- Σύμπραξη Φαραντούρη και Χριστογιαννόπουλου στο Μέγαρο Μουσικής στις 13 Μαρτίου 2026.
- Παρουσίαση του έργου «Ο Επιζών» του Μίκη Θεοδωράκη με τη συμμετοχή του Θεόδωρου Τερζόπουλου.
- Ρεπερτόριο που καλύπτει από τον Χατζιδάκι και τον Λοΐζο μέχρι σύγχρονους τραγουδοποιούς.
- Συμμετοχή των διακεκριμένων μουσικών Αχιλλέα Γουάστωρ και Στάθη Καραπάνου.
Η Μαρία Φαραντούρη και ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος ενώνουν τις δυνάμεις τους στις 13 Μαρτίου 2026 στην Αίθουσα Αλ. Τριάντη του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Η συναυλία «Φωνές και μνήμες» αποτελεί ένα σπάνιο μουσικό οδοιπορικό που ιχνηλατεί το έντεχνο ελληνικό τραγούδι, αναδεικνύοντας έργα που διαμόρφωσαν τη συλλογική μνήμη και την πολιτιστική ταυτότητα της χώρας.
| Συντελεστής | Ιδιότητα / Ρόλος |
|---|---|
| Μαρία Φαραντούρη | Ερμηνεία |
| Τάσης Χριστογιαννόπουλος | Ερμηνεία |
| Θεόδωρος Τερζόπουλος | Θεατρική Διδασκαλία & Συμμετοχή |
| Αχιλλέας Γουάστωρ | Πιάνο & Ενορχηστρώσεις |
| Στάθης Καραπάνος | Φλάουτο |
| Λυγερή & Καλλιόπη Μητροπούλου | Συμμετοχή (έργο «Ο Επιζών») |
Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς παράδοσης, όπου το ελληνικό τραγούδι λειτουργεί ως αρχείο συλλογικής μνήμης και πολιτιστική πυξίδα. Η σύμπραξη των δύο κορυφαίων ερμηνευτών δεν είναι απλώς μια καλλιτεχνική συνάντηση, αλλά μια βαθιά αναδρομή στις ποιητικές και μουσικές ρίζες που καθόρισαν την αισθητική ενός ολόκληρου λαού.
Το ελληνικό τραγούδι έχει διαμορφωθεί σε αρχείο συλλογικής μνήμης και πυξίδα ενός ολόκληρου λαού.
Καλλιτεχνική Προσέγγιση, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Ένα μουσικό οδοιπορικό από τον Χατζιδάκι στους νέους δημιουργούς
Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει εμβληματικές συνθέσεις του Μάνου Χατζιδάκι, του Διονύση Σαββόπουλου και του Μάνου Λοΐζου. Οι ερμηνευτές θα περιηγηθούν επίσης στις μελωδίες της Ελένης Καραΐνδρου, του Νίκου Κυπουργού και του Νίκου Ξυδάκη, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη εικόνα του έντεχνου τοπίου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η συμπερίληψη νέων τραγουδοποιών, όπως του Θανάση Βούτσα και των Μιχάλη και Παντελή Καλογεράκη. Αυτή η επιλογή αναδεικνύει τη συνέχεια της δημιουργίας και τη μεταλαμπάδευση της καλλιτεχνικής ουσίας στις επόμενες γενιές, διατηρώντας το είδος ζωντανό και επίκαιρο.
Η ερμηνεία του έργου «Ο Επιζών» του Μίκη Θεοδωράκη
Προτεινόμενο Κατερίνα Διδασκάλου: Η εξομολόγηση για την κακοποίηση στον εργασιακό χώρο και το «τείχος» της ομορφιάς
Μία από τις πλέον σημαντικές στιγμές της βραδιάς θα είναι η παρουσίαση του έργου «Ο Επιζών» σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη και ποίηση Τάκη Σινόπουλου. Η ερμηνεία θα δοθεί από τις Λυγερή και Καλλιόπη Μητροπούλου, προσδίδοντας μια νέα πνοή σε ένα έργο με βαθύ ιστορικό και συναισθηματικό βάρος.
Η παρουσίαση αυτή ενισχύεται από τη θεατρική διδασκαλία και τη φιλική συμμετοχή του διεθνούς φήμης σκηνοθέτη Θεόδωρου Τερζόπουλου. Σύμφωνα με αναλυτές του πολιτιστικού ρεπορτάζ, η συμβολή του Τερζόπουλου αναμένεται να προσφέρει μια δωρική και τελετουργική διάσταση στη σκηνική απόδοση του έργου.
Οι δεξιοτέχνες πίσω από τη μουσική επιμέλεια
Τους δύο ερμηνευτές θα συνοδεύσουν επί σκηνής δύο διεθνούς εμβέλειας μουσικοί, διασφαλίζοντας το υψηλό επίπεδο της εκτέλεσης. Ο πιανίστας Αχιλλέας Γουάστωρ έχει αναλάβει την επιμέλεια των ενορχηστρώσεων, προσαρμόζοντας τα κλασικά έργα στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης μουσικής συνάντησης.
Μαζί του θα βρίσκεται ο φλαουτίστας Στάθης Καραπάνος, ένας καλλιτέχνης με διεθνή παρουσία που φημίζεται για την τεχνική του αρτιότητα. Η σύμπραξη πιάνου και φλάουτου υπόσχεται να δημιουργήσει μια αιθέρια ατμόσφαιρα, ιδανική για την ανάδειξη του λυρισμού που χαρακτηρίζει το επιλεγμένο ρεπερτόριο.
Τι αναμένεται στη συνέχεια για το έντεχνο τραγούδι
Η συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής δεν αποτελεί μόνο ένα καλλιτεχνικό γεγονός, αλλά και μια δήλωση πολιτιστικής αντοχής. Σε μια εποχή έντονης ψηφιοποίησης, η επιστροφή στις χειροποίητες μελωδίες και τον ποιητικό λόγο υπενθυμίζει την ανάγκη για ουσιαστική επικοινωνία μέσω της τέχνης.
Οι αντιδράσεις του κοινού και η προπώληση των εισιτηρίων αναμένεται να επιβεβαιώσουν ότι το έντεχνο τραγούδι παραμένει ένας ισχυρός πυλώνας της ελληνικής κοινωνίας. Η επόμενη μέρα βρίσκει τους δημιουργούς και τους ερμηνευτές σε μια διαρκή αναζήτηση νέων εκφραστικών μέσων, πατώντας πάντα γερά στις μνήμες του παρελθόντος.
