- Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου αποκάλυψε σεξουαλική παρενόχληση από συνεργάτη του πατέρα της.
- Τα περιστατικά συνέβησαν κατά την παιδική της ηλικία στο δωμάτιό της.
- Η σιωπή της οφειλόταν στον φόβο της αμφισβήτησης και στο αίσθημα ντροπής.
- Ο θύτης παρέμεινε στο περιβάλλον της οικογένειας για πολλά χρόνια μετά τις πράξεις του.
Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου προχώρησε σε μια καθηλωτική αποκάλυψη, περιγράφοντας την κατ’ επανάληψη σεξουαλική παρενόχληση που δέχθηκε από συνεργάτη του πατέρα της όταν ήταν μαθήτρια δημοτικού. Η εξομολόγησή της αναδεικνύει το ψυχολογικό βάρος της ντροπής και τους λόγους που την οδήγησαν στη σιωπή για δεκαετίες, φωτίζοντας το σκοτεινό παρασκήνιο μιας περιόδου που σημάδεψε την παιδική της ηλικία.
| Θεματική Ενότητα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Εκπομπή / Μέσο | Status (Astra Tv) |
| Παρουσιαστής | Κωνσταντίνος Καμέας |
| Χρονική Περίοδος | Παιδική ηλικία (Δημοτικό) |
| Ιδιότητα Θύτη | Συνεργάτης Αλέξανδρου Λυκουρέζου |
| Κεντρικό Αίσθημα | Ντροπή και φόβος αμφισβήτησης |
Αυτή η δημόσια κατάθεση της Μαρίας Ελένης Λυκουρέζου δεν αποτελεί απλώς μια προσωπική αναδρομή, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κοινωνικής αφύπνισης γύρω από τα τραύματα της παιδικής ηλικίας. Η δυσκολία της αποκάλυψης τέτοιων περιστατικών, ειδικά όταν ο θύτης ανήκει στον στενό επαγγελματικό ή οικογενειακό κύκλο, αποτελεί ένα από τα πιο σύνθετα κεφάλαια της συμπεριφορικής ψυχολογίας.
Ήμουν πολύ μικρή, πήγαινα στο δημοτικό, ερχόταν στο δωμάτιο μου και τριβόταν πάνω μου. Ντρεπόμουν να το πω στους γονείς μου.
Μαρία Ελένη Λυκουρέζου, Συνέντευξη στο Status
Το χρονικό της παρενόχλησης και η σιωπή ετών
Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή Status με τον Κωνσταντίνο Καμέα στον Astra Tv, η κόρη της αείμνηστης Ζωής Λάσκαρη και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου περιέγραψε με αφοπλιστική ειλικρίνεια τις στιγμές που βίωσε. Όπως εξομολογήθηκε, ένας συνεργάτης του πατέρα της εισέβαλε στον προσωπικό της χώρο, εκμεταλλευόμενος την παιδική της αθωότητα.
«Ερχόταν στο δωμάτιο μου και τριβόταν πάνω μου», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι το περιστατικό συνέβαινε ενώ ήταν ακόμη μαθήτρια δημοτικού. Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου, που στο παρελθόν έχει μιλήσει για τη μάχη της με τις ουσίες, εξήγησε πως η δυναμική του θύτη πάνω σε ένα μικρό κορίτσι ήταν τέτοια που την καθήλωνε.
Η παρουσία του συγκεκριμένου ανθρώπου στο σπίτι ήταν καθημερινή, γεγονός που καθιστούσε το βίωμα ακόμα πιο τραυματικό. Παρά την ενόχληση και τον φόβο, η ίδια ντρεπόταν να μιλήσει, μια αντίδραση που συναντάται συχνά σε θύματα παιδικής κακοποίησης.
Ο μηχανισμός της ντροπής και ο φόβος της αμφισβήτησης
Ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία της συνέντευξης ήταν η παραδοχή της πως φοβόταν ότι δεν θα την πίστευαν. Λόγω του ατίθασου χαρακτήρα της, πίστευε πως οι γονείς της θα θεωρούσαν την καταγγελία της ως ένα ακόμη παιχνίδι ή υπερβολή.
«Αυτός ο άνθρωπος συνέχισε να εργάζεται για τον πατέρα μου πολλά χρόνια, δεν το είπα ποτέ και εγώ ντρεπόμουν μια ζωή», δήλωσε. Η συνεχής έκθεση στον θύτη μέσα στο επαγγελματικό περιβάλλον του πατέρα της ενίσχυε το αίσθημα της ενοχής και της εσωτερικής πίεσης.
Σύμφωνα με κοινωνικούς ερευνητές και ειδικούς ψυχικής υγείας, η δημόσια ομολογία προσώπων με υψηλή αναγνωρισιμότητα λειτουργεί ως καταλύτης για την αποενοχοποίηση των θυμάτων. Επισημαίνεται από παράγοντες του χώρου ότι τέτοιες αποκαλύψεις βοηθούν στην κατανόηση του τραύματος από το ευρύ κοινό.
Η επόμενη μέρα και η δύναμη της δημόσιας κατάθεσης
Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου, η οποία έχει μοιραστεί στο παρελθόν και την άγνωστη περιπέτειά της στην έρημο με τη μητέρα της, φαίνεται να βρίσκεται σε μια φάση απόλυτης ειλικρίνειας. Η απόφασή της να μιλήσει τώρα, χρόνια μετά την αποχώρηση του θύτη από το γραφείο, δείχνει τη διαδικασία εσωτερικής ίασης.
Ο θύτης, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, είχε μια πιεστική παρουσία και προς τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τη θέση του. Η απομάκρυνσή του από το περιβάλλον της οικογένειας ήρθε τελικά πολλά χρόνια πριν κλείσει το δικηγορικό γραφείο, δίνοντας ένα τέλος σε μια τοξική συνύπαρξη.
Κλείνοντας, η ίδια υπογράμμισε τη σημασία του να σπάει η σιωπή, ανεξάρτητα από το πόσος χρόνος έχει περάσει. Η αναγνώριση του τραύματος αποτελεί το πρώτο και σημαντικότερο βήμα για την ψυχική λύτρωση και την προστασία των επόμενων γενεών από παρόμοιες συμπεριφορές.
Πώς να προστατεύσετε τα παιδιά και να ενισχύσετε την εμπιστοσύνη
- Ενθαρρύνετε την ανοιχτή επικοινωνία από πολύ μικρή ηλικία, χωρίς κριτική ή φόβο τιμωρίας.
- Διδάξτε στα παιδιά τους κανόνες του 'ασφαλούς αγγίγματος' και τα όρια του σώματός τους.
- Πιστέψτε το παιδί αμέσως αν αναφέρει οποιαδήποτε δυσφορία με ενήλικα, ακόμα και αν πρόκειται για οικείο πρόσωπο.
- Παρατηρήστε ξαφνικές αλλαγές στη συμπεριφορά, όπως απόσυρση, φόβο για συγκεκριμένα άτομα ή παλινδρόμηση.