των 19 ετών. Η ίδια στηλιτεύει τα κοινωνικά δύο μέτρα και δύο σταθμά, υποστηρίζοντας ότι οι γυναίκες έχουν το ίδιο δικαίωμα στην εξερεύνηση των σχέσεων χωρίς να χρειάζεται να απολογούνται.
Η φιλοσοφία της βασίζεται στην ισότητα των φύλων και στην κατάρρευση των αναχρονιστικών προτύπων που θέλουν τη γυναίκα να αναζητά πάντα τη δέσμευση. Η αυτοδιάθεση και η ειλικρίνεια στις επιθυμίες αποτελούν για την ίδια τα θεμέλια μιας υγιούς προσωπικής ζωής, μακριά από κοινωνικές πιέσεις.
Η επόμενη μέρα και η ανάγκη για αυτονομία
Σήμερα, η Μαρία Σολωμού δηλώνει πλήρης, έχοντας βρει την ισορροπία ανάμεσα στη θεατρική της καριέρα και την προσωπική της ηρεμία. Η συνεργασία της με τον Νίκο Μουτσινά και η εστίαση στον εαυτό της αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της φάσης, όπου η μοναχικότητα δεν βιώνεται ως έλλειψη, αλλά ως κατάκτηση.
Η στάση της λειτουργεί ως ένα παράδειγμα αυτογνωσίας για πολλές γυναίκες που βρίσκονται σε παρόμοια σταυροδρόμια ζωής. Η αποδοχή της μοναξιάς ως εργαλείο αυτοεξέλιξης παραμένει το κεντρικό μήνυμα της πορείας της, υπογραμμίζοντας ότι η ευτυχία είναι μια προσωπική υπόθεση που δεν απαιτεί απαραίτητα την παρουσία ενός τρίτου προσώπου.
Πώς να καλλιεργήσετε την προσωπική σας αυτονομία
- Επενδύστε στον ποιοτικό χρόνο με τον εαυτό σας για να ανακαλύψετε τις πραγματικές σας ανάγκες.
- Θέστε όρια στις κοινωνικές προσδοκίες που επιβάλλουν τη συντροφικότητα ως μοναδικό δρόμο ευτυχίας.
- Οργανώστε τον προσωπικό σας χώρο με τρόπο που να σας προσφέρει ηρεμία και λειτουργικότητα.
- Διατηρήστε έναν ισχυρό κύκλο φίλων που υποστηρίζει την ανεξαρτησία σας.
- Αποδεχτείτε τη μοναχικότητα ως μια δημιουργική κατάσταση και όχι ως έλλειψη.