Κώστας Νικούλι: Η εξομολόγηση για την ταυτότητα του μετανάστη και το αίσθημα του «ξένου» σε Ελλάδα και Αλβανία

Ο Κώστας Νικούλι, ένας από τους πλέον ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του, βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Buongiorno» με τη Φαίη Σκορδά την Παρασκευή 20 Μαρτίου 2026. Σε μια βαθιά εξομολόγηση για την ταυτότητά του ως μετανάστης δεύτερης γενιάς, ο πρωταγωνιστής της νέας σειράς του MEGA «Οι αθώοι» ανέλυσε το πώς το βίωμα του «ξένου» διαμόρφωσε την καλλιτεχνική του υπόσταση και την ανάγκη του για το «ανήκειν».

Η έννοια της διπλής ταυτότητας — η οποία ορίζει την ψυχολογική κατάσταση όπου ένα άτομο αισθάνεται ότι ισορροπεί ανάμεσα σε δύο πολιτισμούς χωρίς να ταυτίζεται πλήρως με κανέναν — αποτελεί κεντρικό άξονα στη ζωή πολλών μεταναστών δεύτερης γενιάς στην Ελλάδα. Αυτή η εσωτερική αναζήτηση συχνά μετατρέπεται σε κινητήριο δύναμη για καλλιτεχνική δημιουργία, καθώς η ανάγκη για έκφραση λειτουργεί ως γέφυρα επικοινωνίας με το κοινωνικό σύνολο.

Η οικογενειακή διαδρομή και οι επαγγελματικές θυσίες

Ο Κώστας Νικούλι αναφέρθηκε με συγκίνηση στους γονείς του, περιγράφοντας τις σκληρές συνθήκες εργασίας που αντιμετώπισαν κατά την εγκατάστασή τους στην Ελλάδα. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας του διέθετε πτυχίο, η ανάγκη για επιβίωση τον οδήγησε σε διαφορετικά επαγγελματικά μονοπάτια, όπως η λειτουργία ενός μίνι μάρκετ για δώδεκα χρόνια και αργότερα η εργασία ως οδηγός ταξί.

Αυτή η επαγγελματική μετατόπιση είναι συχνό φαινόμενο για την πρώτη γενιά μεταναστών, οι οποίοι συχνά θέτουν σε δεύτερη μοίρα την προσωπική τους εξέλιξη για να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους. Όπως σημείωσε ο ηθοποιός, η μητέρα του εργαζόταν επίσης αδιάκοπα, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον εργατικότητας που τον επηρέασε βαθιά στην μετέπειτα πορεία του.

Η υποκριτική ως εργαλείο ταυτότητας

Μιλώντας για την είσοδό του στον χώρο της υποκριτικής, ο Νικούλι τόνισε ότι η καταγωγή του λειτούργησε ως εφόδιο. Σε αντίθεση με τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στο παρελθόν σχετικά με την αναγνωρισιμότητα και τις απαιτήσεις του κοινού, η ιδιότητά του ως μετανάστης δεύτερης γενιάς του άνοιξε πόρτες, καθώς αναζητούνταν παιδιά με συγκεκριμένα βιώματα για ρόλους που απαιτούσαν αλήθεια και ρεαλισμό.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις κοινωνικών ερευνητών που παρακολουθούν την ενσωμάτωση των μεταναστών, η τέχνη αποτελεί το κατεξοχήν πεδίο όπου τα προσωπικά στοιχεία και οι «αρνητικές» εμπειρίες φωτίζονται και μετατρέπονται σε δημιουργικό υλικό. Ο ηθοποιός υπογράμμισε ότι η επικοινωνία με το κοινό γίνεται ουσιαστική μόνο όταν αντλείται από πραγματικά βιώματα, κάτι που ο ίδιος επιδιώκει σε κάθε του ρόλο.

Το αίσθημα του «ξένου» και η ρίζα στο Παλαιό Φάληρο

Η πιο αποκαλυπτική στιγμή της συνέντευξης ήταν η αναφορά του στο αίσθημα του «ξένου» που βίωνε τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αλβανία. Αυτή η υπαρξιακή αμφιταλάντευση τον οδήγησε στην προσπάθεια να βρει ένα μέρος για να «νιώσει» και να ανήκει. Για τον ίδιο, αυτός ο τόπος δεν είναι απαραίτητα μια χώρα, αλλά οι άνθρωποι και οι αναμνήσεις του.

«Το Παλαιό Φάληρο είναι ο τόπος των παιδικών μου χρόνων», δήλωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι οι φίλοι του, ανεξαρτήτως καταγωγής, είναι για εκείνον αδέρφια. Παράλληλα, η δυναμική παρουσία των Αλβανών επιχειρηματιών και επαγγελματιών στην Ελλάδα δείχνει μια ευρύτερη τάση κοινωνικής ανέλιξης και ενσωμάτωσης, την οποία ο Νικούλι εκπροσωπεί μέσα από τον πολιτισμό.

Η νέα αρχή στη σειρά «Οι αθώοι»

Η παρουσία του στο πλατό του Buongiorno συνδέεται με τη συμμετοχή του στη νέα μεγάλη παραγωγή του MEGA «Οι αθώοι». Ο ηθοποιός φαίνεται να διανύει μια περίοδο καλλιτεχνικής ωριμότητας, επιλέγοντας έργα που του επιτρέπουν να εξερευνήσει πολύπλοκους χαρακτήρες και να φέρει στο προσκήνιο κοινωνικά ζητήματα που τον απασχολούν προσωπικά.

Στους διαδρόμους των τηλεοπτικών σταθμών, έμπειρα στελέχη της αγοράς επισημαίνουν ότι ο Κώστας Νικούλι αποτελεί ένα από τα πρόσωπα που μπορούν να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στην ποιοτική υποκριτική και τη μαζική τηλεοπτική επιτυχία. Η ειλικρίνεια με την οποία αντιμετωπίζει το παρελθόν του αποτελεί, τελικά, το ισχυρότερο όπλο του για το μέλλον.