- Η Μαίρη Ραζή εξομολογήθηκε πως ο ξεριζωμός από την Πόλη είναι ένα τραύμα που δεν επουλώνεται ποτέ.
- Αποκάλυψε πως λιποθύμησε μέσα στην Αγία Σοφία κατά την τελευταία της επίσκεψη πριν από 25 χρόνια.
- Αποφεύγει να βλέπει εικόνες από την Κωνσταντινούπολη ή τούρκικα σίριαλ για να προστατευτεί συναισθηματικά.
- Τόνισε πως η βίαιη αλλαγή περιβάλλοντος την έκανε πιο δυναμική και αποφασιστική στη ζωή της.
- Η φυγή της σε ηλικία 15 ετών σήμανε το τέλος μιας ανέμελης ζωής και την αρχή μιας δύσκολης προσαρμογής.
Η Μαίρη Ραζή προχώρησε σε μια καθηλωτική εξομολόγηση για το τραύμα του ξεριζωμού από την Κωνσταντινούπολη, αποκαλύπτοντας πως η απώλεια της πατρίδας παραμένει μια ανοιχτή πληγή που δεν επουλώνεται. Μιλώντας στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», η γνωστή ηθοποιός περιέγραψε τη στιγμή που λιποθύμησε μέσα στην Αγία Σοφία και εξήγησε γιατί η βίαιη αποκοπή από τις ρίζες της σε ηλικία 15 ετών την σημάδεψε για πάντα.
| Θέμα Εξομολόγησης | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Ηλικία Ξεριζωμού | 15 ετών |
| Τελευταία Επίσκεψη | Πριν από 25 χρόνια |
| Περιστατικό στην Πόλη | Λιποθυμία εντός της Αγίας Σοφίας |
| Συναισθηματική Άμυνα | Αποφυγή εικόνων και τούρκικων παραγωγών |
| Αποτέλεσμα Τραύματος | Ανάπτυξη δυναμισμού και ανθεκτικότητας |
Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας μακράς συζήτησης για το συλλογικό τραύμα των Κωνσταντινουπολιτών, οι οποίοι βίωσαν τη βίαιη απομάκρυνση από τις εστίες τους. Το παρασκήνιο της υπόθεσης αυτής δεν αφορά μόνο μια προσωπική ιστορία, αλλά αντανακλά τη μοίρα χιλιάδων ανθρώπων που είδαν τη ζωή τους να διακόπτεται απότομα σε μια κρίσιμη ηλικία, αφήνοντας πίσω αναμνήσεις και δεσμούς που δεν αντικαταστάθηκαν ποτέ.
Υπάρχει ένας ξεριζωμός που δεν τον καταλαβαίνει κανείς αν δεν τον βιώσει. Στην Αγία Σοφία μέσα λιποθύμησα.
Μαίρη Ραζή, Ηθοποιός
Η άρνηση της επιστροφής και το τραύμα που παραμένει ζωντανό
Η Μαίρη Ραζή ήταν σαφής όταν ρωτήθηκε από την Αθηναΐδα Νέγκα για το αν έχει καταφέρει να ξεπεράσει την απώλεια της Πόλης. «Υπάρχει ένας ξεριζωμός που δεν τον καταλαβαίνει κανείς αν δεν τον βιώσει», δήλωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η ψυχολογική επιβάρυνση παραμένει έντονη ακόμα και δεκαετίες μετά.
Η ηθοποιός αποκάλυψε πως αποφεύγει συνειδητά οτιδήποτε της θυμίζει την Κωνσταντινούπολη, από τούρκικα σίριαλ μέχρι απλές εικόνες στην τηλεόραση. Η συναισθηματική φόρτιση είναι τέτοια που η ίδια επιλέγει την αποστασιοποίηση ως μέσο προστασίας από τη θλίψη που της προκαλεί η μνήμη της χαμένης πατρίδας.
