- Η Μαίρη Βιδάλη εμφανίστηκε στο Buongiorno έναν χρόνο μετά τον θάνατο του γιου της.
- Η ηθοποιός δήλωσε πως για την ίδια δεν έχει περάσει ούτε μέρα από την απώλεια.
- Η θρησκευτική πίστη αποτελεί το κύριο στήριγμά της σε αυτή τη δύσκολη περίοδο.
- Αναφέρθηκε στη μακροχρόνια διαδικασία του πένθους που μπορεί να διαρκέσει δεκαετίες.
Η Μαίρη Βιδάλη βρέθηκε σήμερα καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno», όπου προχώρησε σε μια κατάθεση ψυχής για την απώλεια του γιου της, Κάρολου Βιδάλη. Έναν χρόνο μετά το τραγικό συμβάν, η αγαπημένη ηθοποιός περιέγραψε με αφοπλιστική ειλικρίνεια το δυσαναπλήρωτο κενό και τον τρόπο με τον οποίο η πίστη την κρατά όρθια.
| Θεματική Ενότητα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Αφορμή συνέντευξης | Συμπλήρωση ενός έτους από την απώλεια του γιου της |
| Τηλεοπτική εκπομπή | Buongiorno (Mega) |
| Πρόσωπα αναφοράς | Κάρολος Βιδάλη (γιος), Κόρη ηθοποιού |
| Πηγές δύναμης | Θρησκευτική πίστη και οικογενειακή στήριξη |
Αυτή η δημόσια εξομολόγηση έρχεται ως συνέχεια της στάσης που κρατά η Μαίρη Βιδάλη το τελευταίο διάστημα, επιλέγοντας να μιλήσει ανοιχτά για το προσωπικό της τραύμα. Η ηθοποιός, που έχει υπηρετήσει επί σειρά ετών τον πολιτισμό και την τοπική αυτοδιοίκηση, δείχνει πως η διαχείριση της απώλειας δεν ακολουθεί γραμμική πορεία, αλλά αποτελεί έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης.
Για εσάς έχει περάσει ένας χρόνος. Για μένα και για την κόρη μου, δεν έχει περάσει ούτε μέρα.
Μαίρη Βιδάλη, Ηθοποιός
Η αίσθηση του παγωμένου χρόνου
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στην εκπομπή Buongiorno, η ηθοποιός συγκλόνισε αναφερόμενη στον έναν χρόνο που συμπληρώθηκε από τον θάνατο του γιου της, Κάρολου Βιδάλη. Για τον κοινωνικό περίγυρο, οι 365 ημέρες αποτελούν ένα τυπικό ορόσημο, όμως για την ίδια η απώλεια παραμένει νωπή και αμετάβλητη.
«Για εσάς έχει περάσει ένας χρόνος. Για μένα και για την κόρη μου, δεν έχει περάσει ούτε μέρα», δήλωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας πως ο υποκειμενικός χρόνος του πένθους διαφέρει ριζικά από τον ημερολογιακό. Η δήλωση αυτή αναδεικνύει το βάθος της σύνδεσης και το μέγεθος του κενού που άφησε πίσω του ο αγαπημένος της γιος.
Η στήριξη από την οικογένεια και η πίστη
Η Μαίρη Βιδάλη αναφέρθηκε στην κόρη της ως το κύριο στήριγμα σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή, τονίζοντας ότι μοιράζονται τον ίδιο πόνο καθημερινά. Παράλληλα, έκανε ειδική μνεία στη δύναμη της πίστης, η οποία αποτελεί για εκείνη τον πνευματικό πυλώνα που της επιτρέπει να παραμένει όρθια.
«Πάνω απ’ όλα βοηθά η πίστη μου. Είμαι άνθρωπος του όλα ή τίποτα», εξομολογήθηκε, δείχνοντας πως η πνευματικότητα λειτουργεί ως καταφύγιο απέναντι στην απόγνωση. Σύμφωνα με την έννοια του Περίπλοκου Πένθους — *μιας κατάστασης όπου η ένταση της θλίψης δεν μειώνεται με την πάροδο του χρόνου* — η ηθοποιός περιγράφει μια βιωματική αλήθεια που αφορά χιλιάδες γονείς.
Στους διαδρόμους των τηλεοπτικών πλατό, ειδικοί ψυχικής υγείας επισημαίνουν συχνά πως η δημόσια παραδοχή του πόνου αποτελεί ένα γενναίο βήμα. Επισημαίνεται από κοινωνικούς ερευνητές ότι η στάση της Βιδάλη βοηθά στην αποστιγματοποίηση της θλίψης, υπενθυμίζοντας ότι δεν υπάρχει «σωστός» χρόνος για να ξεπεράσει κανείς μια τέτοια τραγωδία.
Η μακροχρόνια διαδρομή προς την επούλωση
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά της σε μια φίλη της, η οποία έχασε το παιδί της πριν από πολλά χρόνια. Η συμβουλή που δέχτηκε ήταν πως η κατάσταση γίνεται πιο διαχειρίσιμη μόνο μετά την πάροδο δύο δεκαετιών, μια παραδοχή που σοκάρει για τη διάρκεια του πόνου.
«Δεν υπάρχει χρόνος για εμάς. Εύχομαι κανένας να μην το ζήσει αυτό», κατέληξε η ηθοποιός, στέλνοντας ένα μήνυμα συμπαράστασης σε όσους βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις. Η εξομολόγησή της ολοκληρώθηκε με μια ευχή που αντικατοπτρίζει την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων που έχουν δοκιμαστεί από τη μοίρα.
Η παρουσία της Μαίρης Βιδάλη στο Buongiorno υπενθύμισε σε όλους πως πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν με τις δικές τους σιωπηλές μάχες. Η ειλικρίνειά της αποτελεί ένα μάθημα αξιοπρέπειας και ψυχικού σθένους για το ευρύ κοινό.
Πώς να στηρίξετε έναν γονέα που πενθεί
- Αποφύγετε κλισέ εκφράσεις όπως 'ο χρόνος γιατρεύει' που υποτιμούν τον πόνο
- Ακούστε με υπομονή χωρίς να προσπαθείτε να δώσετε άμεσες λύσεις ή συμβουλές
- Προσφέρετε πρακτική βοήθεια σε καθημερινές ανάγκες χωρίς να περιμένετε να σας ζητηθεί
- Σεβαστείτε την ανάγκη του ατόμου για σιωπή ή απομόνωση όταν το επιθυμεί