- Ο Μίμης Πλέσσας χαρακτηρίστηκε ως ένα άναρχο και ελεύθερο πνεύμα.
- Η έλλειψη δισκογραφικών συμβολαίων οδήγησε σε αδικία προς το έργο του.
- Η σχέση του ζευγαριού βασίστηκε στον αμοιβαίο σεβασμό χωρίς σκοπιμότητες.
- Η Λουκίλα Καρρέρ δήλωσε πλήρης για τα χρόνια που έζησε στο πλευρό του.
Η Λουκίλα Καρρέρ βρέθηκε στο πλατό της εκπομπής Buongiorno και προχώρησε σε μια συγκλονιστική αναδρομή στη ζωή της με τον Μίμη Πλέσσα. Η ίδια περιέγραψε τον σπουδαίο συνθέτη ως ένα «άναρχο και ελεύθερο πνεύμα», αποκαλύπτοντας παράλληλα το παρασκήνιο της συστηματικής αδικίας που υπέστη το έργο του από τη μουσική βιομηχανία.
| Θεματική Ενότητα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Χαρακτηρισμός | Άναρχο και ελεύθερο πνεύμα |
| Αιτία Αδικίας | Έλλειψη συμβολαίων με δισκογραφικές |
| Πρώτη Γνωριμία | Σε χώρο που έπαιζε πιάνο με τον Κατσαρό |
| Βάση Σχέσης | Εντιμότητα, σεβασμός, χωρίς αντιπαροχή |
| Συναίσθημα | Ευγνωμοσύνη και πληρότητα |
Αυτή η εξομολόγηση έρχεται σε μια στιγμή που η πολιτιστική κληρονομιά του Μίμη Πλέσσα παραμένει πιο ζωντανή από ποτέ, παρά το κενό που άφησε η φυσική του απουσία. Το παρασκήνιο της κοινής τους πορείας αναδεικνύει όχι μόνο τη μουσική ιδιοφυΐα του, αλλά και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε ένας καλλιτέχνης που αρνήθηκε να συμβιβαστεί με τα εμπορικά καλούπια της εποχής του.
Ο Μίμης ήταν ένα άναρχο, ελεύθερο πνεύμα. Είχε αδικηθεί πάρα πολύ γιατί δεν είχε συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρία.
Λουκίλα Καρρέρ, Συγγραφέας
Η «αθέατη» αδικία πίσω από το μεγαλείο του Μίμη Πλέσσα
Η Λουκίλα Καρρέρ, μιλώντας στην εκπομπή Buongiorno, δεν δίστασε να αναφερθεί στην απαξίωση που βίωσε ο συνθέτης από μερίδα του μουσικού κατεστημένου. Όπως εξήγησε, υπήρχαν περιπτώσεις όπου σε ιστορικές καταγραφές του ελληνικού τραγουδιού, το όνομά του εμφανιζόταν ως συμπληρωματικό, παρά το γεγονός ότι είχε υπογράψει τις μεγαλύτερες επιτυχίες του αιώνα.
Η ίδια απέδωσε αυτή την αδικία στο γεγονός ότι ο Μίμης Πλέσσας δεν δεσμευόταν από αποκλειστικά συμβόλαια με δισκογραφικές εταιρείες. Αυτή η ελευθερία επιλογών, αν και τον καθιστούσε έναν πραγματικό δημιουργό, συχνά λειτουργούσε εις βάρος της προβολής του έργου του από τους μηχανισμούς της αγοράς.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών των κοινωνικών τάσεων, η περίπτωση του Πλέσσα αποτελεί το κλασικό παράδειγμα του καλλιτέχνη που η ποιότητα της δουλειάς του ξεπερνά τη θεσμική αναγνώριση. Η Carrer τόνισε πως ο ίδιος παρέμενε ταπεινός, παρά το μέγεθος της προσφοράς του, λειτουργώντας πάντα ως ένας «αγαθός γίγαντας».
Η πρώτη γνωριμία και η σχέση χωρίς «αντιπαροχή»
Η γνωριμία τους ξεκίνησε κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, όταν εκείνη τον άκουσε να παίζει πιάνο μαζί με τον Γιώργο Κατσαρό. Η Λουκίλα Καρρέρ εντυπωσίασε τον συνθέτη με τη βαθιά γνώση που είχε για το έργο του, μια γνώση που δεν ήταν επιφανειακή αλλά ουσιαστική και λεπτομερής.
Η σχέση τους, όπως την περιέγραψε, βασίστηκε στην απόλυτη εντιμότητα και την έλλειψη οποιασδήποτε σκοπιμότητας. Δεν υπήρξε ποτέ το στοιχείο της αντιπαροχής, καθώς κανένας από τους δύο δεν επεδίωκε προσωπικό όφελος μέσα από αυτή τη σύνδεση, γεγονός που την καθιστά σπάνια για τα δεδομένα του καλλιτεχνικού χώρου.
Ακόμα και σήμερα, μια ξεχασμένη σύνθεση του Μίμη Πλέσσα μπορεί να προκαλέσει συγκίνηση και να αναδειχθεί σε επιτυχία, αποδεικνύοντας τη διαχρονικότητα των μελωδιών του. Η Carrer δήλωσε πλήρης και ευλογημένη για τον κύκλο ζωής που διέγραψε στο πλευρό του, παρά την τεράστια απουσία που βιώνει τώρα.
Η διαχείριση της απώλειας και η επόμενη μέρα
Η προσπάθεια για ισορροπία μετά τον χαμό του συνθέτη αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για τη σύντροφό του. Η ίδια εστιάζει στη διατήρηση της μνήμης του και στην ανάδειξη εκείνων των πτυχών του χαρακτήρα του που τον έκαναν μοναδικό, όπως η αγνότητα και η πνευματική του ανεξαρτησία.
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, χρησιμοποίησε τη μεταφορά της πεταλούδας για την ευτυχία, σημειώνοντας πως η γαλήνη έρχεται μόνο όταν σταματήσεις να την κυνηγάς με εμμονή. Η στάση της αυτή αντικατοπτρίζει μια φιλοσοφημένη θεώρηση της ζωής, η οποία διαμορφώθηκε μέσα από δεκαετίες κοινής πορείας με έναν από τους κορυφαίους δημιουργούς της χώρας.