Παρόμοια συναισθήματα έχει εκφράσει στο παρελθόν και ο Αντώνης Καφετζόπουλος, ο οποίος έχει αναφερθεί στη δική του εμπειρία από τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Πόλης, αναδεικνύοντας το κοινό υπόβαθρο αυτής της γενιάς.
Η κατάρρευση στην Αγία Σοφία και η τελευταία επίσκεψη
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, η Μαίρη Ραζή θυμήθηκε την τελευταία φορά που επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη, πριν από περίπου 25 χρόνια. Η εμπειρία αυτή ήταν ψυχοσωματικά επώδυνη, καθώς η επαφή με το παρελθόν προκάλεσε την κατάρρευση του οργανισμού της.
«Πήγα να δω το σπίτι μου, το σχολείο μου. Στην Αγία Σοφία μέσα λιποθύμησα», εξομολογήθηκε, περιγράφοντας το σοκ της επιστροφής σε έναν χώρο που κάποτε αποτελούσε το κέντρο του κόσμου της. Η βίαιη διακοπή της ζωής της στα 15 της χρόνια, άφησε πίσω πρώτα φλερτ και φιλίες που χάθηκαν οριστικά.
Η σκληρότητα της προσαρμογής και η νέα δυναμική
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις κοινωνικών ερευνητών και ειδικών ψυχικής υγείας, ο ξεριζωμός λειτουργεί συχνά ως καταλύτης για την ανάπτυξη μιας ιδιαίτερης ανθεκτικότητας. Η Μαίρη Ραζή επιβεβαίωσε αυτή την τάση, εξηγώντας πώς η ανάγκη για επιβίωση σε ένα ξένο και συχνά «άγριο» περιβάλλον την έκανε πιο δυναμική.
«Ο άνθρωπος αρπάζει τη ζωή από τα κέρατα αναγκαστικά. Φεύγει από τη φυσιολογική του πορεία και μπαίνει σε ένα δύσκολο περιβάλλον, σε μία αγριάδα που εκεί πρέπει να σταθεί», ανέφερε. Αυτή η μετάβαση από την ασφάλεια στην αβεβαιότητα ήταν που διαμόρφωσε τον χαρακτήρα της και την οδήγησε στην επαγγελματική καταξίωση στην Ελλάδα.
Η επόμενη μέρα και η δύναμη της μνήμης
Παρά την επιτυχία της, η ηθοποιός παραμένει πιστή στις ρίζες της, ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ζει με μια μόνιμη μελαγχολία. Η ιστορία της αποτελεί υπενθύμιση ότι ορισμένα τραύματα δεν αφορούν μόνο το παρελθόν, αλλά συνεχίζουν να διαμορφώνουν το παρόν των ανθρώπων που τα βίωσαν.
Η στάση της απέναντι στην Κωνσταντινούπολη και η άρνησή της να επισκεφθεί ξανά την Πόλη δείχνει το βάθος της συναισθηματικής επένδυσης που είχε γίνει σε εκείνα τα πρώτα 15 χρόνια της ζωής της, τα οποία παραμένουν ιερά και ανέγγιχτα στη μνήμη της.
Διαχείριση συναισθηματικού τραύματος από απώλεια πατρίδας
- Αναγνωρίστε το δικαίωμα στη θλίψη, καθώς ο ξεριζωμός αποτελεί μορφή πένθους.
- Επικοινωνήστε τις εμπειρίες σας με άτομα που μοιράζονται το ίδιο πολιτισμικό υπόβαθρο.
- Αποφύγετε την έκθεση σε ερεθίσματα που προκαλούν έντονο στρες αν δεν νιώθετε έτοιμοι.
- Εστιάστε στη δυναμική που αναπτύξατε μέσα από τη διαδικασία της προσαρμογής.
- Αναζητήστε εξειδικευμένη υποστήριξη αν οι μνήμες προκαλούν ψυχοσωματικά συμπτώματα.