- Ο Κωνσταντίνος Καζάκος μιλά για την ανάγκη να αγκαλιάσει ξανά τους γονείς του.
- Η εφηβεία του σημαδεύτηκε από το αίσθημα ευθύνης απέναντι στη φήμη τους.
- Δηλώνει υπερήφανος για τη λατρεία που εισέπρατταν η Καρέζη και ο Καζάκος.
- Αντιμετωπίζει την απώλεια με φιλοσοφημένη διάθεση και σεβασμό στη μνήμη τους.
Ο Κωνσταντίνος Καζάκος, σε μια βαθιά εξομολόγηση στο περιοδικό Hello, μιλά για το ανεξίτηλο αποτύπωμα της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου στη ζωή του. Ο 56χρονος ηθοποιός περιγράφει το βάρος της κληρονομιάς δύο θρύλων του ελληνικού κινηματογράφου και εκφράζει την ανθρώπινη ανάγκη για μια τελευταία αγκαλιά.
| Θέμα | Λεπτομέρειες |
|---|---|
| Ηλικία ηθοποιού | 56 έτη |
| Γονείς | Τζένη Καρέζη & Κώστας Καζάκος |
| Πρόσφατη επέτειος | 12 Ιανουαρίου (Γενέθλια Τζένης Καρέζη) |
| Πηγή συνέντευξης | Περιοδικό Hello / Γιάννης Βίτσας |
Η ιστορία του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το δίδυμο Καρέζη – Καζάκου, μια σχέση που ξεπέρασε τα όρια της οθόνης και δημιούργησε έναν πολιτισμικό μύθο. Αυτή η εξέλιξη έρχεται ως συνέχεια μιας εποχής όπου οι καλλιτεχνικές προσωπικότητες λειτουργούσαν ως πρότυπα για ολόκληρη την κοινωνία, διαμορφώνοντας το συλλογικό ασυνείδητο των Ελλήνων.
Θα ήθελα πολύ να τους αγκαλιάσω ξανά. Δυστυχώς, δεν γίνεται. Όταν ένας κύκλος τελειώνει, πρέπει να προχωράμε παρακάτω.
Κωνσταντίνος Καζάκος, Ηθοποιός
Η συνείδηση της δόξας και η εφηβική ευθύνη
Ο Κωνσταντίνος Καζάκος, μιλώντας στον Γιάννη Βίτσα, αποκάλυψε πως είχε πλήρη συνείδηση της τεράστιας φήμης των γονιών του ήδη από την εφηβεία. Η λατρεία του κόσμου προς το πρόσωπό τους δεν ήταν απλώς μια εκδήλωση θαυμασμού, αλλά ένας παράγοντας που του δημιουργούσε αυξημένο αίσθημα ευθύνης.
«Πάντα είχα φρένο στη ζωή μου», σημειώνει ο ηθοποιός, τονίζοντας ότι η προστασία της εικόνας των γονιών του ήταν προτεραιότητα. Αυτή η στάση ζωής συνδέεται άμεσα με την καλλιτεχνική φύση των γονιών του, η οποία λειτούργησε ως θεμέλιο για τη δική του αυτόνομη πορεία στον χώρο της τέχνης.
Η αποδοχή του επωνύμου και η σχέση με το κοινό
Παρά το γεγονός ότι διανύει την έκτη δεκαετία της ζωής του, ο Κωνσταντίνος Καζάκος εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται από πολλούς πρωτίστως ως ο «γιος της Καρέζη και του Καζάκου». Ο ίδιος δηλώνει ότι δεν παρεξηγεί αυτή την προσέγγιση, καθώς αναγνωρίζει τη γνήσια αγάπη που κρύβεται πίσω από κάθε ερώτηση.
Η διαχείριση αυτής της κληρονομιάς θυμίζει το βάρος του ονόματος που έχουν περιγράψει και άλλοι απόγονοι σπουδαίων καλλιτεχνών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις έμπειρων αναλυτών του καλλιτεχνικού χώρου, η περίπτωση του Κωνσταντίνου Καζάκου αποτελεί παράδειγμα υγιούς διαχείρισης μιας βαριάς επωνυμίας, καθώς κατάφερε να διατηρήσει την προσωπικότητά του αλώβητη.
Η διαχείριση της απώλειας και το χρέος της συνέχειας
Αναφερόμενος στην απουσία των γονιών του, ο ηθοποιός συγκινεί λέγοντας πως θα ήθελε πολύ να τους αγκαλιάσει ξανά. Ωστόσο, η φιλοσοφημένη του ματιά απέναντι στον κύκλο της ζωής τον ωθεί να προχωρά παρακάτω, τιμώντας τη μνήμη τους μέσα από τη δική του ευημερία και εξέλιξη.
Η τρυφερότητα με την οποία μιλά για την Τζένη Καρέζη αντικατοπτρίζεται και στον τρόπο που η κόρη του, Τζένη Καζάκου, αντιλαμβάνεται πλέον τον μύθο της γιαγιάς της. Για τον Κωνσταντίνο, οι γονείς του δεν «φεύγουν» ποτέ από την καρδιά και το μυαλό του, καθιστώντας τις επετείους γέννησης ή θανάτου απλά τυπικές ημερομηνίες.